VIII SA/Wa 123/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2012 r. wniosku A. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu wniosku A. S. odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 13 lipca 2012 r. wobec tego, że wniosek został złożony przed ogłoszeniem wyroku. W dniu [...] sierpnia 2012 r. wpłynął do Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego – S. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W jego motywach podano, że Sąd nie pouczył obecnego na rozprawie pełnomocnika, nie będącego profesjonalistą o tym, że wniosek taki winien być złożony po ogłoszeniu orzeczenia. Brak pouczenia spowodował, że pełnomocnik skarżącego nie wiedziała, że złożony przez nią przedwcześnie wniosek jest bezskuteczny i nie złożyła ponownego wniosku po ogłoszeniu orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - dalej powoływana jako "p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w szczególności w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Powyższe poglądy, aczkolwiek wyrażane na tle przepisów regulujących postępowanie administracyjne, wobec analogicznego unormowania przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zachowują tu swoją aktualność. Podkreślić jednocześnie należy, że czynności realizowane przez pełnomocnika w ramach udzielonego pełnomocnictwa odnoszą skutek w sferze praw strony skarżącej, tak jak by to ona sama ich dokonała Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy podnieść, że powoływane we wniosku okoliczności wskazujące na brak właściwego pouczenia przez Sąd, mające świadczyć o braku winy pełnomocnika w uchybieniu terminu nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Po pierwsze w zawiadomieniu o terminie rozprawy skarżący został pouczony o sposobie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (S. S. ustanowiona została pełnomocnikiem na dalszym etapie postępowania). Po drugie z protokołu ogłoszenia orzeczenia również wynika, że obecna na ogłoszeniu pełnomocnik skarżącego – S. S. została prawidłowo pouczona, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia należy zgłosić w terminie siedmiu dni od dnia jego ogłoszenia. W świetle powyższych ustaleń, zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku wyjaśnienie, że uchybienie tego terminu spowodowane było brakiem pouczenia przez Sąd, nie uzasadnia przyjęcia braku winy pełnomocnika skarżącego, co jest warunkiem koniecznym przywrócenia terminu do dokonania czynności. Z tych też względów na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.