VIII SA/Wa 124/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia : - odmówić przyznania prawa pomocy- W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi M. K. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że wspólnie z mężem i dwójką małoletnich dzieci utrzymuje się z dochodu w wysokości [...] zł. Wyjaśniła, że ponosi wydatki związane z leczeniem syna (zabiegi, konsultacje, badania), który ma problemy z [...], a ponadto, że rodzina nie posiada własnego mieszkania i zamieszkuje wspólnie z rodzicami. Jedynym majątkiem jest działka o powierzchni [...] m² i oszczędności w wysokości [...] zł. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Analiza ujawnionej we wniosku o prawo pomocy sytuacji finansowej skarżącej dokonana z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie wiążą się z jej udziałem w postępowaniu sądowadministracyjnym, w ramach którego skarżąca domaga się zwolnienia od kosztów sądowych wskazuje na brak podstaw do pozytywnego rozpoznania złożonego wniosku. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w tym postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Tymczasem sytuacji ekonomicznej wnioskodawczyni nie można utożsamiać z sytuacją osób pozbawionych zupełnie środków do życia lub posiadających środki niewielkie, wystarczające jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. W zamiarze ustawodawcy takie właśnie osoby mają być beneficjantami instytucji prawa pomocy. Czteroosobowa rodzina skarżącej posiada stały dochód w wysokości [...] zł i ma zgromadzone oszczędności w kwocie [...] zł, wielokrotnie przekraczające ustalony w sprawie wpis od skargi ([...] zł), co w zasadzie wyklucza pozytywne rozpoznanie wniosku. Poza tym z jego uzasadnienia wynika, że rodzina skarżącej zamieszkuje wspólnie z rodzicami, co w oczywisty sposób świadczy rozłożeniu kosztów utrzymania na dwie rodziny. Trudno bowiem przyjąć, że rodzice nie przyczyniają się do ponoszenia bieżących opłat związanych z utrzymaniem mieszkania. W tej sytuacji nie można w sposób uprawniony uznać, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w szczególności, że nie posiada zdolności do uiszczenia wpisu od skargi, nawet jeśli ponosi wydatki na leczenie syna, których wysokości nie tylko nie udokumentowała, ale nawet nie wskazała. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji