VIII SA/Wa 137/25

PostanowienieWSA w Warszawie2025-03-27

Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Fularski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba, która nie była stroną postępowania administracyjnego i nie jest adresatem zaskarżonej decyzji, może wnieść skargę do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez podmiot, który nie był stroną postępowania administracyjnego, nie jest adresatem zaskarżonej decyzji, a rozstrzygnięcie zawarte w decyzji nie dotyczy jego praw i obowiązków, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca W. M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. odmawiającą umorzenia należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym wskazania, w czyim imieniu została złożona skarga. Skarżąca podała swój numer PESEL i oświadczyła, że skargę wniosła w swoim imieniu. Sąd uznał, że skarżąca nie była stroną postępowania administracyjnego ani adresatem decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] stycznia 2025 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu świadczeń wypłacanych z funduszu alimentacyjnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z [...] stycznia 2025 r. W. M. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] stycznia 2025 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia A. M. należności z tytułu świadczeń wypłacanych z funduszu alimentacyjnego. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 26 lutego 2025 r wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie numeru PESEL oraz jednoznaczne wskazanie w czyim imieniu została złożona skarga (w imieniu własnym skarżącej czy A. M.). W przypadku wniesienia skargi w imieniu A. M. skarżąca została wezwana do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w jego imieniu przed sądami administracyjnymi. W terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżąca nadesłała pismo, w którym podała swój numer PESEL oraz oświadczyła, że skargę złożyła w imieniu własnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Przedmiotem skargi jest w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] stycznia 2025 r. znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy R. z [...] listopada 2024 r. znak: [...]. w przedmiocie odmowy umorzenia A. M. kwoty [...] zł należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego dla dzieci. Adresatem obu tych decyzji był wyłącznie A. M., zaś analiza ich treści nie budzi wątpliwości, że obowiązek stanowiący przedmiot zawartego w nich rozstrzygnięcia dotyczył wyłącznie jego osoby, a nie skarżącej. W tym stanie rzeczy, skoro skarżąca W. M. nie była adresatem zaskarżonej decyzji, ani nie była stroną postępowania administracyjnego zakończonego tą decyzją, zaś zawarte w niej rozstrzygnięcie nie dotyczy jej praw i obowiązków, to należało uznać, że jego skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, a w rezultacie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło