VIII SA/Wa 1114/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi J. A. B. na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W. z dnia [...] października 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania świadectw służby żołnierza postanawia : odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Pismem z 24 listopada 2016 r. (data złożenia bezpośrednio w organie) J. A.B. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W. z dnia [...] października 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania świadectw służby żołnierza. Pismem z 4 stycznia 2017 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 29 grudnia 2016 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie niniejsze doręczone zostało skarżącemu 17 stycznia 2017 r. (k. 172 akt sądowych). W terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu od skargi (do 24 stycznia 2017 r.) skarżący wpisu nie uiścił. Złożył natomiast 24 stycznia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pismo o "doręczeniu wpisu sądowego" z naklejonymi znakami opłaty skarbowej o wartości 100 zł. Pismem z 26 stycznia 2017 r. Sąd zwrócił skarżącemu oryginał pisma z załączonymi znakami opłaty skarbowej, informując jednocześnie, że według treści art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwana dalej: p.p.s.a.), opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Pismo niniejsze doręczone zostało skarżącemu 9 lutego 2017 r. (k. 177 akt sądowych). Pismem z 16 lutego 2017 r. (data złożenia na biurze podawczym) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jako podstawę wniosku podał, iż w styczniu b.r., przed terminem dokonania opłaty, przeszedł zawał serca i bolesny upadek, które znacząco ograniczyły jego możliwości poruszania się. Dodatkowym ograniczeniem dla niego w tej sytuacji był fakt prowadzenia jednoosobowego gospodarstwa domowego oraz ograniczona dostępność komunikacji do dotarcia do siedziby sądu. Podał także, iż był przekonany o zamienności bezpośredniej opłaty w kasie sądu na znak opłaty sądowej, w związku z czym wniósł opłatę w znakach. Do wniosku skarżący załączył dowód wpłaty kwoty [...] zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do postanowień art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu do złożenia skargi uzależnione jest od przesłanki uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 20 października 2004 r. sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Zatem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W niniejszej sprawie bezsprzeczną jest okoliczność, iż w związku z prawidłowością doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (17 stycznia 2017 r.), siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał 24 stycznia 2017 r. Bezspornym jest także fakt, że wpis uiszczony został dopiero przy wniosku o przywrócenie terminu do jego uiszczenia, tj. 9 lutego 2017 r. W świetle przywołanych wyżej przepisów prawa ustalenia wymaga po pierwsze kwestia, czy wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi został złożony w ustawowym terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy przyjęciu, iż o uchybieniu terminu do dokonania ww. czynności skarżący dowiedział się 9 lutego 2017 r. (z pisma Sądu o niedopuszczalności uiszczenia wpisu w znakach opłaty sądowej) można przyjąć, iż składając 16 lutego 2017 r. wniosek w tym zakresie dochował terminu. Kolejną kwestią jest ustalenie, czy niedochowanie ustawowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi było wynikiem braku staranności skarżącego. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, że mimo dołożenia należytej staranności nie był w stanie dokonać czynności procesowej w terminie. Powyższemu przeczy przede wszystkim fakt, iż w terminie zakreślonym do dokonania czynności skarżący złożył pismo o "doręczeniu wpisu sądowego" z naklejonymi znakami opłaty skarbowej o wartości [...] zł. W tej sytuacji podnoszone przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności, które nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione, mają drugorzędne znaczenie. W świetle powyższego, w ocenie Sądu, niedochowanie przez skarżącego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych. Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.