VIII SA/Wa 1139/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata E. K. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata E. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym tytułem podatku od towarów i usług kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. przyznane zostało J. F. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w R. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika - adwokata E. K. W dniu [...] kwietnia 2014 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika skarżącego z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 150% stawki minimalnej w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia [...] lutego 2014 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wyjaśnił, że za przyznaniem mu kosztów we wnioskowanej wysokości przemawia fakt, że jego udział w sprawie nie ograniczał się do zapoznania z aktami oraz sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, ale polegał również na osobistym wyjaśnieniu sprawy skarżącemu. Do pisma załączona została wymieniona opinia wraz z informacją, że została ona przedstawiona skarżącemu. Złożony wniosek zwierał oświadczenie, iż opłaty nie zostały pokryte w całości, ani w części. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013, poz. 461), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 ww. rozporządzenia). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Jak wynika z akt sprawy ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia [...] lutego 2014 r. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. W przedmiotowej sprawie adwokat został ustanowiony po wydaniu wyroku w pierwszej instancji, a więc nie brał on udziału w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji. Stawka minimalna w niniejszej sprawie – zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c – wynosi 240 zł, zaś 75% tej stawki – 180 zł. Natomiast w ocenie referendarza czynności, jakie zostały podjęte przez pełnomocnika skarżącego w niniejszej sprawie – która nie ma charakteru skomplikowanego, uznać należy za nieodbiegające od standardowych, jakie należy podjąć w celu poprowadzenia danej sprawy w ramach udzielonego pełnomocnictwa. Udział w sprawie pełnomocnika skarżącego polegał na zapoznaniu się z aktami sprawy, obowiązującymi przepisami prawa mającymi w sprawie zastosowanie i uzasadnieniem wyroku, a następnie sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wyjaśnieniu jej skarżącemu. Zakres tych czynności nie wykraczał poza wymogi, których profesjonalny pełnomocnik winien dochować przy każdej świadczonej pomocy prawnej. W konsekwencji, nie można uznać, aby nakład pracy, jaką poświęcił pełnomocnik na prowadzenie niniejszej sprawy uzasadniał podwyższenie wskazanej opłaty do 150 % stawek minimalnych. Ustalone wynagrodzenie należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %. Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 221,40 złotych (180 zł + 41,40 zł należnego podatku). Mając na uwadze powyższe na podstawie o powołanych wyżej przepisów oraz art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.