VIII SA/Wa 1308/14
WyrokWSA w Warszawie2015-10-28
Skład orzekający: Cezary Kosterna, Artur Kot, Renata Nawrot
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pojazd samochodowy, który został pierwotnie wyprodukowany jako osobowy, ale w dowodzie rejestracyjnym został określony jako ciężarowy, a następnie dokonano w nim zmian polegających na demontażu tylnych siedzeń i montażu przegrody, może być uznany za samochód osobowy podlegający opodatkowaniu podatkiem akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo zakwalifikowały pojazd jako samochód osobowy podlegający opodatkowaniu akcyzą. Kluczowe dla rozstrzygnięcia jest "zasadnicze przeznaczenie" pojazdu do przewozu osób, oceniane na podstawie jego cech konstrukcyjnych i wyposażenia, a nie zapisów w dowodzie rejestracyjnym czy wynikach badania technicznego. Odwracalne zmiany w pojeździe, mające na celu upodobnienie go do samochodu ciężarowego, nie zmieniają jego pierwotnego, dominującego przeznaczenia do przewozu osób, jeśli pojazd zachował cechy charakterystyczne dla samochodów osobowych.Stan faktyczny
Skarżący nabył wewnątrzwspólnotowo samochód, który w dowodzie rejestracyjnym został określony jako ciężarowy. Organy podatkowe uznały, że pojazd ten, ze względu na swoje cechy konstrukcyjne i wyposażenie, należy zakwalifikować jako samochód osobowy (kod CN 8703) i nałożyć podatek akcyzowy. Skarżący kwestionował tę kwalifikację, twierdząc, że pojazd był ciężarowy i służył do przewozu towarów. Sąd rozpoznał skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot (sprawozdawca), Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2015 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...]października 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym oddala skargę.
1. Decyzją z [...] października 2014 r. Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej: "organ odwoławczy" lub "Dyrektor IC") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. (dalej: "organ I instancji" lub "Naczelnik UC") z [...] czerwca 2014 r. określającą A. M. (dalej: "skarżący" lub "podatnik") zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego (dalej także jako "wnp") samochodu marki [...], rok produkcji 1999, w wysokości [...] zł. Jako podstawę prawną swojej decyzji Dyrektor IC powołał między innymi przepisy art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 oraz art. 101 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752; dalej: "u.p.a.").
2. Stan faktyczny.
2.1. Naczelnik UC ustalił, że skarżący [...] sierpnia 2009 r. zakupił w państwie członkowskim (B.) pojazd marki [...], rok produkcji 1999, pojemność silnika [...] cm3 [...] za kwotę [...] euro. W b. dowodzie rejestracyjnym jako rodzaj pojazdu wpisano "DOSTAWCZY(CT)". Przeprowadzone [...]sierpnia 2009 r. na terytorium kraju badanie techniczne zostało zakończone wydaniem zaświadczenia, w którym przedmiotowy pojazd dla potrzeb ruchu został oznaczony jako samochód ciężarowy wielozadaniowy z 2 miejscami siedzącymi. Takiej samej kwalifikacji pojazdu dokonano podczas jego pierwszej rejestracji na terytorium kraju. Skarżący [...] października 2009 r. sprzedał pojazd na rzecz M. K., który [...] listopada 2009 r. dokonał jego rejestracji jako samochód osobowy. Przesłuchany w charakterze świadka zeznał, że pojazd w dniu zakupu pojazd wyglądem nie odbiegał od obecnego (z dnia oględzin). Dodał, że w pojeździe nie dokonywał żadnych przeróbek i zmian konstrukcyjnych. Organ powołał się także na opinię rzeczoznawców sporządzoną [...] listopada 2009 r., zgodnie z którą "do oceny przedstawiono samochód z czterema miejscami siedzącymi. Pojazd wyposażony jest w czworo drzwi bocznych (po dwoje na stronę) i uchylne drzwi tylne. Zza przedniego rzędu siedzeń, uprawniony przedsiębiorca (...) zdemontował wytłoczkę plastykową służącą do przewozu luźnych przedmiotów w bagażniku, a zamontował o zbliżonej masie oryginalne dla tego modelu auta i homologowane dwuosobowe siedzenie z oparciem dzielone w stosunku 60/40 i zagłówkami (...). Do montażu zespołu siedzenia wykorzystane przewidziane do tego celu przez producenta pojazdu homologowane otwory i mocowania zabudowane fabrycznie w płycie podłogowej pojazdu. (...). W homologowane przez producenta punkty tyłu nadwozia zamontowano oryginalne dla modelu barkowo-biodrowe pasy bezpieczeństwa w ilości dwóch sztuk. (...)".
Skarżący nie złożył deklaracji uproszczonej z tytułu dokonanej czynności nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego pojazdu. Nie dokonał też zapłaty podatku akcyzowego z tego tytułu. Decyzją z [...] czerwca 2014 r. Naczelnik UC określił zatem skarżącemu zobowiązanie z tytułu podatku akcyzowego w kwocie [...] zł, gdyż uznał, że w świetle przepisów u.p.a., przedmiotowy pojazd jest przypisany do kodu CN 8703, tj. spełniał cechy przypisane do pojazdów przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób (samochód osobowy). Podlega zatem opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.
2.2. W odwołaniu od decyzji Naczelnika UC skarżący podniósł, że nabył samochód ciężarowy, a nie osobowy. W jego ocenie pojazd spełnia wszystkie warunki określone dla pojazdów z pozycji CN 8704. Służył do przewozu towarów, a nie osób.
W dniu nabycia był samochodem ciężarowym z jednym rzędem siedzeń i przestrzenią bagażową oddzieloną stałą kratką i płaską podłogą wyłącznie do przewożenia towarów. Auto zostało zarejestrowane jako ciężarowe, dwuosobowe i jako takie zostało następnie zbyte. Kryterium decydującym o przeznaczeniu pojazdu jest zaś stosunek ładowności pasażerskiej do ładowności części towarowej. Skoro zatem zakupiony pojazd miał przestrzeń bagażową w 70% a przestrzeń osobową w 30%, to znaczy, że jest samochodem ciężarowym objętym pozycją CN 8704.
2.3. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji Dyrektor IC wskazał, że istotą sporu pomiędzy skarżącym a organami podatkowymi jest ustalenie, czy nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd marki [...][...] jest samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób (klasyfikowanym do pozycji HS 8703, zgodnie ze stanowiskiem organów), czy też samochodem ciężarowym (pozycja HS 8704, jak twierdzi skarżący), który nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.
Dyrektor IC wyjaśnił, że przy ustalaniu, czy określony pojazd samochodowy jest do celów poboru akcyzy traktowany jako samochód osobowy, konieczne jest dokonanie jego poprawnej klasyfikacji statystycznej. Zauważył, że zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a., do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną
z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.
Dodał, że przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137) mają w sprawach dotyczących podatku akcyzowego ograniczone zastosowanie. Służą do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Akcyzie podlegają bowiem tylko samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju (art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a.). Dla celów poboru akcyzy stosuję się, zgodnie z powołanym wyżej art. 3 ust. 1 u.p.a., klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Pojazd zakwalifikowany do pozycji HS 8703 jest pojazdem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób. Zasadnicze przeznaczenie pojazdu winno być przy tym oceniane na dzień powstania obowiązku podatkowego.
Dyrektor IC przyjął, że pojazd zakupiony przez skarżącego na terytorium B.
w dniu [...] sierpnia 2009 r. został przemieszczony na terytorium kraju najpóźniej [...] sierpnia 2009 r., gdyż tego dnia wydane zostało zaświadczenia o przeprowadzonym
na terytorium kraju badaniu technicznym pojazdu. Powołał się na dokonaną w toku postępowania dokumentację fotograficzną i opis pojazdu. Zdaniem Dyrektora IC, stwierdzone w ich świetle cechy spornego pojazdu dowodzą, że główną funkcją użytkową tego samochodu jest przewóz osób. Ogólny wygląd samochodu i ogół cech, w tym cechy projektowe wynikające z procesu produkcji, mimo zamontowania przegrody i plastykowej wytłoczki, nie uległy zmianie. Dodatkowo powołał się na pismo Fiat Auto Poland S.A. z [...] stycznia 2014 r., z którego wynika, że przedmiotowy pojazd
o wskazanym nr nadwozia został wyprodukowany w wersji osobowej i nie posiada fabrycznie zamontowanej przegrody. Na tej podstawie organ odwoławczy stwierdził, że na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazd posiadał wyposażenie, które jest typowym wyposażeniem charakterystycznym dla pojazdów do przewozu osób. Został wyprodukowany i przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu osób i bagażu. Przeznaczenia tego nie zmienia zaś dokonany demontaż tylnych siedzeń i pasów bezpieczeństwa oraz zamontowanie przegrody i plastykowej wytłoczki.
Organ wskazał, że nie kwestionuje zapisów zawartych w belgijskim dowodzie rejestracyjnym, w których przedmiotowy pojazd określony został jako ciężarowy ("dostawczy"). Jednak określenie pojazdu na gruncie jego homologacji i rejestracji odbywa się na podstawie innych przepisów niż klasyfikacja towarowa. Zmiany dokonane w pojeździe (demontaż tylnych siedzeń i pasów bezpieczeństwa, a także zamontowanie przegrody i plastikowej wytłoczki) nie dotyczyły bowiem konstrukcji przedmiotowego samochodu nadanej na etapie produkcji. Sporny samochód należało zatem uznać za osobowy. Zarzuty odwołania Dyrektor IC uznał zatem za chybione (zob. s. 10 – 14 zaskarżonej decyzji).
3. Postępowanie sądowe.
3.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd" lub "WSA") na ostateczną decyzję Dyrektora IC jej autor nie zgodził się z dokonaną przez organy kwalifikacją spornego pojazdu. Pojazd ten został bowiem zarejestrowany jako ciężarowy, przeznaczony głównie do przewozu towarów, a nie osób, o czym świadczą jego cechy, w tym między innymi: oddzielona stałą przegrodą przestrzeń ładunkowa od pasażerskiej, przesuwne drzwi z boku pojazdu oraz otwierane z tyłu, brak wyposażenia części załadunkowej w pasy bezpieczeństwa, dywaniki, wentylację, popielniczki. Dlatego przedmiotowy pojazd winien zostać zakwalifikowany do kodu CN 8704 i nie podlega opodatkowaniu akcyzą. Dodał, że w dniu nabycia pojazd był samochodem ciężarowym z jednym rzędem siedzeń, przestrzenią bagażową oddzieloną kratką i płaską podłogą przeznaczoną wyłącznie do przewozu towarów. Zarówno w B., jak i na terytorium kraju, został zarejestrowany jako ciężarowy i jako taki został następnie zbyty przez skarżącego.
3.2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Zauważył, że zarzuty i argumentacja skargi w zasadzie stanowią powtórzenie zarzutów i argumentacji z odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
4.1. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji (podatkowe) w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa
w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."). Dodać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 u.p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
4.2. Spór w sprawie dotyczy zasadniczo ustaleń faktycznych dokonanych przez organy podatkowe, które przyjęły, że zakupiony przez skarżącego samochód marki [...] był samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób (kod CN 8703) w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia, a nie samochodem ciężarowym (kod CN 8704), jak twierdzi skarżący.
4.3. Ramy prawne
Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a., przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego, niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo
o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.; dalej: "prawo o ruchu drogowym"). Podatnikiem, według art. 102 ust. 1 u.p.a., jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2 u.p.a. W art. 100 ust. 4 u.p.a. została zaś zawarta definicja samochodów osobowych, którymi są pojazdy samochodowe
i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją CN 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) i samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów nie wymagających rejestracji w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym.
Definicja ustawowa wiąże na gruncie danego aktu prawnego i aktów wykonawczych do ustawy. Definicja tego samego pojęcia zawarta w innych ustawach, czy to z zakresu prawa podatkowego, czy też innych dziedzin prawa, nie ma w związku z tym znaczenia (zob. B. Brzeziński, Podstawy wykładni prawa podatkowego, Gdańsk 2008 r., s. 71). Skoro zatem ustawodawca przewidział definicję legalną "samochodu osobowego" dla celów opodatkowania podatkiem akcyzowym, to jedynie ta definicja ma walor istotny dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Dla grupowania i klasyfikowania pojazdów i nadawania im poszczególnych kodów CN nie mają zaś istotnego znaczenia obowiązujące w systemie prawnym przepisy o ruchu drogowym i przepisy w sprawie warunków technicznych, które pojazdy samochodowe powinny spełniać. Dla zgodnej
z przepisami u.p.a. kwalifikacji samochodu nabytego przez skarżącego nie mogła mieć więc znaczenia – jak prawidłowo przyjęły organy podatkowe - dokumentacja służąca do rejestracji tego pojazdu na terenie B. i w Polsce. B. dokumenty rejestracyjne stanowiły natomiast dowód tego, że nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd nie był wcześniej zarejestrowany na terytorium kraju i wyłącznie w tym zakresie wiązały organy podatkowe.
Z przedstawionych wyżej regulacji wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu u.p.a. decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji CN 8703
i jego "zasadnicze przeznaczenie" do przewozu osób. Powołana definicja "samochodu osobowego" odwołuje się do podanej pozycji Nomenklatury Scalonej.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a., do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), zgodną z rozporządzeniem Rady nr 2658/87. Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady nr 2658/87 (art. 1 ust. 3). Zgodnie z Nomenklaturą Scaloną, pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją CN 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) i samochodami wyścigowymi. Przy ustalaniu kodu towaru należy kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, ustanowionymi w rozporządzeniu Rady nr 2658/87. W klasyfikacji towarów pomocne są też Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowane przez Komisję Europejską na mocy artykułu 9 paragraf 1 oraz artykułu 10 rozporządzenia Rady nr 2658/87.
Główne kryterium klasyfikacji pojazdów w ramach pozycji CN 8703 oparte jest na zasadniczym ich przeznaczeniu do przewozu osób. Sformułowanie "zasadniczo przeznaczone" w odniesieniu do pojazdów, którymi zawsze można przewieźć osoby, natomiast towary w zależności od ich rozmiaru i wagi, oznacza, że chodzi o ich funkcję dominującą, przeważającą. W orzecznictwie sądowym wielokrotnie podkreślano, że klasyfikacja pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu
i ogólny wygląd. W sytuacji, gdy konstrukcja oraz wyposażenie pojazdu wskazuje, iż dany pojazd jest w głównej mierze przeznaczony do przewozu osób, a przewóz towarów stanowi jego uboczną funkcję, wtedy taki pojazd należy zaklasyfikować do samochodów osobowych (CN 8703) podlegających akcyzie.
Należy podkreślić, że ETS w wyroku z 6 grudnia 2007 r. w sprawie C - 486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat stwierdził, że zasadnicze przeznaczenie określa ogólny wygląd pojazdów i ogół cech tych pojazdów. Trybunał stwierdził, że cechą typową dla pojazdów przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób jest obecność siedzeń z pasami bezpieczeństwa o trzech punktach mocowania, znajdujących się za siedzeniem lub kanapą kierowcy, jak również obecność silnika benzynowego, automatycznej skrzyni biegów, układu hamulcowego ABS, napędu na cztery koła, luksusowego wyposażenia oraz luksusowych sportowych felg.
5. Mając na uwadze powyższe uznać należy, że organy prawidłowo przyjęły
w niniejszej sprawie, że zakupiony przez skarżącego pojazd posiadał w dniu jego wewnątrzwspólnotowego nabycia cechy samochodu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób. Do tej grupy samochodów zalicza się bowiem także samochody osobowo-ciężarowe, służące do przewozu najwyżej 9 osób wraz z kierowcą, których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak
i towarów. W rozpatrywanej sprawie, w wyniku oględzin samochodu przeprowadzonych w dniu [...] maja 2014 r. (udokumentowanych protokołem z oględzin i dokumentacją fotograficzną) stwierdzono, że stan pojazdu potwierdzał, pod względem ogólnego wyglądu i ogółu cech, że jest to pojazd osobowy. Przedmiotowy samochód posiada:
- pojedynczą, zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i pasażerów;
- stałe siedzenia z wyposażeniem zabezpieczającym (przykładowo pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby;
- stałe punkty kotwiące i wyposażenie do zainstalowania siedzeń oraz wyposażenie zabezpieczające w przestrzeni tylnej;
- okna wzdłuż dwubocznych paneli - wszystkie otwory okienne przeszklone;
- nadwozie 5-cio drzwiowe (wszystkie drzwi przeszklone);
- wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów – dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki, wykładzina podłogowa, wykładzina boczna, uchwyty boczne górne dla pasażerów, głośniki, klimatyzacja, dwie poduszki powietrzne.
Pojazd pięcioosobowy, nie posiada stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią pasażerską a przestrzenią bagażową. Przedmiotowy pojazd niewątpliwie w dniu oględzin był pojazdem osobowym.
Aktualny właściciel pojazdu zeznał nadto (M.K., który nabył pojazd od skarżącego [...] października 2009 r.), że w dniu zakupu pojazd wyglądał tak samo jak w dniu oględzin oraz nie dokonywał w nim żadnych przeróbek ani zmian konstrukcyjnych. Przedstawił przy tym ocenę techniczną rzeczoznawców z [...] listopada 2009 r., z której wynika, że w dniu badania był to samochód osobowy. Zmiana przeznaczenia pojazdu z ciężarowego (zgodnie z dowodem rejestracyjnym z dnia zakupu oraz pierwszej rejestracji w kraju) na osobowy związana była z demontażem wytłoczki plastykowej w bagażniku i montażem oryginalnych dwuosobowych siedzeń (60/40) oraz pasów bezpieczeństwa w homologowanych przez producenta punktach tyłu nadwozia.
Zdaniem Sądu, organy prawidłowo przyjęły, że wymienione cechy konstrukcyjne pojazdu, jego ogólny wygląd i wyposażenie (udokumentowane protokołem z oględzin oraz załączoną do niego dokumentacją fotograficzną) świadczą o tym, iż sporny samochód także w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia spełniał warunek zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. Ustalając zasadnicze przeznaczenie pojazdu, należało wziąć pod uwagę zarówno pierwotne przeznaczenie pojazdu przez producenta, jak również charakter samych zmian i okoliczności, jakie im towarzyszyły. Zebrany przez organy podatkowe materiał dowodowy potwierdza, że sporny samochód wyprodukowano jako osobowy. Skoro dealer samochodów marki [...] potwierdził, że przedmiotowy samochód został wyprodukowany i homologowany jako pojazd osobowy, który nie posiadał fabrycznie zamontowanej przegrody, to za chybioną należy uznać argumentację skarżącego, że był to samochód ciężarowy. Skarżący nie wykazał bowiem, że dokonane zmiany pojazdu przed jego zakupem, które umożliwiły zarejestrowanie go jako samochodu ciężarowego, spowodowały zmiany w jego konstrukcji pozbawiające pojazd elementów charakterystycznych dla samochodu osobowego. Organy słusznie zwróciły uwagę na istotną okoliczność, a mianowicie na prosty oraz łatwo odwracalny charakter zmian w spornym pojeździe (wymontowanie tylnych siedzeń i pasów bezpieczeństwa oraz zamontowanie przegrody oddzielającej część pasażerską od towarowej i plastykowej wytłoczki). Zmiany te, mające na celu uprawdopodobnienie ciężarowego charakteru samochodu, z uwagi na ich odwracalny charakter, nie mogą przesądzać o kwalifikacji pojazdu, powodującej utratę zasadniczego jego przeznaczenia do przewozu osób. Biorąc zatem pod uwagę przytoczoną na wstępie treść opisu kodu CN 8703, należy stwierdzić, że sporny pojazd spełniał warunek "zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób", zaś opisane zmiany nie pozbawiły go tego charakteru.
Oceny tej zdaniem Sądu nie mogą zmienić dowody w postaci zaświadczenia
o przeprowadzonym badaniu technicznym samochodu, czy dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym, w których określono rodzaj pojazdu jako samochód ciężarowy. Badanie techniczne samochodu ma bowiem na celu stwierdzenie, czy pojazd spełnia warunki techniczne przewidziane w przepisach prawa o ruchu drogowym i jest wymagane zgodnie z przepisami Działu III rozdział 3 prawa o ruchu drogowym. Dowód rejestracyjny samochodu jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, wydawanym w trybie Działu III rozdział 2 prawa o ruchu drogowym. Dowód rejestracyjny i zaświadczenie o badaniu technicznym nie są zaś wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów. W celu stwierdzenia, czy pojazd jest wyrobem akcyzowym, podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią bowiem wyłącznie przepisy podatkowe, tj. przepisy u.p.a., które odwołując się do postanowień Nomenklatury Scalonej Wspólnej Taryfy Celnej, odrębnie decydują
o klasyfikacji pojazdów samochodowych jako wyrobów akcyzowych.
6. Zarzuty skargi (wprost niewyartykułowane) Sąd uznał tym samym za chybione. Organy podatkowe ustaliły bowiem stan faktyczny rozpoznawanej sprawy w sposób zasadniczo prawidłowy. Dokonana przez organy ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi zaś do wniosku, że sporny pojazd należało potraktować jako przeznaczony zasadniczo do przewodu osób. Zmiany dokonane w przedmiotowym pojeździe na potrzeby zastosowania przepisów o ruchu drogowym nie miały w realiach niniejszej sprawy znaczenia, gdyż w celu prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy należało stosować przepisy ustawy o podatku akcyzowym oraz postanowienia Nomenklatury Scalonej Wspólnej Taryfy Celnej. Trafnie organy przyjęły, że w wyniku dokonanych zmian nie doszło do trwałej zmiany konstrukcyjnej samochodu, a jego przystosowanie do korzystania głównie do przewozu osób nastąpiło wyłącznie poprzez przywrócenie pierwotnych elementów samochodu, bez żadnej ingerencji w konstrukcję samochodu. W świetle informacji uzyskanych przez Naczelnika UC od Fiat Auto Poland S.A., czy też na podstawie protokołu z jego oględzin, uznać należy, że sporny pojazd także w dniu jego nabycia przez skarżącego i w dniu sprowadzenia na terytorium kraju był pojazdem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób, a nie towarów. Był zatem towarem akcyzowym. Zmiany dokonane w pojeździe miały zaś charakter czasowy na potrzeby przepisów o ruchu drogowym i nie uzasadniały klasyfikacji spornego samochodu jako ciężarowego, a tym samym wolnego od opodatkowania podatkiem akcyzowym. Fakt, że na potrzeby ruchu drogowego przedmiotowy samochód był zarejestrowany jako ciężarowy zarówno w B., jak i w Polsce (od [...] sierpnia 2009 r.), nie ma żadnego wpływu na wynik niniejszej sprawy. Tym bardziej, że z akt sprawy wynika, że nowy nabywca pojazdu już [...] listopada 2009 r. dokonał jego rejestracji jako osobowy.
Ocena materiału dowodowego dokonana przez organy podatkowe odpowiada zatem przepisom prawa. W rozpoznawanej sprawie podjęto niezbędne działania celem należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a zgromadzony w aktach materiał dowodowy jest kompletny i wystarczający do podjęcia ostatecznego rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu, sporny samochód, wyprodukowany jako osobowy, po dokonanych
w nim zmianach, nie utracił swojego zasadniczego przeznaczenia, tj. przeznaczenia do przewozu osób. Orzekające w sprawie organy dokonały także prawidłowej, logicznej i wszechstronnej oceny zabranego materiału dowodowego. Na podstawie oceny całego materiału dowodowego wykazały, że pojazd w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia, był samochodem osobowym (zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób). Zasada swobodnej oceny dowodów nie została naruszona przez organy, które ustaliły okoliczności faktyczne istotne dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Odmienna od prezentowanej przez skarżącego ocena materiału dowodowego, przy prawidłowo wyprowadzonych przez organ wnioskach, nie świadczy o pominięciu dowodów złożonych przez skarżącego i jego argumentów. Zarówno zasada swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jak i zasada prawdy obiektywnej, nie zostały zdaniem Sądu naruszone przez organy orzekające w niniejszej sprawie. Konsekwencją prawidłowo ustalonego przez organy stanu faktycznego było wydanie rozstrzygnięcia na podstawie znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego, tj. art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4 i ust. 6 oraz art. 101 ust. 2 pkt 1 u.p.a. Za chybioną należy uznać argumentację skargi, która sprowadza się do tego, że organy bezpodstawnie zaklasyfikowały sporny pojazd jako osobowy. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika bowiem, że Dyrektor IC brał pod uwagę stan nabytego przez stronę samochodu (jego cechy i ogólny wygląd) w dniu jego wewnątrzwspólnotowego nabycia (czemu służyły m. in. oględziny pojazdu, a także informacja uzyskana od Fiat Auto Poland S.A.). Powtórzyć należy, że dla potrzeb podatku akcyzowego podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią wyłącznie przepisy podatkowe, nie zaś zapisy w dokumentach rejestracyjnych, na które powołuje się strona skarżąca. Zdaniem Sądu, nabyty przez skarżącego pojazd spełniał warunek "zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób". Sporny pojazd został zatem prawidłowo zakwalifikowany do kodu CN 8703, czyli jako samochód osobowy, o którym mowa w art. art. 100 ust. 4 u.p.a. W konsekwencji powyższego, orzekające w sprawie organy zasadnie uznały, że wewnątrzwspólnotowe nabycie spornego samochodu osobowego podlega opodatkowaniu akcyzą (art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a.). Prawidłowo, tj. zgodnie z art. 101 ust. 2 pkt 1 u.p.a., określony został moment powstania obowiązku podatkowego. Zasadnie organy przyjęły, że skarżący jest podatnikiem podatku akcyzowego (art. 102 ust. 1 u.p.a.) z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Trafnie organy przyjęły nadto jako podstawę opodatkowania kwotę, jaką skarżący zapłacił za samochód osobowy (art. 104 ust. 1 i 12 u.p.a.), prawidłowo stosując stawkę podatku akcyzowego z art. 105 pkt 1 u.p.a. (18,6%).
7. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 151 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji niniejszego wyroku, czyli oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło