VIII SA/Wa 1178/10
PostanowienieWSA w Warszawie2011-01-28
Skład orzekający: Cezary Kosterna
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien wstrzymać wykonanie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie wniosku strony wskazującej na ryzyko upadku spółki i szkody dla wspólników?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumenty dotyczące kondycji finansowej spółki nie mogą stanowić podstawy do wstrzymania wykonania decyzji dotyczącej zobowiązania podatkowego wspólników w podatku dochodowym od osób fizycznych.Stan faktyczny
M. W. i A. W. złożyli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z października 2010 r. dotyczącą określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok. Wnioskowali jednocześnie o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej realizacja spowoduje upadek spółki, której są wspólnikami, oraz szkody dla nich i pracowników spółki. Przedstawili dane finansowe spółki i wskazali na spłatę zobowiązań w ramach układu ratalnego.Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. W., A. W. o wstrzymanie wykonania decyzji ze skargi M. W., A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Pismem z [...] listopada 2010 r. (data nadania) M. W. i A. W. (skarżący) działając przez doradcę podatkowego wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2010 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok.
Jednocześnie wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia
uzupełniając [...] grudnia 2010 r. złożony w tym przedmiocie wniosek. Jako podstawę powyższego wskazali, iż wykonanie decyzji spowoduje "szybką egzekucję, wypowiedzenie kredytów bankowych i w konsekwencji upadek spółki", nadto spowoduje niemożliwe do odwrócenia dla podatników, a także pracowników spółki szkody. Realizując decyzję organy podatkowe zajmą własność udziałów spółki, pozbawiona możliwości działania spółka upadnie, a jej pracownicy stracę pracę. Powstałych z tego tytułu strat nie zrekompensują nawet odsetki od niesłusznie pobranego zobowiązania. Pełnomocnik strony wyjaśnił, iż skarżący jako spółka [...] regularnie i na bieżąco spłacają swoje zobowiązania. Jednocześnie prowadzą przedsiębiorstwo i zatrudniają kilkanaście osób. Prowadzone przedsiębiorstwo jest głównym źródłem utrzymania wszystkich wspólników [...] i ich rodzin.
Podnieśli, że obecnie spółka spłaca w ramach układu ratalnego należności
z tytułu podatku VAT w kwocie [...] zł. Tymczasem zysk spółki na [...] września 2010 r. wyniósł [...] zł natomiast za 2009 r. – [...] zł. Kolejne zobowiązanie spowoduje upadek spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek
o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez stronę skarżącą wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Ogólne stwierdzenie, iż realizacja wydanego rozstrzygnięcia spowoduje upadek spółki, wskazanie kwoty (raty) zobowiązania spółki z tytułu podatku VAT realizowanego
w ramach układu ratalnego, czy też przedstawienie bilansu spółki nie może skutkować wstrzymaniem wykonania decyzji, bowiem argumenty te odnoszą się do kondycji finansowej spółki której skarżący są wspólnikami, podczas gdy zaskarżone rozstrzygnięcie dotyczy zobowiązania skarżących w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. W realiach niniejszej sprawy brak jest wystarczających podstaw do kontynuowania postępowania w niniejszej, incydentalnej sprawie.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło