VIII SA/Wa 122/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z.C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ze skargi Z.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2008r. nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2002r. do grudnia 2003r. postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy Pismem z dnia [...] maja 2009r. ( data nadania ) skarżący Z.C. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jako podstawę wniosku wskazał, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, bowiem jego żona przebywa poza granicami kraju. Źródłem jego dochodu jest emerytura w wysokości [...] złotych brutto, poza mieszkaniem spółdzielczym nie posiada innego majątku. Postanowieniem z dnia 28 maja 2009r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. We wniesionym w dniu [...] czerwca 2009r. ( data nadania ) sprzeciwie Z.C. oświadczył, iż "istnieją okoliczności uzasadniające" przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Zgodnie z przepisami art. 243 § 1 i art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a ) właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Sąd może zwolnić osobę z części kosztów postępowania, jeżeli wykaże ona, ze nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ). Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy, i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Rozpatrując wniosek o prawo pomocy należy zaznaczyć, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w tym postępowaniu. Dlatego tez każda osoba wszczynająca postępowanie, bądź żądająca od Sądu podejmowania określonych czynności powinna liczyć się z wydatkami na ten cel. Jak wynika z treści powołanego przepisu art. 246 § 1 p.p.s.a. dopiero, gdy środki którymi dysponuje wnioskodawca okażą się niewystarczające można wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta co do zasady jest stosowana wobec osób, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy dotyczy przyznania pomocy w zakresie częściowym tj. zwolnienia od kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania stanowią kwotę 100 złotych tytułem wpisu od skargi. Biorąc pod uwagę wysokość w/w wpisu z wysokością stałego dochodu jaki uzyskuje skarżący z zabezpieczenia społecznego tj. z kwotą [...] złotych stwierdzić należy, że wnioskodawca nie wykazał, że uiszczenie 100 złotych spowoduje uszczerbek dla koniecznego utrzymania skarżącego. W tym stanie rzeczy uznać zatem należy, iż skarżący nie wykazał, że zachodzą przesłanki do zastosowania wobec niego prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisu art. 260 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.