VIII SA/Wa 143/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędzia WSA Cezary Kosterna, Protokolant Krzysztof Koziara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. na rzecz skarżącego kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Syg. akt VIII SA/Wa 143/09 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] stycznia 2009 roku, znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. biorąc za podstawę art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego( DZ.U nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania A. S. – G., R. G., K. S., M. i R. M., M. M., Z. P. od decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia [...] października 2008 roku, znak [...] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji zamierzonej przez S. D., polegającej na budowie budynku gospodarczego do hodowli trzody chlewnej z garażem na maszyny rolnicze, budowie zbiornika szczelnego na płynne odchody zwierzęce, modernizacji dotychczasowych pomieszczeń gospodarczo- hodowlanych na magazyn pasz, na działce nr [...], położonej w miejscowości D. gmina K. orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I Instancji. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z dnia [...] października 2008 roku Burmistrz Gminy K. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji zamierzonej przez S. D., polegającej na budowie budynku gospodarczego do hodowli trzody chlewnej z garażem na maszyny rolnicze, budowie zbiornika szczelnego na płynne odchody zwierzęce, modernizacji dotychczasowych pomieszczeń gospodarczo – hodowlanych na magazyn pasz na działce nr [...], położonej w miejscowości D., gmina K. Od decyzji odwołanie wnieśli uczestnicy postępowania podnosząc, że wielkość hodowli jak będzie miała miejsce w chlewni jest zaniżona, a ponadto, że planowana inwestycja zwiększy dla sąsiadów uciążliwości przede wszystkim z powodu nieprzyjemnych zapachów. W ocenie organu odwoławczego należy wziąć pod uwagę, że w dniu [...] listopada 2008 roku weszły w życie przepisy ustawy z 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (DZ.U nr 199, poz. 1277), dalej jako ustawa. Zgodnie zaś z art. 59 ust.1 pkt 2 ustawy zamierzona inwestycja wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Ocena dokonywana jest w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy (art. 72 ust. 1 pkt 3) i dołącza się ją do wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy (art. 72 ust.3). Zgodnie z art. 86 ustawy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający o warunkach zabudowy. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy podnosił, że jest obowiązany stosować przepisy obowiązujące w dacie orzekania. Z tego też względu w niniejszej sprawie musiały być uwzględnione przepisy ustawy z 3 października 2008 roku. Zdaniem organu podnoszone w odwołaniu zarzuty będą przedmiotem postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Skargę na decyzję organu odwoławczego wniósł S. D. Zaskarżonej decyzji zarzucał naruszenie przepisu art. 153 ustawy przez niezastosowanie go w przedmiotowej sprawie oraz błędne zastosowanie art. 59 ust.1 pkt 2 ustawy wobec braku wniosku planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia o którym mowa w art. 154 ust.1 ustawy. Z tego też względu skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanie w mocy decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia [...] października 2008 roku przy jednoczesnym oddaleniu wniesionych odwołań lub przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skarżący podnosił, że organ odwoławczy pomimo jasnej dyspozycji art. 153 ustawy, który stanowi, ,, że do spraw wszczętych, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 144, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1, przepisy dotychczasowe....’’. Nadto skarżący podnosił, że nie składał wniosku o którym mowa w art. 154 ust.1 ustawy. W konsekwencji zdaniem skarżącego organ w swojej decyzji błędnie powołał się na dyspozycje art. 59 ust.1 pkt 2. W ocenie skarżącego organ w zaskarżonej decyzji błędnie zinterpretował i nie w pełni zastosował przepisy ustawy z 3 października 2008 roku o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania środowiska. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają, zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się, więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – powoływanej dalej jako p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba, że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Zaskarżoną decyzją organ administracji publicznej uchylił decyzję organu pierwszej instancji ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z uwagi na zmianę przepisów prawa tj. wejście w życie z dniem 15 listopada 2008 roku ustawy z 3 października 2008 roku o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, podnosząc, że według przepisów nowej ustawy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach powinna poprzedzać postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Należy zgodzić się z organem, iż według nowych przepisów - art. 72 ust. pkt 3 ustawy, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem między innymi – decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – wydawanej na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Sporną kwestią w niniejszej sprawie pozostaje kwestia, czy wobec zmiany stanu prawnego, będące w toku postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu winno się toczyć w dalszym ciągu i jaki wpływ na toczące się postępowanie miała kwestia wejścia w życie z dniem 15 listopada 2008 roku przepisów ustawy. Należy zauważyć, iż według przepisu art. 46 ust.4 ustawy Prawo ochrony środowiska (obowiązującego do 15 listopada 2008 roku), wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach było wymagane między innymi przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych – na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane. Tak więc przepisy ustawy prawo ochrony środowiska (art. 46 ust.4) nie nakładały obowiązku przeprowadzenia postępowania w zakresie oceny oddziaływania na środowisko przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, a dopiero przed uzyskaniem pozwolenia na budowę obiektu budowlanego. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy gdy decyzja środowiskowa wymagana była na etapie pozwolenia na budowę. Postępowanie w zakresie środowiskowych uwarunkowań nie toczyło się do tej pory. W zmienionym stanie prawnym zgodnie z art. 72 ust.3 i 5 ustawy decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w ust.1 pkt 1 -13. W okresie, o którym mowa w ust.3 i 4, dla danego przedsięwzięcia wydaje się jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się także w przypadku, gdy dla danego przedsięwzięcia jest wymagane uzyskanie więcej niż jednej z decyzji, o których mowa w ust.1 pkt 1 -13 lub gdy wnioskodawca uzyskuje odrębne decyzje dla poszczególnych etapów realizacji przedsięwzięcia. Tak więc w sytuacji, gdy w chwili składania wniosku przez skarżącego o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie było wymagane dołączenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a taki obowiązek ustawodawca nałożył dopiero przepisami ustawy z 3 października 2008 roku, która weszła w życie 15 listopada 2008 roku, to zmiana przepisów prawnych w tym zakresie nie mogła wpływać na bieg postępowania administracyjnego w sprawie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W ocenie Sądu postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy wszczęte przed [...] listopada 2008 roku winno być przeprowadzone w całości, a wymagana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia będzie musiała być dołączona do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Według nowych przepisów wydaje się tylko jedną decyzję środowiskową w przypadku gdy dla danego przedsięwzięcia wymagane jest uzyskanie więcej niż jednej decyzji, co miałoby miejsce w niniejszej sprawie. Nadto należy zauważyć, iż organ odwoławczy biorąc za podstawę art. 138 § 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. Przesłanką do wydania tego rodzaju decyzji może być sytuacja gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie wynika, aby taka potrzeba zachodziła. W związku z tym należy uznać, że doszło do naruszenia przepisu art. 138 § 2 k.p.a. W ocenie Sądu faktycznie poza uwagą organu odwoławczego pozostały uregulowania art. 153 i 154 ustawy. Powołane przepisy są przepisami przejściowymi i odnoszą się do prowadzenia spraw wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 144( ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 roku- Prawo ochrony środowiska), przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust.1, przepisy dotychczasowe. Odnosząc się do braku zastosowania przepisu art. 153 i art. 154 ustawy należy zauważyć, iż powołane przepisy odnoszą się do postępowań wszczętych na podstawie ustawy prawo ochrony środowiska. W niniejszej sprawie takie postępowanie środowiskowe nie zostało wszczęte, a więc przedmiotowe przepisy nie miałyby bezpośredniego zastosowania. Ich nieuwzględnienie nie miało w ocenie Sądu wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę rozpozna merytorycznie wniesione odwołania od decyzji organu I Instancji. Z tych też względów biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt. 1 lit.c) p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie. Biorąc za podstawę art. 152 p.p.s.a. stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach postępowania orzeczono biorąc za podstawę art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.