VIII SA/Wa 122/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na czynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] w sprawie wykreślenia z rejestru podatników postanawia: odrzucić skargę [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej jako skarżąca) wystąpiło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na czynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] w sprawie wykreślenia z rejestru podatników. Pismami z dnia 21 marca 2013 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: jej podpisanie zgodnie ze sposobem reprezentacji lub nadesłanie odpisu skargi osobiście podpisanego oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS). Nadto pismem z tej samej daty Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi pouczając, że czynności tej należy dokonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania niniejsze zostały doręczone na adres skarżącej w dniu 22 marca 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej, którą strona na wezwanie sądu winna była opłacić. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Jak wynika z akt sprawy skarżąca zostało prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi, a termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu 29 marca 2013 r. Ponieważ do chwili obecnej nie uzupełniono braków formalnych skargi i nie uiszczono wpisu, skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze powyższe na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3, Sąd orzekł jak w sentencji.