VIII SA/Wa 1113/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku Miasta R. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Miasta R. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] października 2016 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 rok postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z 17 listopada 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Miasto R. (zwane dalej: skarżąca) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z [...] października 2016 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 rok. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na trudną sytuację finansową gminy. Uzasadniając ww. wniosek podała, że budżet gminy na 2016 rok wykazuje deficyt w kwocie [...] zł, który jest finansowany kredytem. Podobnie przedstawia się sytuacja z projektem budżetu na 2017 rok, którego deficyt wynosi [...] zł. Konieczność wykonania zaskarżonej decyzji wymagałaby dodatkowego zwiększenia deficytu, co oznaczałoby również konieczność zaciągnięcia dodatkowego kredytu bądź pożyczki. Pogorszyłoby to i tak trudną sytuację finansową skarżącej. Ponadto koniec roku budżetowego charakteryzuje się zwiększonymi płatnościami wydatków budżetowych. Zwrot zakwestionowanej kwoty subwencji z pewnością spowodowałby pogorszenie płynności finansowej gminy. W załączeniu skarżąca przedstawiła odpisy stron 1, 21 i 23 uchwały nr [...] Rady Miejskiej w R. z [...] listopada 2016 r. w sprawie dokonania zmian w Uchwale Budżetowej na 2016 r. zawierające wielkości dochodów, wydatków budżetu oraz ujemny wynik finansowy wraz z pismem skarbnika gminy z 15 listopada 2016 r. dotyczącym stanu finansów skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwana dalej: p.p.s.a), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, że zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie, przy czym w razie złożenia wniosku o wstrzymanie rzeczą Sądu jest zbadać okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Oceniając zasadność złożonego wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej Sąd stwierdza, iż jest on uzasadniony, ponieważ skarżąca uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych dla budżetu gminy w przypadku wyegzekwowania przez organ kwoty przypadającej do zwrotu. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego celem zwrotu przez skarżącą do budżetu państwa należności w wysokości [...] zł może spowodować trudną sytuację materialną i brak wolnych środków w budżecie, a ponadto może skutkować nieodwracalnymi konsekwencjami, których w większości gmina nie będzie mogła odwrócić nawet w sytuacji uwzględnienia skargi. Sąd miał przy tym na względzie fakt, że skarżąca jest specyficzną instytucją działającą na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa oraz uchwałą budżetową, a zatem jej swoboda w dysponowaniu środkami pieniężnymi jest znacznie ograniczona i odmienna niż w przypadku przedsiębiorstw prywatnych działających w ramach swobody działalności gospodarczej (por. postanowienia NSA z 27 lipca 2011 r. sygn. akt II GZ 371/11, z 26 lutego 2013 r., sygn. akt II GZ 72/13). Wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty możliwości realizacji zadań publicznoprawnych nałożonych na skarżącą, która jest jednostką samorządu terytorialnego. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.