VIII SA/Wa 1131/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędzia WSA Cezary Kosterna /sprawozdawca/, Protokolant referent Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2011 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu spółki akcyjnej za jej zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2005 r. oddala skargę. VIII SA/Wa 1131/10 UZASADNIENIE 1. Decyzją z dnia [...] września 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej: "organ odwoławczy"), biorąc za podstawę art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) i art. 220 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), dalej: "Op, Ordynacja podatkowa", w wyniku rozpoznania odwołania K. K. (dalej: skarżący) - uchylił decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W., (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] stycznia 2010 r. orzekającą o odpowiedzialności podatkowej skarżącego za zaległości podatkowe "[...]" S.A. z siedzibą w W. w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2005 r. w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę od tych zaległości w łącznej kwocie [...] zł oraz za koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie [...] zł, w całości i orzekł co do istoty sprawy o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako członka zarządu "[...]" S.A. z siedzibą w W. za zaległość podatkową tej Spółki w podatku od towarów i usług za styczeń 2005 roku w kwocie [...] zł, odsetki za zwłokę od tej zaległości w kwocie [...] zł oraz za luty 2005 roku w kwocie [...] zł, odsetki za zwłokę od tej zaległości w kwocie [...] zł, a także koszty postępowania egzekucyjnego powstałe w stosunku do tych należności w kwocie [...] zł. 2.1. Organ I instancji powołując się m.in. na art. 116 § 1 i § 2 Op stanowiący podstawę materialną w sprawie uznał, iż spełnione zostały przesłanki warunkujące orzeczenie o odpowiedzialności członka zarządu spółki, gdyż w okresie powstania zobowiązań, za które orzeczono odpowiedzialność, skarżący pełnił funkcję członka zarządu, egzekucja prowadzona wobec spółki okazała się bezskuteczna, a Strona nie wykazała przesłanek uwalniających ją od odpowiedzialności. 2.2. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wniósł o jej uchylenie. Wskazał, iż w jego ocenie nieuprawnionym było wskazywanie na kwotę podatku CIT jako przychodu, który nastąpił za "2003-2004" rok nie podając jednocześnie informacji o stracie, jaką zanotowała spółka za 2003 r., w tym o łącznej stracie na koniec roku obrachunkowego, a uzasadniające wydaną decyzję. Jednocześnie skarżący podniósł, iż nie zgadza się z twierdzeniem organu, iż wniosek o ogłoszenie upadłości spółki został złożony zbyt późno, nadto, iż nie brał on czynnego udziału w postępowaniu podatkowym pomimo złożonego wówczas wniosku o upadłość, tj. [...].10.2004 r. a powstałą po tym okresie zaległością. Na poparcie swych wywodów skarżący dość obszernie przedstawił okoliczności związane ze złożeniem wniosku o upadłość Spółki oraz dotyczące jej likwidacji), które w jego ocenie mają istotne znaczenie dla sprawy i dowodzą według jego przekonania, iż zachodzą przesłanki do uwolnienia się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe tej spółki. Zdaniem skarżącego przedstawione przez niego fakty świadczą również o tym, iż podjął on wszelkie działania mające na celu poprawę sytuacji finansowej Spółki. 3. Decyzją z dnia [...] września 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W., uchylił decyzję organu I instancji w całości i orzekł co do istoty sprawy. Powyższe rozstrzygnięcie w ocenie organu stało się konieczne z uwagi na fakt, iż organ I instancji w jednej kwocie określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2005 roku oraz odsetki za zwłokę od tych zaległości, co w świetle obowiązujących przepisów prawa należało uznać, zdaniem organu odwoławczego za nieuprawnione. Decyzja orzekająca o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zawierać kwot zaległości i odsetek od nich w łącznej kwocie, lecz oddzielnie za każdy okres rozliczeniowy (miesiąc), co w opinii organu wynika także z istoty podatku VAT. Uzasadniając w dalszej części swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał, iż aby orzec o odpowiedzialności członka zarządu konieczne jest, w świetle art. 116 Op ustalenie pozytywnych jej przesłanek, tj. bezskuteczności egzekucji zaległości podatkowej wobec spółki oraz powstania zobowiązania w okresie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu. Z analizy powyższego przepisu zdaniem organu wynika także, iż ustala on nie tylko warunki odpowiedzialności członka zarządu spółki za zobowiązania podatkowe tej spółki, lecz także wskazuje jak rozłożony jest ciężar dowodzenia poszczególnych przesłanek odpowiedzialności. Podniósł, iż wynika z niego, że na organie podatkowym spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania bezskuteczności egzekucji i faktu pełnienia przez członka zarządu funkcji w czasie powstania zaległości podatkowych. Z kolei członek zarządu może wykazać okoliczności uwalniające go od tej odpowiedzialności, tj. wykazać, że we właściwym czasie zgłoszono upadłość spółki lub wszczęto postępowanie układowe albo, że niezgłoszenie upadłości lub brak postępowania układowego nastąpiły nie z jego winy, bądź też wskazać mienie spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. 3.1. Organ wyjaśnił, że w czasie gdy przypadał termin płatności zobowiązań podatkowych spółki akcyjnej "[...]" w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 roku skarżący pełnił funkcję członka zarządu, co potwierdza odpis pełny z KRS. Zdaniem organu odwoławczego z analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz z ustaleń organu I instancji, poczynionych w trakcie postępowania podatkowego wynika także, iż została spełniona druga z przesłanek warunkujących orzeczenie o odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki, tj. zostało skutecznie wykazane, iż egzekucja z majątku spółki okazała się całkowicie bezskuteczna, co potwierdza wydane w dniu [...].09.2008 r. postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. o umorzeniu wobec tej Spółki postępowania egzekucyjnego. Organ odwoławczy ocenił, iż przeprowadzone w tym zakresie postępowanie było prawidłowe – organ egzekucyjny poszukiwał możliwości zaspokojenia swoich wierzytelności z majątku spółki podejmując wszelkie działania mające na celu ustalenie majątku tej Spółki, jak i miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Organ odwoławczy wskazał również, iż z punktu widzenia niniejszej sprawy istotnym okazało się ustalenie na gruncie obowiązującego wówczas prawa upadłościowego, czy dzień złożenia przez skarżącego wniosku o upadłość spółki "[...]" S.A., tj. [...] października 2004 r. był czasem właściwym dla dokonania tej czynności. Dokonując oceny w takim zakresie Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż w jego przekonaniu wniosek taki został złożony przez skarżącego zbyt późno oraz, że czasem właściwym dla dokonania tej czynności według tego organu winien być czas do dnia [...] grudnia 2003 r. Organ odwoławczy uznał, iż do tego czasu bowiem skarżący – pełniący wówczas funkcję członka zarządu tej spółki, mógł zapoznać się z jej sytuacją finansową poprzez chociażby wystąpienie do naczelnika właściwego urzędu skarbowego o podanie jakie zaległości podatkowe lub z tytułu składek na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych posiada spółka "[...]". Uzyskanie tych danych na dzień [...] grudnia uzasadniało już stwierdzenie, zdaniem organu odwoławczego, że sytuacja finansowa Spółki uzasadniała zgłoszenie wniosku o upadłość. Ponadto organ stwierdził, biorąc pod uwagę unormowania Prawa upadłościowego, że z akt sprawy wynikała okoliczność, że Spółka nie wykonywała zobowiązań publicznoprawnych już od października 2002 roku nie płacąc zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług, podatku dochodowego od osób fizycznych i należności wobec ZUS. Natomiast z postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] W. z dnia [...].01.2005 r., którym oddalono wniosek spółki o upadłość wynika, iż spółka miała wielu niespornych wierzycieli, a zobowiązania te były wymagalne, najstarsze od 2001 r.. Okoliczności te zostały również potwierdzone w ocenie organu w zebranym materiale dowodowym, z załącznika nr 1 do wniosku o ogłoszenie upadłości w postaci wykazu wierzycieli Spółki na dzień [...] sierpnia 2004 roku, co stanowi według organu o fakcie, iż niewykonywanie wyżej wymienionych zobowiązań spółki stanowiło przesłankę niewypłacalności tej spółki zaistniałą zatem już w 2003 roku, co z kolei wypełnia przesłanki z art. 11 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze. Końcowo organ odwoławczy stwierdził też, iż uprawnionym było twierdzenie o konieczności zgłoszenia wniosku o upadłość Spółki przez skarżącego już w grudniu 2003 r., tym bardziej, iż o złej sytuacji finansowej Spółki skarżący mógł się chociażby dowiedzieć z faktu, iż poprzedni zarząd spółki zgłosił taki wniosek [...] października 2003 r.. Powyższa okoliczność zatem, zdaniem organu odwoławczego pozwala wyprowadzić wniosek, iż nie można uznać wniosku o upadłość Spółki, złożonego przez skarżącego w dniu [...].10.2004 r. za złożony we właściwym czasie w rozumieniu powołanych przepisów Op i Prawa upadłościowego i naprawczego. Według organu bowiem, czasem właściwym do zgłoszenia upadłości jest czas, w którym wszczęte postępowanie upadłościowe może doprowadzić do równomiernego zaspokojenia wszystkich wierzycieli, nie zaś czas, kiedy spółka nie posiada nawet środków na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Czas właściwy zatem w ocenie organu to również czas, w jakim zarząd spółki, który nie może na bieżąco realizować swoich zobowiązań wobec wierzycieli składa wniosek o ogłoszenie upadłości w sposób pozwalający chronić ich interesy. Termin zaś na złożenie takiego wniosku należy liczyć według organu od momentu kiedy członkowie zarządu mogą stwierdzić, że zachodzą okoliczności uzasadniające wystąpienie z takim wnioskiem, tylko wtedy w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej takie stanowisko nie szkodzi wierzycielom. W tym miejscu organ odwoławczy przywołuje liczne orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych, które w jego ocenie przemawiają za słusznością jego twierdzeń. W konsekwencji w ocenie organu odwoławczego w sprawie zaistniały przesłanki pozytywne do orzeczenia o odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe wskazanej Spółki – wystąpiła pierwsza z przesłanek ogłoszenia upadłości, spełniona już w 2003 roku, co zdaniem tego organu potwierdzała lista niezapłaconych wierzytelności dołączona do wniosku o ogłoszenie upadłości wraz z załącznikami do tej listy (wykaz 17 wierzycieli z wierzytelnościami z lat 2001-2003). Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...].10.2010 r. 4. Nie zgadzając się z takim stanowiskiem, pismem z dnia [...] listopada 2010 r. (data wpływu do organu) skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ostateczne w administracyjnym toku instancji rozstrzygnięcie organu odwoławczego. Wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji skarżący zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez "stosowanie prawa podmiotowego" : - skarżony bazuje na stanowisku, iż złożenie wniosku o upadłość (dwukrotnie) nie stanowi przesłanki pozytywnej wykluczającej odpowiedzialność osoby trzeciej; - polega na błędnym uznaniu, że złożenie wniosku o upadłość nastąpiło w niewłaściwym czasie; - wskazuje na czynność posiadania informacji o zadłużeniu Spółki w US określając ją jako podstawę do złożenia wniosku o upadłość Spółki; - posługuje się orzecznictwem powstałym powyżej 4-5 lat po zaistnieniu zaległości; - podaje nieprawdziwe dane za organem podatkowym o ruchomościach i zarządzie w Spółce w latach 2006-2010. W uzasadnieniu skarżący rozwija obszernie każdy z postawionych zarzutów, polemizując w tym zakresie z twierdzeniami organów podatkowych znajdujących odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W rezultacie skarżący wskazał, iż decyzje organów podatkowych opierają się na błędnej interpretacji faktów, co czyni je niezgodnymi z obowiązującym prawem. W ocenie skarżącego przedstawione przez niego fakty w pełni obrazują jego działania w tamtym czasie /gdy sprawował on funkcję członka zarządu Spółki/, stwierdził, iż "prace te wypełniłem w sposób rzetelny sprawując zarząd Spółki". 5. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w W., wniósł o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodatkowo wskazał jedynie, iż za nieuprawniony należy uznać zarzut skarżącego, iż z decyzji organów podatkowych wynika, iż zgłoszenie wniosku o upadłość możliwe było jedynie w oparciu o zaświadczenie otrzymane z US, gdy tymczasem organ w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał tylko, iż dokument ten pozwoliłby ustalić fakt trwałego zaprzestania płacenia zobowiązań przez Spółkę względem tego organu, co w rezultacie pozwoliłoby złożyć wniosek o upadłość Spółki we właściwym czasie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. 6.1. Przed przystąpieniem do dalszych rozważań przypomnieć należy, że zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako p.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 6.2. Na wstępie należy wskazać, że w świetle art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie, za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej i spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swym majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, chyba że członek zarządu: 1) wykaże, że: a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające upadłości (postępowanie układowe) b) albo, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewszczęcie postępowania układowego nastąpiło nie z jego winy, 2) bądź też wskaże on mienie, z którego egzekucja jest możliwa. Odpowiedzialność członków zarządu spółki, określona powyżej, obejmuje zatem zobowiązania podatkowe, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązków członków zarządu spółki. Przywołanym artykułem ustawodawca ustanowił przesłanki odpowiedzialności członków zarządów spółek kapitałowych za zaległości podatkowe tychże spółek. Przesłanki te dzieli się na pozytywne i negatywne. Do pozytywnych zalicza się bezskuteczność egzekucji zaległości podatkowej oraz powstanie zobowiązania podatkowego w okresie pełnienia funkcji przez członka zarządu, o którego odpowiedzialności się orzeka. Natomiast wykazanie przez członka Zarządu, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości spółki lub wszczęto postępowanie zapobiegające upadłości (postępowanie układowe), albo że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewszczęcie postępowania układowego nastąpiło nie z jego winy, bądź też że wskazał on mienie spółki, z którego egzekucja jest możliwa, traktuje się jako przesłanki negatywne. Zaistnienie którejkolwiek z przesłanek negatywnych wyłącza odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. 6.3. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że spełnione zostały przesłanki pozytywne przeniesienia odpowiedzialności z art. 116 Ordynacji podatkowej, co wynika z ustaleń organów podatkowych. Okolicznością niesporną jest pełnienie przez skarżącego funkcji członka zarządu w okresie, w którym powstały zaległości podatkowe za okres objęty decyzją. W ocenie Sądu organy podatkowe w sposób uprawniony przyjęły również, że egzekucja z majątku Spółki była bezskuteczna. Przede wszystkim stwierdzić należy, iż z akt sprawy wynika, że organ egzekucyjny poszukiwał w trakcie trwającego postępowania możliwości zaspokojenia wierzytelności Spółki podejmując w tym zakresie działania mające na celu ustalenie jej majątku, jak i miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Na tej podstawie ustalono także, iż Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. w związku z postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego [...] dokonał w dniu [...] maja 2003 r. zajęcia ruchomości – regałów metalowych o wartości [...] zł, które to w rezultacie nie zostały sprzedane, ponieważ nie znalazł się żaden nabywca (dowodem są załączone obwieszczenia o licytacji). Ruchomości tych, jak ustalono nie udało się także sprzedać później Komornikowi Sądowemu Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym dla W., o czym również świadczy obwieszczenie o licytacji ruchomości z listopada 2004 roku. O niemożności zaspokojenia w drodze egzekucji świadczy tez oddalenie wniosku skarżącego o ogłoszenie upadłości ze względu na brak majątku pozwalającego pokryć koszty postępowania upadłościowego. W świetle powyższego za nieuprawniony Sąd uznał zarzut skarżącego, że organ podatkowy nie wykonywał żadnych czynności polegających na próbie zbycia tych ruchomości, jak również za chybiony uznaje się zarzut o nieprawdziwości danych dotyczących stanu ruchomości Spółki, jak również braku zainteresowania organów skarbowych pozyskaniem środków pieniężnych na pokrycie zaległości podatkowych od kontrahentów Spółki. Sąd zauważa, jak słusznie zresztą oceniły organy podatkowe, że skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swojego stanowiska w tym zakresie, jak również do akt prowadzonego wówczas postępowania podatkowego nie załączył żadnych informacji o wierzytelnościach Spółki, nie uczynił tego także składając w sprawie protokoły o stanie majątkowym tej Spółki, gdzie w dokumentach tych widnieje rubryka "prawa majątkowe stanowiące własność zobowiązanego" (wierzytelności, akcje, obligacje, weksle, prawa własności przemysłowej, prawa autorskie, itd.). W związku z powyższym zarzuty w tym zakresie okazały się w ocenie Sądu nieuprawnione, skarżący nie może obciążać organów podatkowych za swoje zaniechania. 6.4. Kolejną kwestią sporną w sprawie stało się także stwierdzenie, czy wystąpiły okoliczności wyłączające odpowiedzialność skarżącego. Jak wskazano wyżej od odpowiedzialności przewidzianej w art. 116 Ordynacji podatkowej członek zarządu spółki kapitałowej może się uwolnić tylko w razie wykazania jednej z następujących okoliczności: wniosek o ogłoszenie upadłości został zgłoszony we właściwym czasie, niezgłoszenie wniosku o upadłość nastąpiło bez jego winy. Skarżący powoływał się na pierwszą z wymienionych okoliczności podnosząc, iż jego zdaniem nieuprawnionym było stanowisko organów podatkowych, iż wniosek taki został złożony zbyt późno. W tym miejscu Sąd zauważa, iż przesłanki ogłoszenia upadłości zawarte zostały w art. 11 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2003 r., Nr 60, poz. 535), które w sposób szczegółowy przedstawił organ odwoławczy w motywach zawartych w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. Sąd kontrolując postępowanie w tym zakresie stwierdza, iż zajęte stanowisko w tym rozstrzygnięciu w pełni zasługuje na aprobatę, ponieważ jak słusznie wywiodły organy niebagatelne znaczenie w sprawie znajduje okoliczność, iż zwrot wniosku Spółki o upadłość, złożony uprzednio przez poprzedni zarząd, postanowieniem Sądu Rejonowego nastąpił dnia [...] października 2003 r., zatem w czasie, gdy skarżący był już członkiem zarządu tej Spółki. W aktach sprawy znajduje się bowiem uchwała z dnia [...] października 2003 r. Rady Nadzorczej Spółki o powołaniu z tym dniem skarżącego na stanowisko Prezesa zarządu. Niezasadny zatem, w ocenie Sądu jest zarzut skargi, że do zgłoszenia wniosku o upadłość w/w podmiotu skarżący potrzebował czasu aż do dnia [...] października roku następnego. Jak wynika z okoliczności sprawy wystarczającym było, aby po zapoznaniu się z aktami postępowania upadłościowego w 2003 r., tuż po objęciu funkcji członka zarządu spółki, a jak Sąd wskazał powyżej skarżący miał taką możliwość, złożyć wówczas wniosek o upadłość Spółki, co pozwoliłoby uwolnić się od odpowiedzialności za zobowiązania tej Spółki powstałe po tym okresie i pozwalałoby na stwierdzenie, iż wniosek taki został złożony we właściwym czasie. Stanowisko organów jest w ocenie Sądu zatem w pełni uzasadnione, bowiem skarżący z możliwości uwolnienia się od tej odpowiedzialności w okolicznościach niniejszej sprawy nie skorzystał. W ocenie Sądu twierdzenia skarżącego, iż jego wiedza co do stanu finansowego Spółki nie uzasadniała inicjowania postępowania upadłościowego nie znajdują potwierdzenia w ustaleniach faktycznych poczynionych w niniejszej sprawie przez Dyrektora Izby Skarbowej. W świetle tych okoliczności organy słusznie uznały, iż skarżący stosownie do art. 21 ust. 2 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze był zobowiązany do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości już w 2003 roku. Sąd nie stwierdził także, aby w sprawie zaszła druga z przesłanek uwolnienia się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, skarżący nie przedstawił żadnych dowodów, iż niezgłoszenie wniosku o upadłość we właściwym czasie nastąpiło bez jego winy. Działania (czy też zaniechania) innych organów spółki takich jak rada nadzorcza czy zgromadzenie wspólników w kwestii decyzji o podjęciu działań zmierzających do ogłoszenia upadłości, czy też jej przeciwdziałaniu, nie zwalniają członków zarządu z odpowiedzialności za sprawy spółki nałożonej na nich bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa. Biorąc to wszystko pod uwagę, Sąd końcowo wskazuje, iż rozpatrywana skarga nie zawiera w istocie odrębnej argumentacji mającej w ocenie Sądu uzasadniać zarzut naruszenia art. 116 Op, skarżący nie podważył ustalonego stanu faktycznego sprawy, co przy dokonanej przez Sąd wykładni poszczególnych przesłanek odpowiedzialności członka zarządu, ugruntowanej w orzecznictwie sądów administracyjnych skutkuje niezasadnością skargi. Nadto, postępowanie przeprowadzone przez organy podatkowe w tym zakresie nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami Ordynacji podatkowej. Ze wskazanych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny, biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.