VIII SA/Wa 116/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w R. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] marca 2015 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania powołanej wyżej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2014 r. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że na wniosek Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. wobec Spółki prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Spółka na koniec 2014 r. osiągnęła dochód w kwocie [...] zł brutto ([...] zł netto). Rozlicza także straty z lat ubiegłych, ale uzyskany w 2014 roku dochód wskazuje na polepszenie jej kondycji finansowej. Kwota egzekwowanych należności jednak prawie trzykrotnie przekracza dochód Spółki. Zdaniem pełnomocnika, ich wyegzekwowanie zachwieje płynnością finansową skarżącej i uniemożliwi terminowe regulowanie jej zobowiązań. W konsekwencji Spółka będzie zagrożona upadłością. Powstaną zatem nieodwracalne szkody. Dlatego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji. Przedstawiła jedynie swoje obawy. Wskazała ogólne skutki, które mogą nastąpić. Nie uprawdopodobniła jednak, że mogą one się spełnić w przewidywalnej przyszłości. Załączone do wniosku dokumenty nie potwierdzają zaś zasadności obaw skarżącej. Wynika z nich bowiem, że Spółka prowadzi nadal działalność gospodarczą (znacznych rozmiarów). Z załączonej kopii zeznania podatkowego (CIT – 8) wynika, że w 2014 r. osiągnęła przychody w kwocie [...] zł oraz dochód w kwocie [...] zł. Z argumentacji skarżącej oraz z akt sprawy wynika, że wobec skarżącej prowadzone jest postępowanie egzekucyjne z tytułu jej innych zobowiązań. Skarżąca nie wykazała zatem, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niezbędne. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Z argumentów dotyczących sytuacji finansowej spółki nie wynika, by takie właśnie skutki jej groziły. Sama (ewentualna) konieczność tymczasowego ograniczenia działalności gospodarczej nie spełnia kryterium tej kwalifikowanej dotkliwości wykonania decyzji (znacznej szkody, trudnych do odwrócenia skutków). Dlatego Sąd uznał, że należało odmówić skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.