VIII SA/Wa 130/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi A. Ś. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 11 września 2025 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę. Decyzją znak: [...] z dnia 11 września 2025 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: organ, GITD) utrzymał w mocy decyzję własną z 25 stycznia 2024r. o nałożeniu na A. Ś. (dalej: skarżący, strona) karę pieniężną w wysokości 1500 zł za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Ww. rozstrzygnięcie, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, doręczono skarżącemu w dniu 23 września 2025 r. Wezwaniem z dnia 12 listopada 2025r. GITD wezwał skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania żądania zawartego w piśmie nadanym w dniu 20 października 2025r. poprzez wskazanie, czy pismo to należy traktować jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji z 11 września 2025r., czy też inne żądanie. W odpowiedzi na ww. wezwanie, strona w piśmie z 22 listopada 2025r. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczące wezwania z 12 listopada 2025r. i wstrzymanie wpłaty z upomnienia z dnia 17 listopada 2025r. Postanowieniem z 4 lutego 2026r. GITD stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji organu z 25 stycznia 2024r. Pismem z 27 stycznia 2026 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną na wstępie decyzję organu z 11 września 2025r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu, czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy administracyjnej wynika, że zaskarżona decyzja została stronie doręczona skarżącemu 23 września 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). Tymczasem skarżący nadał w urzędzie pocztowym, osobiście podpisaną skargę na ww. decyzję, w dniu 27 stycznia 2026 r. Zatem strona uchybiła 30-dniowemu terminowi do wniesienia skargi, który upłynął 23 października 2025 r. (czwartek). W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.