VIII SA/Wa 113/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłego członka zarządu za zaległości spółki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z 23 grudnia 2013 r. W. K. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłego członka zarządu za zaległości spółki. W dniu 7 lutego 2014 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podał, że utrzymuje się jedynie z wynagrodzenia ze stosunku pracy w wysokości [...] zł netto, pozostaje w separacji z żoną płacąc na jej rzecz zasądzone alimenty w wysokości [...] zł, nadto jest osobą schorowaną (cierpi na [...]) i ponosi z tego tytułu wydatki na leczenie w wysokości minimum [...] zł miesięcznie, musi również stosować dietę, która kosztuje go [...] zł miesięcznie, wydatki na rehabilitację wynoszą zaś [...] zł miesięcznie. Wyjaśnił, że prowadzenie egzekucji spowoduje, że nie będzie miał środków na zakup leków, żywności dietetycznej i rehabilitację, co doprowadzić może do jego kalectwa i niemożności dalszej pracy zawodowej. Dodatkowo powołał się na wyrok sądu cywilnego, w którym stwierdzono, że nie był on członkiem zarządu stowarzyszenia w latach objętych zaskarżoną decyzją (stwierdzenie nieważności uchwał o wyborze). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej: p.p.s.a.), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno w konsekwencji odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206). Ponadto wniosek poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził zaistnienie podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wykazał bowiem, że w przypadku wykonania decyzji zachodzi uzasadnione niebezpieczeństwo wyrządzenia mu niepowetowanej szkody. Nadto skarżący uprawdopodobnił, że jego aktualna kondycja finansowa nie pozwala na wygenerowanie środków umożliwiających jednorazowe wykonanie zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie za uwzględnieniem wniosku skarżącego przemawiają także wysokie kwoty zaległości podatkowych stowarzyszenia (z tytułu podatku VAT oraz podatku dochodowego od osób fizycznych wraz z odsetkami za zwłokę), za poszczególne lata, szczegółowo wymienione w sentencji zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.