VIII SA/Wa 1268/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M Z o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2015 r. sygn. akt VIII SA/Wa 1268/14 poprzez orzeczenie o kosztach postępowania w sprawie ze skargi T W na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dla opiekuna postanawia : 1. uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie VIII SA/Wa 1268/14 przez dodanie punktu 3 w brzmieniu: "zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R na rzecz skarżącego T W kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego"; 2. oddalić wniosek o zwrot kosztów zastępstwa procesowego w zakresie kwoty 960 (dziewięćset sześćdziesiąt) złotych. Wyrokiem z dnia 20 maja 2015 r. sygn. akt VIII SA/Wa 1268/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie 1) uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dla opiekuna oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy C z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...], natomiast w punkcie 2) stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Sąd nie zawarł w powyższym wyroku orzeczenia o kosztach postepowania, zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."). Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony ustanowionemu z wyboru pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 czerwca 2015 r. (k. 28 akt sądowych). W dniu 6 lipca 2015 r. (data nadania pisma na poczcie) pełnomocnik złożył wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie o kosztach postępowania, tj. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kwoty 1.200 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt (...), zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jeżeli jednak sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu, strona w terminie 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu może zgłosić wniosek o uzupełnienie tegoż wyroku (art. art. 157 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 157 § 2 i § 3 p.p.s.a., jeśli uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie kosztów postępowania, orzeczenie zapada w formie postanowienia na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt sprawy, w toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego M Z (pełnomocnictwo złożone przy piśmie procesowym - uzupełnienie skargi, k. 4 akt sądowych). Opłata kancelaryjna od pełnomocnictwa nie została uiszczona. Wniosek o uzupełnienie wyroku pełnomocnik skarżącego złożyła w terminie. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Przepis ten stanowi zatem definicję zakresową pojęcia "niezbędne koszty postępowania". Przy udzielaniu pełnomocnictwa kosztem niezbędnym jest uiszczenie opłaty skarbowej w kwocie 17 zł. Na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. stronie należy się zwrot wydatków jednego adwokata. W treści art. 211 p.p.s.a. określone zostały ramy "kosztów sądowych" wskazując, że obejmują one "opłaty sądowe" i "zwrot wydatków". W art. 212 i art. 213 doprecyzowano natomiast pojęcie składowych "kosztów sądowych" wskazując, że "opłatami sądowymi" są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.), natomiast do "zwrotu wydatków" zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie, a także koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach (art. 213 p.p.s.a.). Koszty postępowania w niniejszej sprawie nie wystąpiły, bowiem zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., skarżący zwolniony był od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł nie została uiszczona. Zatem, w związku z toczącym się postępowaniem i uchyleniem zaskarżonych decyzji, skarżącemu przysługiwały jedynie koszty zastępstwa procesowego, o zwrot których jego pełnomocnik wnosił w uzupełnieniu skargi. Wysokość wynagrodzenia radcy prawnego określona została rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490, zwane dalej: "rozporządzeniem MS") i zależy od wartości przedmiotu sporu, rodzaju wpisu sądowego (stosunkowego lub stałego), rodzaju postępowania (karne, cywilne, administracyjne) oraz etapu postępowania. W niniejszej sprawie skarga została uwzględniona, gdyż Sąd uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję, a więc w wyroku rozstrzygającym te sprawę powinno znaleźć się również orzeczenie o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego od organu na rzecz skarżącego. Zdaniem Sądu, koszty z tego tytułu należne skarżącemu wynoszą 240 zł. Jak wynika bowiem z regulacji określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 c) rozporządzenia MS, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie - 240 zł. Przedmiotem skargi złożonej w niniejszej sprawie była odmowa przyznania zasiłku dla opiekuna, a więc istota sporu sprowadzała się do ustalenia, czy zostały spełnione ustawowe przesłanki do ustalenia prawa do przedmiotowego świadczenia. Sporna nie była należność pieniężna o określonej wysokości, a odmowa jej przyznania. Wbrew twierdzeniu pełnomocnika, przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna. Zatem do ustalenia wartości przedmiotu sporu i w konsekwencji określenia wynagrodzenia pełnomocnika nie mogła mieć zastosowania regulacja przewidziana w § 14 ust. 2 pkt 1 w związku z § 6 pkt 4 rozporządzenia MS, dlatego orzeczono o oddaleniu wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego ponad kwotę 240 zł. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 157 p.p.s.a. w związku z art. art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1c) rozporządzenia MS, orzekł jak w sentencji postanowienia.