VIII SA/Wa 114/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stacji Paliw J. sp.j. J.W., R.K. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 2 października 2006r. strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...], znak [...], w przedmiocie określenia nadwyżki podatku należnego nad naliczonym za miesiące od stycznia do sierpnia 2003 r. oraz za listopad 2003 r., a także ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za styczeń, sierpień i listopad 2003 r., występując jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji strona skarżąca podała, iż wykonanie decyzji spowoduje ubóstwo klientów firmy oraz jej upadek i zwolnienie pracowników. Firma położona jest w miejscowości o dużym bezrobociu i upadek kolejnego przedsiębiorcy w gminie spowoduje pogorszenie się sytuacji w całej gminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Powodem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącej stronie niepowetowanej szkody na skutek wykonania decyzji, który to akt następnie przez tenże Sąd zostałby wzruszony. W ramach tego postępowania incydentalnego Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżony akt do momentu jego uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Uznaniu Sądu ustawodawca pozostawił ocenę przytoczonych przez stronę okoliczności, przemawiających jej zdaniem, za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 30 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 251/04; 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 689/04; 22 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 114/05, dotychczas niepublikowane). Nie ulega wątpliwości, że co do zasady, wykonanie aktu nakładającego na stronę skarżącą określone obowiązki może spowodować negatywne konsekwencje, jednak nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Sąd w niniejszym postępowaniu ocenia jedynie, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyżej wymienione skutki, a nie zajmuje się badaniem zasadności postępowania organów administracji publicznej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Dlatego też wymagane jest przedstawienie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych od odwrócenia skutków. Nie jest natomiast wystarczające samo przytoczenie treści przepisu, uzasadnienie winno się bowiem odnosić do konkretnych zdarzeń. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie wykazał, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W przedmiotowym wniosku nie wykazano w dostatecznym stopniu, że istotnie zachodzą takie przesłanki, zaś sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Pełnomocnik w swym wystąpieniu ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji nastąpi ubóstwo klientów firmy oraz zwolnienie pracowników i upadek firmy, co z kolei wpłynie na sytuację całej gminy, wobec panującego w niej dużego bezrobocia. W ocenie Sądu argumenty te nie są wystarczające dla przyjęcia, iż w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji u skarżącego nastąpi szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Co prawda skarżący podaje, jakiego rodzaju skutki nastąpią w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji (likwidacja firmy, zwolnienie pracowników, pogorszenie sytuacji w całej gminie), niemniej jednak brak jest argumentów do uznania realnego niebezpieczeństwa wystąpienia tych okoliczności. Skarżący nie wykazał, że jego sytuacja majątkowa uniemożliwia podjęcie trudu wywiązania się z tych zobowiązań podatkowych, które wynikają z zaskarżonej decyzji. Nie wskazał majątku i jego wartości w zestawieniu z posiadanymi zobowiązaniami finansowymi (zaległościami). Nie przedstawił żadnych danych liczbowych, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz istotnie wskazywałby na ryzyko ubóstwa klientów, likwidacji firmy czy też na konieczność zwolnienia pracowników. Uwzględnienie wniosku nie może nastąpić również na podstawie niepopartego konkretnymi dowodami twierdzenia, iż ewentualny upadek przedsiębiorcy spowoduje pogorszenie się sytuacji w całej gminie. Nadto należy zaznaczyć, iż w sprawie toczyło się postępowanie incydentalne w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy, w toku którego również nie ustalono sytuacji majątkowej strony skarżącej, wobec nie nadesłania przez wspólników spółki kompletnych dokumentów dotyczących jej sytuacji finansowej oraz sytuacji finansowej wspólników. Zauważyć nadto należy, że niewykonywanie decyzji ostatecznych organów jest stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania norm prawa administracyjnego (zob. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, wyd. II zmienione, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1999, str. 152). Ponadto wskazać należy na niecelowość kontynuowania postępowania incydentalnego w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej na obecnym etapie postępowania sądowego (sprawa skierowana na rozprawę). Zgodnie bowiem z art. 61 § 6 u.p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Wzywanie skarżącej do uzupełnienia wniosku Sąd uznał zatem za niezasadne. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.