VIII SA/Wa 129/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2012 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia : zawiesić postępowanie sądowe Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2012 r. znak [...], na mocy której organ utrzymał decyzję o nałożeniu na skarżącego A. J. kary pieniężnej w wysokości [...] zł za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd ustalił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 201/13 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: Czy art. 13k ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (j.t. Dz. U. 2013 r. poz. 260) jest zgodny z art. 2 Konstytucji RP. Podstawą prawną decyzji wydanej wobec skarżącego stanowił m.in. art. 13k ust. 1 ww. ustawy o drogach publicznych. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") umożliwiająca fakultatywne zawieszenie postępowania sądowego. Zgodnie z tym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ocena zgodności z Konstytucją RP ustawowej podstawy do wydania zaskarżonej decyzji tj. art. 13k ust. 1 ww. ustawy o drogach publicznych, dokonana przez Trybunał Konstytucyjny niewątpliwie będzie miała wpływ na wyrok sądu administracyjnego, którym dokonuje się kontroli legalności tego aktu. Wobec tego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji