VIII SA/Wa 115/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] grudnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] stycznia 2012 r. W. W. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej. Jednocześnie w skardze między innymi opisała swoją sytuację majątkową oraz podniosła, że ma poważane problemy zdrowotne. Pismem z [...] kwietnia 2012 r. SKO w R. przekazało do tut. Sądu uwierzytelnioną kopię wniosku skarżącej z [...] marca 2012 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "u.p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie za okoliczność mogącą uzasadniać zastosowanie instytucji uregulowanej w analizowanym przepisie, nie może być uznana podniesiona w skardze argumentacja dotycząca trudnej sytuacji finansowej skarżącej. Wstrzymanie wykonania decyzji uzasadniać mogą tylko konkretne okoliczności będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na aktualną sytuację majątkową strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, a nie sama aktualna sytuacja majątkowa, w której znajduje się strona. Innymi słowy, strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych okoliczności. (por. postanowienie NSA z dnia 28.11.2011 r., sygn. akt I FSK 1638/11 dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych, www.cbois.nsa.gov.pl). Autor wniosku nie powołując takich konkretnych zdarzeń, możliwych do wystąpienia w wyniku wykonania decyzji, temu wymaganiu nie podołał. Podkreślić nadto należy, że samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. Sąd zauważa, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. W rozpoznawanej sprawie termin rozprawy został wyznaczony na 23 maja 2012 r. Mając zatem na względzie zasady ekonomiki procesowej, dalsze prowadzenie postępowania dowodowego w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał za niecelowe. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.