VIII SA/Wa 123/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Michał Sikorski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2008 r. sprawy ze skargi Z.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji pod nazwą budowa stacji bazowej telefonii komórkowej oddala skargę. Syg. akt VIII SA/Wa 123/08 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] lutego 2008 roku, znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. biorąc za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego( Dz.U. z 2000 roku, nr 98, poz.1071 ze zmianami), dalej jako k.p.a., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym odwołania Z. i K. C., M. M., J. P., od decyzji Wójta Gminy S. nr [...] z dnia [...] maja 2007 roku w sprawie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania dotyczącego oddziaływania na środowisko inwestycji pod nazwą budowa stacji bazowej telefonii komórkowej P., wszczętego na wniosek P. S.A. z siedzibą w W. - orzekło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. Organ odwoławczy ustalił, że decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 roku Wójt Gminy S. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, inwestycji pod nazwą budowa stacji bazowej telefonii komórkowej P.[...] S. wraz z linią zasilającą na działce nr [...] w R., wszczętego na wniosek P. S.A. w W. Organ I Instancji umarzając postępowanie podnosił, że po zmianie przepisów ustawy prawo ochrony środowiska, rozpoznając ponownie sprawę wystąpił do wnioskodawcy z zapytaniem o zajęcie stanowiska w sprawie kontynuowania postępowania w przedmiocie oceny oddziaływania na środowisko i wyznaczył termin do udzielenia odpowiedzi. Ponieważ P. S.A. nie zajął żadnego stanowiska przyjęto, że nie żąda kontynuowania tego postępowania. Brak wniosku P. S.A. w sprawie kontynuowania postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko skutkuje zaś umorzeniem postępowania jako bezprzedmiotowego. Od decyzji organu I Instancji odwołali się K. i Z. C., M. M. i J. P., którzy podnosili, że umorzenie postępowania było przedwczesne. Podkreślali, że nadal trwa postępowanie odnośnie raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, które to postępowanie było przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Sąd administracyjny uchylił postanowienie Wojewody [...], a Wójt Gminy S. nie czekając na dyspozycje Wojewody umorzył postępowanie. Zdaniem organu odwoławczego zaskarżona decyzja odpowiada prawu i znajduje uzasadnienie w przepisach prawa. Organ podnosił, że z dniem 28 lipca 2005 roku weszła w życie ustawa z 18 maja 2005 roku o zmianie ustawy prawo ochrony środowiska (Dz.U. nr 113, poz. 854), która to ustawa wyłączyła z postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy prowadzenie postępowania o sporządzenie raportu oddziaływania inwestycji na środowisko. Postępowanie na dotychczasowych warunkach w myśl art. 19 ust.1 wyżej powołanej ustawy, mogło być prowadzone tylko na wniosek inwestora. Organ I instancji pismem z dnia 23 października 2007 roku zwrócił się do inwestora o wypowiedzenie się co do przepisów według których ma się toczyć postępowanie w przedmiocie w oceny oddziaływania postępowania na środowisko. Inwestor w zakreślonym przez organ terminie nie zajął stanowiska. Organ podnosił, że odnosząc się do zarzutów odwołania kwestie związane z uzgodnieniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w zakresie ochrony środowiska, w tym ocena dokonanych już uzgodnień będzie prowadzona w odrębnym postępowaniu. Samo umorzenie postępowania nie jest jednoznaczne z zakończeniem postępowania w tym zakresie. Powołana ustawa z 18 maja 2005 roku, zmieniająca ustawę prawo ochrony środowiska powoduje jedynie prowadzenie tego postępowania w innym trybie, nie na etapie ustalania warunków zabudowy, lecz w odrębnym postępowaniu i zakończy się wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Skargę na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Z. C. Skarżący wnosił o : 1) uchylenie zaskarżonej decyzji, jako obarczonej nie tylko wadą formalną, ale również wadami postępowania dowodowego oraz naruszenie zasady powagi rzeczy osądzonej, a nadto brakiem poszanowania dotychczasowych argumentów strony skarżącej; 2) zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podnosił, że niezrozumiałym dla niego jest fakt, iż organ odwoławczy na podstawie tego samego stanu faktycznego i prawnego orzekając dwukrotnie – najpierw uchylił decyzję Wójta umarzającą postępowanie, a za drugim razem taką samą decyzję utrzymał w mocy. Nadto skarżący podnosił, że inwestor P. S.A. złożył w dniu 1 lutego 2006 roku do Ministra Środowiska stosowny wniosek, na podstawie którego postępowanie uzgodnieniowe toczyło się i toczyć się będzie przy zastosowaniu dotychczasowych, a nie znowelizowanych przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska. Kwestie z tym związane zostały przedstawione w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2007 roku- syg. akt IV SA/Wa 543/07. Skarżący argumentował, że pomimo podnoszenia tej kwestii przez niego w trakcie postępowania administracyjnego, to ani organ I instancji, ani organ odwoławczy nie zażądały akt sprawy od Wojewody [...], którego postanowienie uzgodnieniowe oraz utrzymujące go w mocy postanowienie Ministra Środowiska zostały uchylone wyżej przywołanym wyrokiem sądu administracyjnego. Zdaniem skarżącego gmina nie zapoznając się z uzasadnieniem wyroku sądu zaczęła kontynuować postępowanie zmierzające do umorzenia postępowania w przedmiocie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. W ocenie skarżącego tryb w jakim ma toczyć się postępowanie uzgodnieniowe został prawnie już przesądzony i organ administracji publicznej nie może uchylać prawomocnego wyroku i ustaleń wyrażonych w uzasadnieniu sądu. Inwestor P. S.A. określił się według jakich przepisów ma toczyć się postępowanie uzgodnieniowe. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o oddalenie skargi podtrzymując zaprezentowaną dotychczas argumentację. Zdaniem organu odwoławczego zarzuty skargi dotyczą przede wszystkim postępowania uzgodnieniowego przed innymi organami i nie mają wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, sąd każdorazowo obowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać, czy postępowanie administracyjne zostało prawidłowo przeprowadzone w sprawie przez właściwe organy administracji publicznej. Obowiązany jest przy tym ocenić, czy w sprawie został prawidłowo ustalony stan faktyczny, czy stronie skarżącej organy zapewniły możliwość uczestniczenia w postępowaniu, a także czy organy dokonały prawidłowej wykładni mających zastosowanie w sprawie przepisów materialnoprawnych. Analizując sprawę pod tym kątem Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Przepisy ustawy z 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity: Dz.U. z 2006 roku, nr 129, poz.902 ze zmianami) w brzmieniu obowiązującym przed 28 lipca 2005 roku w art. 46.1 stanowiły, że wydanie decyzji w sprawie planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko wymaga, z zastrzeżeniem ust. 7, przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Takie postępowanie stanowiło część postępowania zmierzającego do wydania decyzji, o których mowa w ust.4. W niniejszej sprawie postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko inwestycji – budowa stacji bazowej telefonii komórkowej P. nr [...] S. toczyło się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ustawa z 18 maja 2005 roku o zmianie ustawy prawo ochrony środowiska(Dz.U. nr 113, poz. 854), wyłączyła z postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy postępowanie w sprawie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. Według zmienionych przepisów art. 46 ust 1 pkt 1 i 2 ustawy prawo ochrony środowiska realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust.1 pkt 1 i 2, planowanego przedsięwzięcia innego niż określone w art. 51 ust.1 pkt 1 i 2, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony, jeżeli może ono znacząco oddziaływać na ten obszar – jest dopuszczalne wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Przepis art. 19 ust 1 ustawy z 18 maja 2005 roku o zmianie ustawy prawo ochrony środowiska stanowił, że do postępowań w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wszczętych, a niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejście w życie powyższej ustawy, przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek uprawnionego podmiotu. Organ prowadzący postępowanie w sprawie wydania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu – Wójt Gminy S. nie otrzymał wniosku inwestora, aby w ramach tego właśnie postępowania toczyło się nadal również postępowanie w przedmiocie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo uznał, że przywoływane w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – syg. akt IV SA/Wa 543/07 ustalenie, iż inwestor w trakcie postępowania uzgodnieniowego zajął stanowisko co do kontynuowania postępowania w przedmiocie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, nie może przesądzać, że został złożony wniosek o którym mowa w art. 19 ustawy z 18 maja 2005 roku o zmianie ustawy prawo ochrony środowiska. Należy zauważyć, iż postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko było prowadzone przez organ właściwy do wydania decyzji, o której mowa w art. 46 ust 4, w tym przypadku organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy -Wójta Gminy S. Z tego też względu należy uznać, że wniosek z art.19 winien być skierowany do tego organu, który prowadził właściwe postępowanie. Stanowisko inwestora w postępowaniu uzgodnieniowym, nie może zostać uznane za skuteczne, ponieważ inwestor takiego wniosku nie złożył wobec organu, który prowadził postępowanie w przedmiocie oceny oddziaływania na środowisko. Jak wynika z akt sprawy Wójt Gminy S. zwrócił się do inwestora o zajęcie stanowiska w tym zakresie. Brak stanowiska inwestora prawidłowo organ administracji publicznej potraktował jako brak wniosku o kontynuowanie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko według dotychczasowych przepisów. W takiej sytuacji inwestor będzie musiał wystąpić o przeprowadzenie oddzielnego postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji, przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art.105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Z bezprzedmiotowością postępowania będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy (por.wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 kwietnia 1995 roku, SA/Łd 2424/94, ONSA 1996, nr 2, poz. 80). W sytuacji, gdy inwestor skutecznie nie złożył wniosku o kontynuowanie postępowania w sprawie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, postępowanie takie prowadzone w ramach postępowania o wydanie warunków zabudowy stało się bezprzedmiotowe. Z tego względu zaskarżona decyzja znajduje umocowanie w przepisach prawa. Podnoszone zarzuty nie podważają legalności zaskarżonej decyzji. Podnoszone przez skarżącego błędne przywołanie przez organ odwoławczy daty decyzji organu I Instancji nie jest naruszeniem, które mogło mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd oceniając zaskarżoną decyzję nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) orzekł, jak na wstępie.