VIII SA/Wa 1301/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy C. J. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata (k. [...]). Wnioskodawca reprezentuje w niniejszej sprawie uczestniczkę postępowania W. B. Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie wobec stwierdzenia, że wnioskodawca nie jest stroną postępowania, zatem nie może być mu przyznane prawo pomocy. Od tego postanowienia C. J. wniósł sprzeciw kwestionując ocenę, iż nie jest stroną postępowania mimo "upoważnienia" udzielonego mu przez córkę W. B. do reprezentowania jej przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm. - dalej powoływana jako p.p.s.a) – w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r., mającym zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), wniesienie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego skutkuje tym, iż traci ono moc, a wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu na nowo. Wniosek C. J. nie mógł być rozpoznany pozytywnie. Przede wszystkim podkreślić należy, że w przedmiotowej sprawie ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy P. występuje on, czego sam nie kwestionuje, jako pełnomocnik uczestniczki postępowania W. B. – swojej córki. Tymczasem wniosek o prawo pomocy złożył w imieniu własnym mimo, iż w wezwaniu z dnia [...] sierpnia 2015 r., został poinformowany, że dane we wniosku winny dotyczyć W. B. Zgodnie z art. 243 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z przepisu tego wynika, że o prawo pomocy wnioskować może wyłącznie strona postępowania, nie może tego skutecznie uczynić podmiot, który tego przymiotu nie posiada (por. postanowienie z dnia 22 kwietnia 2015 r., II SA/Bk 1105/13, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej, bowiem – jak to już wyżej wskazano –C. J. wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył w imieniu własnym nie będąc stroną postępowania ani jej uczestnikiem, a występując w sprawie wyłącznie jako pełnomocnik uczestnika. W takiej sytuacji jego wniosek nie mógł zostać pozytywnie rozpatrzony, gdyż nie pochodzi od strony postępowania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 243 § 1 oraz art. 260 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r.) postanowił jak w sentencji.