VIII SA/Wa 13/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku [...] Szpitala Specjalistycznego im. [...] w R o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] Szpitala Specjalistycznego im. [...] w R. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] października 2016 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu części dofinansowania przyznanego w ramach Europejskiego Funduszu Regionalnego postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z 23 listopada 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) [...] Szpital Specjalistyczny im. [...] w R. (zwany dalej: skarżący, szpital) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Zarządu Województwa [...] (zwany dalej: organ) z [...] października 2016 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu części dofinansowania przyznanego w ramach Europejskiego Funduszu Regionalnego. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na trudną sytuacją finansową. Uzasadniając ww. podał, że na dzień [...] września 2016 r. posiada : niepokrytą stratę z lat ubiegłych w kwocie (-)[...]zł; stratę netto za dziewięć miesięcy 2016 r. w kwocie (-)[...] zł; fundusz własny z ujemną wartością w kwocie (-)[...] zł; zobowiązania krótkoterminowe w kwocie [...] zł; w tym wymagalne w kwocie [...] zł; rezerwy na zobowiązania w kwocie [...] zł; należności krótkoterminowe w kwocie [...] zł. Podał, iż zaskarżona decyzja nakłada na skarżącego obowiązek zapłaty kwoty [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. Wobec bardzo trudnej sytuacji finansowej szpitala, konieczność zapłaty kwoty wskazanej w decyzji będzie skutkowała pogorszeniem już istniejącej złej sytuacji materialnej szpitala. W tej sytuacji, egzekucja środków wynikających z decyzji, skutkować będzie brakiem możliwości regulowania zobowiązań wobec kluczowych dla szpitala podmiotów, tj. pracowników, kontrahentów dostarczających leki czy materiały medyczne oraz dostawców mediów. W każdym przypadku wynikiem będzie wstrzymanie dostaw lub świadczenia usług, co zagrozi ciągłości udzielania świadczeń pacjentom. Szpital oświadczył, że udziela świadczeń medycznych głównie pacjentom z R. i okolic i jest jedną z dwóch wielospecjalistycznych placówek na południowym [...]. W 2015 r. hospitalizowano [...] pacjentów, z czego w Oddziale Ginekologiczno-Położniczym – [...]. Udzielono [...] świadczeń w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym i [...] porad ambulatoryjnych w poradniach specjalistycznych. W okresie od 1 września 2016 r. do 30 września 2016 r. hospitalizowano [...] pacjentów, z czego w Oddziale Ginekologiczno-Położniczym – [...]. W tym też okresie udzielono [...] świadczeń w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym i [...] porad ambulatoryjnych w poradniach specjalistycznych. Skala świadczeń zdrowotnych udzielanych przez szpital jest zatem duża i wiążą się z tym koszty, które ponoszone są na ich realizację. Pozbawienie aż tak znaczącej części środków finansowych spowoduje z bardzo dużym prawdopodobieństwem nieodwracalne skutki, przy czym nie można wykluczyć, że uszczerbek ten wystąpi w stosunku do zdrowia i życia pacjentów. W załączeniu skarżący przedstawił informację dotyczącą sytuacji finansowej szpitala. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwana dalej: p.p.s.a), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu skargi sąd może, na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, że zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie, przy czym w razie złożenia wniosku o wstrzymanie rzeczą Sądu jest zbadać okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Oceniając zasadność złożonego wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej Sąd stwierdza, iż jest on uzasadniony, ponieważ skarżący uprawdopodobnił wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych, w przypadku wyegzekwowania przez organ kwoty przypadającej do zwrotu. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego celem zwrotu przez skarżącego należności w wysokości [...] zł może spowodować trudną sytuację materialną, a ponadto spowodować trudne do odwrócenia skutki - może bowiem skutkować wstrzymaniem dostaw lub świadczenia usług, co zagrozi ciągłości udzielania świadczeń pacjentom. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.