VIII SA/Wa 155/19

PostanowienieWSA w Warszawie2019-07-19

Skład orzekający: Sędzia WSA Renata Nawrot

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wezwanie organu administracji do przedłożenia orzeczenia lekarskiego stanowi czynność z zakresu administracji publicznej podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na wezwanie organu do przedłożenia orzeczenia lekarskiego, ponieważ taka czynność nie mieści się w kategorii aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, które podlegają kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA. Nie każda czynność organu administracji publicznej jest przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na czynność Prezydenta Miasta R. polegającą na wezwaniu do doręczenia orzeczenia lekarskiego. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie, czy zaskarża wezwanie, czy pismo zostało złożone w innym celu. Skarżący nie uzupełnił braków, lecz złożył skargę na przewlekłość postępowania przed sądem. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. S. na czynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie wezwania do doręczenia orzeczenia lekarskiego postanawia: odrzucić skargę. Prezydent Miasta R. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd) skargę M. S. (dalej: "skarżący") z [...] lutego 2019 r. na czynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie wezwania do doręczenia orzeczenia lekarskiego. Pismem z 4 marca 2019 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 27 lutego 2019 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych poprzez wskazanie, czy jego intencją było zaskarżenie do Sądu wezwania z 22 stycznia 2019 r. do przedłożenia orzeczenia lekarskiego, czy pismo zostało złożone w innym celu (jakim?). Jednocześnie skarżący został pouczony, że czynności tej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi prawidłowo doręczono skarżącemu w dniu 14 marca 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 12 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem, kierując ją do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwana dalej: " p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W piśmiennictwie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowane jest stanowisko, w myśl którego o akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone wprost w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Praca zbiorowa pod red. T. Wosia, 2009 r., s.61 i n.; postanowienia NSA z 1 października 2009 r., sygn. akt II FSK 581/08, Lex nr 573469; z 12 października 2008 r., sygn. akt II GSK 340/08, Lex nr 515325). Na tle powyższych warunków, które poddają kontroli sądu administracyjnego inne niż decyzje czy postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, analizując kwestię dopuszczalności skargi na czynność wezwania do przedłożenia orzeczenia lekarskiego taka czynność nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Należy podkreślić, że nie każda czynność organu musi mieścić się w zakresie działalności administracji publicznej, a w konsekwencji nie każda czynność materialno – techniczna organu administracji publicznej może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie strona została wezwana do sprecyzowania swojego żądania w zakreślonym terminie, czego nie usunęła. W związku z powyższym, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło