VIII SA/Wa 155/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 listopada 2019 r., sygn. akt. VIII SA/Wa 155/19 w sprawie ze skargi M. S. na czynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie wezwania do doręczenia orzeczenia lekarskiego postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z 26 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "Sąd") odrzucił skargę kasacyjną M. S. (dalej: "skarżący") na postanowienie Sądu z 19 lipca 2019 r., sygn. akt VIII SA/Wa 155/19. Skarżący wniósł osobiście sporządzone zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej (karta 183 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. W myśl art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisy art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Podkreślenia wymaga, że sporządzenie zażalenia przez stronę z naruszeniem przymusu adwokacko - radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż zażalenie sporządzone osobiście przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 194 § 4 p.p.s.a. oraz art. 175 § 2 i 3 pkt 1 p.p.s.a. (tj. nie jest adwokatem, radcą prawnym, a także sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, doradcą podatkowym), obarczone jest brakiem nieusuwalnym, co w konsekwencji czyni je niedopuszczalnym. Doręczając skarżącemu odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem, Sąd pouczył adresata o prawie i terminie do złożenia zażalenia, a także o tym, że zażalenie powinno być sporządzone przez uprawniony podmiot. Skoro skarżący sporządził zażalenie osobiście i nie wykazał, że posiada legitymację, o której mowa wyżej, niezbędną do jego skutecznego wniesienia, to zażalenie Sąd uznał za niedopuszczalne, jako sporządzone z naruszeniem przepisów art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i 3 pkt 1 p.p.s.a. Dlatego też, mając na względzie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd odrzucił zażalenie, orzekając jak w sentencji postanowienia.