VIII SA/Wa 127/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. M., J. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sprostowanie protokołu rozprawy w sprawie ze skargi K. M., J. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia : odrzucić wniosek. Żądaniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. (data złożenia na Biurze podawczym Sądu) K. M. i J. M. (dalej: "skarżący") wnieśli o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 9 maja 2012 r. Zarządzeniem z dnia 20 września 2012 r. Przewodniczący składu orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozpoznającego sprawę ze skargi skarżących na rozprawie w dniu 9 maja 2012 r., oddalił wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy, z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącym. Pismami z dnia [...] października 2012 r. skarżący wnieśli odwołanie od wskazanego zarządzenia z dnia 20 września 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Zarządzeniem z dnia [...] października 2012 r. Sąd wezwał skarżących o wskazanie przyczyny uchybienia terminowi i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy skarżących w uchybieniu terminu, a także wykazanie w jakiej dacie ustała przyczyna uchybienia terminu. Przy piśmie z dnia [...] października 2012 r. skarżący ponowili wniosek o przywrócenie terminu sprostowania protokołu, motywując go brakiem doinformowania ich przez Sąd w czasie toczącego się postępowania. Jednocześnie wskazali, iż byli w stanie ograniczonej świadomości i swobody działania, jak i poinformowali, iż "przyczyna uchybienia terminu nastąpiła [...] lipca 2012 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a."), strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Powołany termin trzydziestodniowy, w którym strony mogą żądać sprostowania protokołu, jest terminem procesowym, który może być przez sąd przywrócony na zasadach określonych w dziale III, rozdziale 6 p.p.s.a. dotyczącym uchybienia i przywracania terminów. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi: – wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, – uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, – powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, – równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Stosownie natomiast do treści art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Dokonując analizy wniosku skarżących o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 9 maja 2012 r. oraz podnoszonych w nim okoliczności faktycznych, zdaniem Sądu został on złożony z przekroczeniem ustawowego terminu, a tym samym podlega odrzuceniu. W ocenie Sądu w sytuacji, gdy skarżący zamierzali kwestionować treść protokołu rozprawy odbytej w dniu 9 maja 2012 r. to żądanie jego sprostowania lub uzupełnienia, stosownie do art. 103 p.p.s.a., mogło być złożone najpóźniej do dnia [...] czerwca 2012 r. Z kolei okoliczności przedstawione przez skarżących tj. brak doinformowania przez Sąd oraz stan ograniczonej świadomości i swobody działania, nie mogą stanowić podstawy do przywrócenia uchybionego terminu. Sąd zauważa, iż skarżący w toku prowadzonego postępowania sądowego byli reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, który zabezpieczał ochronę prawną ich uprawnień. Ponadto skarżący mieli możliwość zapoznania się z aktami sprawy już w chwili zakończenia rozprawy na której został sporządzony przedmiotowy protokół tj. w dniu 9 maja 2012 r. (skarżący stawili się na nią osobiście). Uprawnienie to wynika z art. 12a § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym akta sprawy udostępnia się stronom postępowania. Strony mają prawo przeglądać akta sprawy i otrzymywać odpisy, kopie lub wyciągi z tych akt. Skarżący nie skorzystali z tej możliwości. Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnili, że w okresie kiedy można było skutecznie złożyć wniosek o sprostowanie lub uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 9 maja 2012 r. wystąpiły okoliczności uniemożliwiające im zarówno zapoznanie się z aktami sprawy, jak też złożenie wzmiankowanego wniosku. Okoliczności tych skarżący nie wskazali mimo stosownego wezwania Sądu. Uchybienie siedmiodniowego terminu uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie wniosku skarżących (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2012 r. II FSK 78/10). W związku z powyższym, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.