VIII SA/Wa 1132/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca), Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2016 r. w Radomiu sprawy ze skargi R. K. na decyzję Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez R. K. (dalej: "skarżący") jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej też: "Agencja", "organ") z [...] września 2015 r. nr [...] o odmowie przyznania pomocy w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013. Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] grudnia 2014 r. skarżący złożył do Agencji wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 126 "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013. Pismem z [...] września 2015 r. Agencja, działając na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. z 2013 r. poz. 173), odmówiła przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 16 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 września 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (t.j. Dz. U. 2013 r., poz. 877; dalej: "rozporządzenie z 13 września 2010 r."). W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organ powołał treść § 15 ust. 1 rozporządzenia z 13 września 2010 r. Zgodnie z ww. przepisem pomoc przysługuje według liczby punktów przyznanych poszczególnym operacjom na podstawie kryteriów wyboru operacji określonych w załączniku do rozporządzenia, w kolejności od największej do najmniejszej liczby tych punktów. Organ wyjaśnił, że zgodnie z danymi zawartymi we wniosku o przyznanie pomocy skarżący w pozycji 14.1.3 dotyczącej wysokości szkód w uprawach rolnych w stosunku do wielkości średniej rocznej produkcji rolnej z trzech lat poprzedzających rok, w którym wystąpiła szkoda strata w gospodarstwie skarżącego wynosiła 71%. Na podstawie tej danej zostały wyliczone punkty rankingowe, które dla tej wielkości strat wynoszą 9 pkt. Z uwagi na maksymalną wnioskowaną kwotę pomocy, która wynosiła [...] zł nie przyznane zostały skarżącemu punkty za wysokość wnioskowanej pomocy. W związku z powyższym łącznie skarżący uzyskał 9 punktów. Agencja wskazała także, że zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. poz. 902) wprowadzono następujące zmiany tj.: Punkt 2) w § 16 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. W przypadku gdy wnioski o przyznanie pomocy złożone w ramach działania, o którym mowa w § 1, zawierają na dzień 30 czerwca 2015 r. zapotrzebowanie na środki przekraczające wysokość limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty w euro określonej w Programie na to działanie, Agencja nie przyznaje pomocy; przepis art. 22 ust 3 ustawy stosuje się odpowiednio". Organ wskazał, że na podstawie listy rankingowej zamieszczonej na stronie internetowej ARiMR na dzień 30 czerwca 2015 r., wniosek skarżącego znajdował się na [...] pozycji. Na dzień 30 czerwca 2015 r. finansowane był wnioski do pozycji 796, których zapotrzebowanie na środki nie przekraczało wysokość limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty w euro określonej w Programie na to działanie. Zgodnie z § 16 ust. 4 rozporządzenia z 13 września 2010 r. odmowa przyznania pomocy następuje ze względu na fakt, iż do dnia 30 czerwca 2015 r. nie było możliwe w ramach dostępnego limitu środków przyznanie pomocy finansowej na wniosek, który zawiera zapotrzebowanie na środki przekraczające wysokość limitu określonego w PRO W 2007-2013 na działanie. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa skarżący podkreślił, że odmowa przyznania wnioskowanej pomocy w związku z wyczerpaniem limitu, a przyznanie takiej pomocy osobom, które zawnioskowały o mniejsze kwoty z uwagi na uprzednio otrzymaną pomoc, jest bezzasadna i niezgodna z prawem. Zdaniem skarżącego, stanowi naruszenie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa oraz zasady proporcjonalności. Prawo powinno być tworzone oraz stosowane w taki sposób by eliminować bezpodstawną dyskryminację lub uprzywilejowanie. W niniejszej sprawie zaistniało również retroaktywne działanie prawa – przepisu § 16 ust. 4 rozporządzenia z 13 września 2010 r., który wszedł w życie po złożeniu przez skarżącego wniosku i nie mógł znaleźć w przedmiotowej sprawie zastosowania. W następstwie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, Agencja pismem z 15 października 2015 r. poinformowała skarżącego o jego negatywnym rozpatrzeniu. W uzasadnieniu Agencja podkreśliła, że rozporządzenie wykonawcze zawiera ograniczenie w zakresie kwoty pomocy ze względu na wartość szkód oraz wysokość limitu, który w okresie realizacji Programu wynosi 300.000 zł na jedno gospodarstwo. Ponadto, w jednym terminie składania wniosków można złożyć tylko jeden wniosek o przyznanie pomocy dotyczący danego gospodarstwa. To wnioskodawca określa kwotę pomocy, o którą ubiega się w ramach dostępnych limitów. Dlatego też w sytuacji wystąpienia kilku szkód w gospodarstwie w różnych okresach, nie ma przeciwwskazań do kilkukrotnego ubiegania się o przyznanie pomocy przez jednego wnioskodawcę w granicach dostępnego limitu oraz w ramach różnych naborów. Powyższe nie narusza konstytucyjnej zasady równości wobec prawa oraz zasady proporcjonalności. Agencja podniosła również, że kolejność przysługiwania pomocy w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" została ustalona w oparciu o kryteria określone w rozporządzeniu wykonawczym. O kolejności przysługiwania pomocy decyduje suma uzyskanych punktów, które przyznaje się na podstawie kryteriów podanych w załączniku do rozporządzenia wykonawczego, tj. wysokość wnioskowanej pomocy oraz wysokość szkody w %. Organ zaznaczył, że zgodnie z § 15 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego, kolejność przysługiwania pomocy jest ustalana na podstawie danych zawartych we wniosku o przyznanie pomocy na dzień jego złożenia, co w przypadku skarżącego miało miejsce. Wyjaśnił, że przepis § 16 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego stanowi jedynie doprecyzowanie sposobu postępowania z wnioskami, zawierającymi zapotrzebowanie na środki przekraczające wysokość limitu określonego w Programie na to działanie. Natomiast kryteria wyboru operacji wpływające na kolejność przysługiwania pomocy w ramach ww. działania zostały ustalone przed ogłoszeniem terminu składania wniosków o przyznanie pomocy. Zgodnie z § 15 ust. 6 rozporządzenia wykonawczego, Prezes Agencji, nie później niż w terminie 40 dni od dnia upływu terminu składania wniosków o przyznanie pomocy, podaje do publicznej wiadomości, na stronie internetowej administrowanej przez Agencję, informację o kolejności przysługiwania pomocy. Zgodnie z informacją zamieszczoną na stronie internetowej ARiMR, na pierwszej liście ustalającej kolejność przysługiwania pomocy ogłoszonej w dniu [...] stycznia 2015 r. wniosek skarżącego o przyznanie pomocy znajdował się na "białej części" (pozycja [...]), a więc zawierał zapotrzebowanie na środki przekraczające wysokość limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty w euro określonej w Programie na to działanie. Ponadto organ zauważył, że w dniu wydania rozstrzygnięcia, tj. w dniu [...] września 2015 r. obowiązywał przepis § 16 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego. W skardze wniesionej od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżonemu aktowi skarżący zarzucił naruszenie przepisu: - § 16 ust. 4 rozporządzenia z 13 września 2010 r., poprzez jego zastosowanie w stanie faktycznym sprawy i odmówienie na jego podstawie przyznania skarżącemu pomocy w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych", podczas gdy przepis ten wszedł w życie już po złożeniu przez skarżącego wniosku o przyznanie pomocy i co za tym idzie nie może mieć zastosowania do wniosków złożonych przed datą jego wejścia w życie; - art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 173) poprzez odmowę przyznania skarżącemu pomocy w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych", w sytuacji gdy wniosek skarżącego z dnia [...] grudnia 2014 r. spełniał wszystkie warunki do przyznania mu pomocy. W związku z powyższym skarżący wniósł o: - uchylenie zaskarżonego aktu z zakresu administracji publicznej z dnia [...] września 2015 r. w sprawie odmowy przyznania skarżącemu pomocy w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013; - na podstawie art. 178 Konstytucji RP oraz art. 4 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) o odmówienie zastosowania w niniejszej sprawie aktu rangi podustawowej, tj. przepisu § 16 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 września 2010 r. w takim zakresie, w jakim narusza konstytucyjną zasadę równości wobec prawa oraz z uwagi na sprzeczność z ustawą z dnia 7 marca 2007 r.; - na podstawie art. 146 § 2 p.p.s.a. o uznanie, że skarżącemu przysługuje pomoc w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 w kwocie 300.000 zł. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że przepis § 16 ust. 4 rozporządzenia z 13 września 2010 r. wszedł w życie dopiero w dniu 27 czerwca 2015 r. (rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2015 r., poz. 902), tj. pół roku po złożeniu przez skarżącego wniosku o przyznanie pomocy (skarżący złożył wniosek w dniu [...] grudnia 2014 r.). Zatem w chwili złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie pomocy oraz oświadczenia, że znane są mu zasady przyznawania pomocy skarżący nie miał wiedzy na temat możliwości odmowy przyznania mu pomocy z uwagi na przekroczenie wysokości limitu. Zdaniem skarżącego, z uwagi na fakt, że przepis ten prowadzi do pogorszenia sytuacji wnioskujących o pomoc w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" w stosunku do stanu poprzedniego, tj. stanu istniejącego przed nowelizacją rozporządzenia z dnia 13 września 2010 r. podkreślić należy, że nie może on zatem działać wstecz i odnosić się do wniosków złożonych przed datą jego wejścia w życie. W ocenie skarżącego, nie sposób zgodzić się z twierdzeniem organu, że przepis ten jedynie doprecyzowuje sposób postępowania z wnioskami, zawierającymi zapotrzebowanie na środki przekraczające wysokość limitu określonego w Programie na to działanie. Przepis ten stanowi samodzielną podstawę odmowy przyznania pomocy nieznaną wnioskującym, którzy swój wniosek złożyli przed 27 czerwca 2015 r. W zaistniałej sytuacji skarżący nie miał możliwości zmodyfikowania złożonego wniosku w zakresie żądanej kwoty pomocy. Znając natomiast postanowienia § 16 ust. 4 rozporządzenia z 13 września 2010 r., pomimo zaistnienia strat w wysokości zgodnej ze złożonym wnioskiem, skarżący mógłby wystąpić o niższą kwotę pomocy, tak aby zmniejszyć ryzyko odmowy. Gdyby wniosek skarżącego został rozpatrzony w ustawowym terminie, tj. w terminie dwóch miesięcy organ nie miałby podstaw do odmówienia przyznania skarżącemu pomocy w ramach Programu, bowiem wniosek spełniał wszystkie wymagania formalne. Odmowa przyznania pomocy z uwagi na wyczerpanie limitu przeznaczonego na to działanie, w sytuacji gdy przyznano pomoc osobom, które zawnioskowały o mniejszą kwotę, z uwagi na wcześniejsze otrzymanie pomocy lub, których wnioski zostały rozpatrzone wcześniej, tj. przed wejściem w życie przepisu § 16 ust. 4 ww. rozporządzenia stanowi niewątpliwie naruszenie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa oraz zasady proporcjonalności. Zasada równości – równego traktowania przez władze publiczne – jest podstawową zasadą rządzącą demokratycznym państwem prawa. Zasada równości wobec prawa nakazuje jednakowe traktowanie podmiotów i sytuacji podobnych. W świetle powyższych okoliczności nie sposób stwierdzić, że wszyscy wnioskujący w ramach VII naboru z działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" zostali jednakowo potraktowani przez organ. W ramach rozdysponowywania środków w zakresie VII naboru w lepszej sytuacji byli wnioskujący, którzy wnioskowali o mniejszą o pomoc, z uwagi na jej wcześniejsze otrzymanie lub, których wnioski zostały rozpatrzone przed dniem [...] czerwca 2015 r. Skarżący podniósł, że odmawiając przyznania pomocy organ dopuścił się także naruszenia art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Skarżący spełnił wszystkie warunki, które obowiązywały w dniu złożenia wniosku, do otrzymania pomocy w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych", a mianowicie złożył prawidłowo wypełniony wniosek oraz komplet dokumentów, a mimo to organ odmówił mu przyznania pomocy. Na dzień złożenia wniosku warunkiem przyznania pomocy nie było niewyczerpanie dostępnego limitu finansowego. Konkludując skarżący stwierdził, że odmowa przyznania mu wnioskowanej pomocy w związku z wyczerpaniem limitu, a przyznanie takiej pomocy osobom, które zawnioskowały o mniejsze kwoty z uwagi na uprzednio otrzymaną pomoc, jest bezzasadna i niezgodna z prawem. Stanowi naruszenie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa oraz zasady proporcjonalności. W niniejszej sprawie zaistniało również retroaktywne działanie prawa - przepisu § 16 ust. 4 rozporządzenia z 13 września 2010 r., który wszedł w życie po złożeniu przez skarżącego wniosku i nie mógł znaleźć w przedmiotowej sprawie zastosowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 718; dalej: "p.p.s.a.") Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 173; dalej: "ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich") stanowi § 15 w związku z § 16 ust. 4 rozporządzenia z 13 września 2010 r. Zgodnie z treścią § 15 ust. 1 rozporządzenia z 13 września 2010 r., pomoc przysługuje według liczby punktów przyznanych poszczególnym operacjom na podstawie kryteriów wyboru operacji określonych w załączniku do rozporządzenia, w kolejności od największej do najmniejszej liczby tych punktów. Kolejność, o której mowa w ust. 1, jest ustalana na podstawie danych zawartych we wniosku o przyznanie pomocy na dzień jego złożenia. (§ 15 ust. 3 zdanie pierwsze rozporządzenia z 13 września 2010 r.). Informacja o kolejności przysługiwania pomocy podawana jest do publicznej wiadomości, na stronie internetowej administrowanej przez Agencję. Informacja ta jest aktualizowana w przypadkach, o których mowa w § 15 ust. 8 rozporządzenia z 13 września 2010 r., nie rzadziej niż raz w tygodniu (§ 15 ust. 6 rozporządzenia z 13 września 2010 r.). Z kolei, obowiązujący w dacie wydawania zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. od [...] czerwca 2015 r., § 16 ust. 4 rozporządzenia z 13 września 2010 r. stanowi, iż w przypadku gdy wnioski o przyznanie pomocy złożone w ramach działania, o którym mowa w § 1, zawierają na dzień 30 czerwca 2015 r. zapotrzebowanie, na środki przekraczające wysokość limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty w euro określonej w Programie na to działanie, Agencja nie przyznaje pomocy; przepis art. 22 ust. 3 ustawy stosuje się odpowiednio. Art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich stanowi zaś, iż w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Z niespornych okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżący składając wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" wskazał, iż wysokość szkód w uprawach rolnych, zwierzętach gospodarskich lub rybach, które wystąpiły w gospodarstwie w stosunku do średniej rocznej produkcji rolnej w tym gospodarstwie z trzech lat poprzedzających rok, w którym wystąpiły szkody, albo w stosunku do średniej rocznej produkcji rolnej w tym gospodarstwie z trzech lat w okresie pięcioletnim poprzedzającym rok, w którym wystąpiły szkody, z pominięciem roku o najwyższej i najniższej produkcji wynosi 71%. Jednocześnie skarżący ubiegał się o pomoc finansową w wysokości [...]zł. Jak wynika z akt sprawy, na podstawie kryteriów wyboru operacji wskazanych w załączniku do rozporządzenia z 13 września 2010 r., skarżący uzyskał łącznie 9 pkt. Na podstawie listy rankingowej określającej kolejność przyznawania pomocy, podanej do publicznej wiadomości, na stronie internetowej administrowanej przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wynika, że wniosek skarżącego na dzień 30 czerwca 2015 r. znalazł się poza dostępnym limitem pomocy, na pozycji [...]. Limit zapotrzebowania na środki został bowiem wyczerpany na poz. 796. W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko organu, który uznał, iż z uwagi na fakt, że w przypadku wniosków o przyznanie pomocy złożonych w ramach ww. działania, zawierających zapotrzebowanie na środki przekraczające wysokość limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty w euro określonej w Programie na to działanie, którym przyznanie pomocy finansowej wnioskodawcy, w ramach limitu środków, nie jest możliwe do dnia 30 czerwca 2015 r., Agencja zobowiązana była do odmowy przyznania pomocy na podstawie § 16 ust. 4 rozporządzenia z 13 września 2010 r. Reasumując, w ocenie Sądu nieuzasadnione są zarzuty skargi dotyczące bezpodstawnej odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Sąd nie podziela przede wszystkim poglądu skarżącego, że odmowa przyznania mu wnioskowanej pomocy w związku z wyczerpaniem limitu, a przyznanie takiej pomocy osobom, które zawnioskowały o mniejsze kwoty z uwagi na uprzednio otrzymaną pomoc stanowi naruszenie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa oraz zasady proporcjonalności. Skarżący składając bowiem wniosek o przyznanie płatności znał przecież zasady punktowania, wiedział, podobnie jak i inni rolnicy, że wpływ na ustalenie kolejności przysługiwania pomocy ma m.in. również wysokość wnioskowanej pomocy. Kryteria wyboru operacji wpływające na kolejność przysługiwania pomocy w ramach przedmiotowego działania zostały ustalone przed ogłoszeniem terminu składania wniosków o przyznanie pomocy i były znane wszystkim ubiegającym się o przyznanie pomocy. Również fakt, że § 16 ust. 4 rozporządzenia z 13 września 2010 r. wszedł w życie dopiero po złożeniu przez skarżącego wniosku nie oznacza, że przepis ten nie mógł znaleźć zastosowania sprawie. Istotnym jest bowiem, że w chwili wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia powyższy przepis już obowiązywał. Z uwagi na powyższe, brak było też podstaw do odmowy zastosowania przez Sąd w niniejszej sprawie ww. przepisu jako aktu rangi podustawowej. Powyższy przepis, wbrew zarzutom skargi nie narusza bowiem konstytucyjnej zasady równości wobec prawa i nie jest sprzeczny z ustawą o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich. Tym samym, Sąd nie stwierdził by w sprawie doszło do naruszenia innych przepisów o charakterze materialnym czy proceduralnym, które to naruszenia uzasadniałyby uwzględnienie skargi. W tym stanie rzeczy należało uznać, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i oddalić skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.