VIII SA/Wa 122/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2015 r. sprawy ze skargi R. D., R. D. i S. D. - wspólników spółki cywilnej "[...]" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy P. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. na rzecz skarżących R. D., R. D. i S. D. – wspólników spółki cywilnej "[...]" solidarnie kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga R. D., R. D. i S. D. – wspólników spółki cywilnej [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. [...]z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Ww. rozstrzygniecie zostało podjęte w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: W dniu [...]stycznia 2014 r. R. D., R. D. i S. D. – wspólnicy spółki cywilnej [...]z siedzibą w J. (dalej: "skarżący", "inwestorzy"), złożyli do Wójta Gminy P. (dalej: "Wójt", "organ I instancji") wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego ([...]) na działce nr [...], położonej w P.. Pismem z dnia [...]lutego 2014 r. Wójt zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy, po przeprowadzeniu którego w dniu [...]kwietnia 2014 r. wydał decyzję nr [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla ww. inwestycji. Decyzja ta w trybie odwoławczym została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy") decyzją z dnia [...] maja 2014 r., znak [...] , a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Podstawę powyższego stanowiło w pierwszej kolejności ustalenie przez Kolegium, że wniosek inwestorów z dnia [...] stycznia 2014 r. nie spełnia wszystkich wymogów formalnych, określonych w art. 52 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm., zwana dalej: "u.p.z.p."), zatem przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wójt winien wezwać skarżących do jego uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., zwana dalej: "k.p.a."). Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. organ I instancji wezwał inwestorów do uzupełnienia wniosku w zakresie wskazanym przez Kolegium w ww. decyzji kasacyjnej, w terminie [...]dni od daty doręczenia niniejszego wezwania. Wezwanie doręczone zostało skarżącym w dniu [...]czerwca 2014 r. Uzupełnienie wniosku nastąpiło w dniu [...]czerwca 2014 r. Postanowieniem Nr [...]z dnia [...]lipca 2014 r. Wójt, działając na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p., zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Postanowieniem Kolegium znak [...]z dnia [...]sierpnia 2014 r. ww. postanowienie zostało uchylone na skutek zażalenia skarżących, a sprawa przekazana została do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Kolegium zarzuciło wówczas organowi I instancji, że nie uzasadnił, dlaczego wstrzymanie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla budynku usługowego nie może być kontynuowane oraz gdzie stanowić to będzie sprzeczność dla założeń planu miejscowego. W dniu [...] września 2014 r. Wójt wydał kolejne postanowienie znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a., ponieważ w trakcie procedury administracyjnej okazało się, że w części ujawnione osoby nie żyją i nie ustalono spadkobierców. Na skutek zażalenia inwestorów ww. postanowienie zostało uchylone postanowieniem organu odwoławczego znak [...] z dnia [...]października 2014 r. oraz umorzono postępowanie administracyjne organu I instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania w zakresie objętym zaskarżonym postanowieniem. Postanowieniem Nr [...]r. z dnia [...]listopada 2014 r. Wójt, działając na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p., orzekł o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego ([...]) wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, zlokalizowanej na działce nr [...], płożonej w miejscowości P.. Jednocześnie Wójt podał, że termin zawieszenia wynosi [...] miesięcy od dnia złożenia kompletnego wniosku, tj. od dnia [...] czerwca 2014 r. Uzasadniając podjęte postanowienie organ I instancji podał, że w dniu [...] czerwca 2014 r. Rada Gminy w P. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wybranych terenów mieszkalno-usługowych w miejscowości P.. Projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sporządzony zostanie z uwzględnieniem ustaleń obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy P.. Teren planowanej inwestycji znajduje się w obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy P. na obszarach zabudowanych i wskazanych do zabudowy. W ww. studium są obszary wskazane do obowiązkowego objęcia sporządzeniem miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, w tym jest miejscowość P.. Sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowych obszarów wynika z konieczności stworzenia i z zachowania istniejącej w centrum miejscowości gminnej P. odpowiednich warunków dla rozwoju zabudowy wielofunkcyjnej (usługowo-mieszkalnej) z uwzględnieniem konieczności rozwoju rynku lokalnego w oparciu o małe przedsiębiorstwa oraz firmy rodzinne i zachowania potrzeby ustalenia zasad zabudowy i porządkowania zabytkowego układu urbanistycznego dla miejscowości P.. Zatem planowana inwestycja może stać w sprzeczności z ustaleniami opracowywanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ I instancji w uzasadnieniu postanowienia wskazał również zasady, jakie zostaną przyjęte przy sporządzaniu planu miejscowego dla terenów mieszkaniowo-usługowych. W konkluzji Wójt uznał, że zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na okres [...]miesięcy, poczynając od dnia [...]czerwca 2014 r., umożliwi regulację zasad inwestowania na przedmiotowym terenie za pomocą planu miejscowego. W zażaleniu złożonym na powołane rozstrzygnięcie inwestorzy wnieśli o jego uchylenie, podnosząc zarzut rażącego naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 12, art. 35, art. 61 i art. 80 k.p.a. oraz prawa materialnego - art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Skarżący podali, iż wniosek inicjujący przedmiotowe postępowanie został złożony w dniu [...] stycznia 2014 r., następnie po wezwaniu na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. został on uzupełniony w terminie wskazanym w wezwaniu i tym samym terminem, do jakiego postępowanie mogło być zawieszone, był dzień [...] października 2014 r. Podnieśli w tym zakresie, iż w przypadku uzupełnienia przez stronę braków pisma z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 64 § 2 k.p.a., pismo powinno zostać rozpatrzone merytorycznie, z tym zastrzeżeniem, że termin jego wniesienia powinien być liczony od daty wniesienia pisma uzupełniającego braki. Natomiast uzupełnienie braków w terminie wskazanym w wezwaniu skutkuje przyjęciem regulacji prawnej wskazanej w art. 61 § 3 k.p.a., co oznacza, że datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Skarżący uzupełnili braki w terminie wskazanym przez art. 64 § 2 k.p.a., co jednoznacznie wskazuje, że termin zawieszenia powinien być liczony od dnia [...]stycznia 2014 r., a okres [...]miesięcy upłynął [...] października 2014 r. Postanowieniem znak [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Kolegium, działając na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 144 k.p.a., ponownie orzekło o uchyleniu zaskarżonego postanowienia i przekazaniu sprawy do rozpatrzenia przez organ I instancji. Kolegium oceniło, iż znajdujący się w aktach sprawy wniosek inwestora z dnia [...]stycznia 2014 r., po jego uzupełnieniu w dniu [...]czerwca 2014 r., spełnia wymagania formalne z art. 52 ust. 2 u.p.z.p. i mógł stanowić podstawę do przeprowadzenia postępowania, w trakcie którego organ I instancji powinien między innym wyjaśnić rozbieżności pomiędzy częścią opisową i graficzną wniosku, gdyż powinny one być zgodne ze sobą (parametry budynku podane w obu częściach wniosku różnią się nieznacznie np. szerokość elewacji frontowej w części opisowej podano [...]m, a w części graficznej [...] m). Powyższe rozbieżności nie mają jednak charakteru braków formalnych wniosku i powinny zostać zweryfikowane przez organ I instancji w toku prowadzonego postępowania. Stwierdziło, że w okolicznościach niniejszej sprawy dniem skutecznego złożenia wniosku w sprawie ustalenia warunków zabudowy był dzień [...]czerwca 2014 r., kiedy to w pełni kompletny, uzupełniony na wezwanie Wójta wniosek inwestora o ustalenie warunków zabudowy, został doręczony organowi administracji publicznej. Wyłącznie żądanie strony niedotknięte brakami formalnymi jest zdolne wywołać skutek prawny w postaci wszczęcia postępowania w sprawie. W przedmiotowej sprawie skutek taki wywołał dopiero wniosek uzupełniony w dniu [...]czerwca 2014 r., co oznacza, że termin [...]miesięcy, określony w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., upływa w dniu [...]marca 2015 r. Kolegium podkreśliło, że użyte w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. sformułowanie "można zawiesić" oznacza fakultatywność, a nie obowiązek zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy w sytuacji równoległego biegu procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego teren projektowanej inwestycji. Przedmiotowa fakultatywność oznacza swobodę, ale nie dowolność działania organu. Wyklucza też automatyzm w stosowaniu art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Zobowiązuje organ do wyczerpującego uzasadnienia powodów zawieszenia i tym samym wskazania powodów odstąpienia na okres zawieszenia od merytorycznego załatwienia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. O prawidłowym zastosowaniu art. 62 ust. 1 u.p.z.p. można zatem mówić tylko wówczas, gdy organ uzasadnił rozstrzygnięcie na tej podstawie. Podkreśliło, że wydanie postanowienia o zawieszeniu zależy od oceny organu, na jakim etapie są prace planistyczne oraz czy dokumentacja planistyczna wskazuje na sprzeczność przeznaczenia terenu objętego planowaną inwestycją z treścią projektowanego planu miejscowego. Dopuszczalne i celowe jest wstrzymanie toku postępowania o wydanie warunków zabudowy wówczas, gdy mogłoby zachodzić prawdopodobieństwo sprzeczności postanowień decyzji o warunkach zabudowy z projektowanymi ustaleniami planu i tylko wówczas, gdy w dopuszczonym przez ustawodawcę okresie zawieszenia w rzeczywistości nastąpiłoby uchwalenie planu. Kolegium stwierdziło, że organ I instancji nie ocenił w sposób należyty zasadności zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy zainicjowanego wnioskiem inwestorów, jak również w sposób niewystarczający uzasadnił i udokumentował swe rozstrzygnięcie. Uznało, iż obowiązkiem organu rozpatrującego niniejszą sprawę było ustalenie w sposób bezsporny, czy zachodzi prawdopodobieństwo sprzeczności postanowień decyzji o warunkach zabudowy z projektowanymi ustaleniami planu i czy w dopuszczonym przez ustawodawcę okresie zawieszenia w rzeczywistości nastąpiłoby uchwalenie tego planu. Organ odwoławczy podał, iż z ustaleń Wójta wynika, że objęta wnioskiem działka nr [...] położona jest na terenie objętym uchwałą Rady Gminy w P. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wybranych terenów miejscowości P.. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nastąpi odrębną uchwałą, po przygotowaniu projektu planu, uzyskaniu niezbędnych opinii i uzgodnień oraz przeprowadzeniu czynności proceduralnych określonych w u.p.z.p. Ocenił jednak, iż organ I instancji nie wyjaśnił w ogóle, jaki jest stopień zaawansowania procedury planistycznej (na jakim znajduje się etapie) i czy w okresie zawieszenia przedmiotowego postępowania w rzeczywistości nastąpiłoby uchwalenie tego planu. Zdaniem Kolegium, powyższe ogólnikowe stwierdzenia Wójta w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie są wystarczające dla wyjaśnienia tej okoliczności. Organ I instancji nie wyjaśnił należycie, że w niniejszej sprawie zachodzi prawdopodobieństwo sprzeczności postanowień decyzji o warunkach zabudowy z projektowanymi ustaleniami planu. Wprawdzie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wymienił, jakie między innymi zostaną przyjęte zasady dla terenów mieszkaniowo-usługowych i stwierdził, iż mając je na uwadze planowana inwestycja może stać w sprzeczności z ustaleniami opracowywanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to jednak nie wyjaśnił na czym konkretnie ta sprzeczność polega. Zatem w ponownym postępowaniu organ I instancji powinien w sposób jednoznaczny wskazać, w jakim konkretnie zakresie dokumentacja planistyczna wskazuje na sprzeczność przeznaczenia terenu objętego planowaną inwestycją z treścią projektowanego planu miejscowego i dopiero wtedy przesądzić, czy zachodzi prawdopodobieństwo sprzeczności postanowień decyzji o warunkach zabudowy z projektowanymi ustaleniami planu. Skargę do sądu administracyjnego na powołane postanowienie złożyli skarżący, wnioskując zarówno o jego uchylenie, jak i uchylenie postanowienia organu I instancji. Skarżący zarzucili naruszenie: - przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy przez błędną wykładnię art. 64 § 2 k.p.a. i przyjęcie, że usunięcie braków formalnych wniosku powoduje to, że przedmiotowy wniosek wywołuje skutki prawne od dnia usunięcia stwierdzonych braków, a nie od dnia wniesienia wniosku oraz - przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, przez błędną wykładnię art. 62 ust. 1 u.p.z.p. i wiążące dla organu I instancji na podstawie art. 138 § 2 zdanie drugie w związku z art. 144 k.p.a. przyjęcie, że termin zawieszenia postępowania zaczyna biec od dnia usunięcia braków wniosku o ustalenie warunków zabudowy. W uzasadnieniu skargi obszernie uzasadnili ww. zarzuty oraz swoje stanowisko w sprawie. W konkluzji skarżący podnieśli, że nie kwestionują sentencji zaskarżonego postanowienia, tylko mają zastrzeżenia co do uzasadnienia uchylenia postanowienia organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W ich ocenie, odpadła przyczyna, dla której przedmiotowe postępowanie zostało zawieszone, gdyż organ I instancji w wyznaczonym terminie [...]miesięcy od dnia złożenia wniosku, czyli do [...] października 2014 r., nie uchwalił miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W takiej sytuacji organ odwoławczy powinien zobowiązać Wójta do podjęcia postępowania i merytorycznego rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Natomiast ponowne zobowiązywanie organu I instancji do wyjaśnienia przyczyn zawieszenia jest niecelowe, bowiem upłynął już termin zawieszenia postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumenty prezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 z zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."). Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga w całości zasługuje na uwzględnienie. Podstawą prawną wydania zaskarżonego postanowienia był art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Zgodnie z tym przepisem, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż [...]miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu [...]miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Zawieszenie postępowania o warunki zabudowy celem umożliwienia kontynuowania rozpoczętych prac planistycznych jest uzasadnione prymatem planu miejscowego, będącego instrumentem kształtowania przestrzeni, nad rozwiazywaniami indywidualnymi i zabezpiecza realizację władztwa planistycznego. Użycie w przepisie zwrotu "można zawiesić" oznacza, że orzeczenie oparte na tym przepisie jest wydawane w ramach uznania administracyjnego. Skorzystanie przez organ z możliwości zawieszenia postępowania powinno być uzależnione od wyniku ustaleń organu w kontekście wystąpienia realnych, obiektywnie wyryfikowalnych okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Jedną z takich przyczyn jest niewątpliwie prowadzenie przez organ gminy procedury mającej na celu uchwalenie planu miejscowego przy jednoczesnym wykazaniu, że zamierzone przez inwestora przedsięwzięcie, które miałoby stać się przedmiotem decyzji o ustalenie warunków zabudowy, będzie sprzeczne z ustaleniami planu. Przewidziana przez ustawodawcę możliwość zawieszenia postępowania w trybie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. ma bowiem ograniczyć nieracjonalność wydawania decyzji o warunkach zabudowy w przypadku, gdy przed uzyskaniem na jej podstawie pozwolenia na budowę decyzja ulegałaby wygaśnięciu w związku z uchwaleniem planu miejscowego, którego ustalenia byłyby inne niż w wydanej decyzji (art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p.). Niewątpliwie więc organ I instancji miał podstawy do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, po uzyskaniu informacji o podjęciu uchwały Rady Gminy w P. Nr [...]z dnia [...] czerwca 2014 r. o przystąpieniu do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wybranych terenów mieszkalno-usługowych w P.. Działka nr [...], objęta wnioskiem skarżących, położona jest na terenie objętym ww. uchwałą. Okres [...] miesięcy, o którym mowa w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., określa termin, na jaki możliwe jest zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, a więc kiedy postępowanie najpóźniej powinno być podjęte. Nie ma możliwości, w świetle ww. przepisu, zawieszenia postępowania po upływie [...] miesięcy od daty złożenia wniosku przez inwestora o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, w czasie których nie doszło do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W świetle powyższego, Sąd w pełni podziela stanowisko skarżących zawarte w skardze odnośnie do sposobu liczenia terminu z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. W przedmiotowej sprawie skarżący złożyli wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy w dniu [...] stycznia 2014 r. Na skutek postępowania odwoławczego i uchylenia pierwszej odmownej decyzji o warunkach zabudowy, Kolegium nakazało Wójtowi uzupełnienie wniosku inicjującego postępowanie w trybie art. 64 § 2 k.p.a. W zakreślonym przez organ terminie [...] dni skarżący uzupełnili wniosek zgodnie ze zobowiązaniem. Organy orzekające w tej sprawie uznały, że dniem skutecznego złożenia wniosku w sprawie ustalenia warunków zabudowy był dzień uzupełnienia wniosku, tj. [...] czerwca 2014 r. (organ I instancji błędnie określił ten dzień na [...] czerwca 2014 r.). Zdaniem Sądu, uzupełnienie braków w zakreślonym terminie nie ma wpływu na datę jego złożenia. Datą złożenia żądania wszczęcia postępowania następnie uzupełnionego pozostaje data doręczenia samego żądania organowi administracji, a nie data uzupełnienia braku tego żądania. Usunięcie braków w zakreślonym terminie sanuje te braki, co oznacza, że podanie (wniosek) należy traktować jako wniesione bez braków od dnia jego wniesienia (por. wyrok NSA w Katowicach z dnia 30 czerwca 1999 r., I SA/Ka 2422/97, S.Podat.2001/7/63-63, wyrok WSA w Lublinie z dnia 30 września 2009 r., I SA/Lu 359/09, Lex nr 566339). W przypadku uzupełnienia braków wniosku w zakreślonym terminie postępowanie administracyjne jest kontynuowane, a nie prowadzone na nowo. Przepis art. 64 § 2 k.p.a. wskazuje tylko na negatywne skutki niewykonania zobowiązania usunięcia braków formalnych (pozostawienie wniosku bez rozpoznania), natomiast nie decyduje, jakie skutki i od kiedy wywołuje uzupełniony wniosek. W ocenie Sądu, rację mają skarżący wskazując, że datą złożenia wniosku w przedmiotowej sprawie jest [...] stycznia 2014 r., ponieważ wszystkie wymagane przez organ braki zostały przez inwestorów usunięte w terminie. W związku z tym, Wójt w dniu [...] listopada 2014 r. nie mógł już zawiesić postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p., bowiem termin [...] miesięcy od dnia złożenia wniosku minął w dniu [...] października 2014 r. Należy zauważyć, że w tym przepisie widnieje zwrot: "od dnia złożenia wniosku", a nie wszczęcia postępowania, czy też od daty złożenia kompletnego, skutecznego wniosku. Organ odwoławczy prawidłowo więc uchylił zaskarżone postanowienie, ale z innych powodów, aniżeli winien to uczynić. Zbędne było zobowiązywanie organu I instancji do wyjaśniania przyczyn zawieszenia na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. w sytuacji, kiedy w dacie wydania postanowienia w dniu [...] listopada 2014 r. minął już termin [...] miesięcy od dnia złożenia wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Kolegium, wraz z uchyleniem zaskarżonego postanowienia, winno zobowiązać organ I instancji do rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd uznał, że organy administracji naruszyły przepisy wskazane przez skarżących w skardze i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w związku z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1. sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.