VIII SA/Wa 164/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędzia WSA Sławomir Fularski, Protokolant Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania licencji pracownika ochrony 1) oddala skargę; 2) przyznaje od Skarbu Państwa i nakazuje wypłacić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J.W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. znak [...]Komendant Główny Policji działając na podstawie art.138§1pkt 1 i art.286a ustawy z dn. 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego / Dz. U. z 2000r. nr 98 poz.1071 ze zm., dalej określana jako " kpa"/ oraz art.31ust.1 w zw. z art.27 ust.3 pkt 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997r. o ochronie osób i mienia / tj. Dz. U. z 2005r. nr 145 poz.1221, dalej określana jako " u.o.o.m."/, po rozpatrzeniu odwołania M. K. / dalej jako skarżący / od decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] października 2009r. nr [...] odmawiającej wydania licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie sprawy: W dn. [...].02.2009r. skarżący złożył wniosek do organu policyjnego [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji o wydanie licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia do którego dołączył, m.in. zaświadczenie o ukończeniu kursu dla kandydatów na pracowników ochrony fizycznej drugiego stopnia, które uprawniało do przystąpienia do egzaminów dla osób ubiegających się o wydanie przedmiotowej licencji. W dn. [...].03.2009r. wymieniony przystąpił do egzaminu pozytywnie zaliczając jego pisemną część teoretyczną, natomiast z części ustnej otrzymał ocenę negatywną, co skutkowało nie dopuszczeniem do egzaminu praktycznego. W zaistniałej sytuacji organ wyznaczył skarżącemu termin egzaminu poprawkowego, w którym wymieniony zaliczył egzamin poprawkowy oraz część egzaminu praktycznego w zakresie dotyczącym teorii i budowy broni. Natomiast z egzaminu praktycznego obejmującego umiejętności z zakresu samoobrony i technik interwencji skarżący otrzymał ocenę negatywną. W związku z powyższym, stosownie do przepisu §12 ust.1 i 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dn.7 sierpnia 1998r. w sprawie rodzajów dyplomów i świadectw wydawanych przez szkoły i inne placówki oświatowe, które potwierdzają uzyskanie specjalistycznych kwalifikacji w zakresie ochrony osób i mienia, minimalnego zakresu programów kursów pracowników ochrony fizycznej pierwszego i drugiego stopnia oraz zakresu obowiązujących tematów egzaminów i trybu ich składania, składu komisji egzaminacyjnej i sposobu przeprowadzania egzaminu / Dz. U. nr 113 poz.731, zwane dalej " rozporządzenie"/,organ wyznaczył skarżącemu termin egzaminu poprawkowego z egzaminu praktycznego. W terminie poprawkowym skarżący ponownie otrzymał ocenę negatywną z egzaminu praktycznego z zakresu samoobrony i technik interwencji, co skutkowało przyjęciem przez komisję egzaminacyjną uchwały, że egzamin nie został przez skarżącego zdany. W związku z powyższym, wspomnianą decyzją z dn. [...].10.2009r. [...] Komendant Wojewódzki Policji odmówił skarżącemu wydania licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia, uzasadniając rozstrzygnięcie brakiem spełnienia przesłanek ustawowych sprowadzających się do nie zdania wymaganych egzaminów, w sytuacji wyczerpania określonego przepisami prawa limitu egzaminów poprawkowych. W odwołaniu od powyższej decyzji I instancji M. K. zarzucił wydanej decyzji poświadczenie nieprawdy, niezasadność, nieobiektywność i pokrzywdzenie przez komisję egzaminacyjną. Komendant Główny Policji, po rozpoznaniu odwołania, wspomnianą wyżej decyzją z dn. [...].12.209r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ podniósł, że M. K. w toku prowadzonego postępowania, obejmującego etap egzaminacyjny, nie zdał egzaminu praktycznego, po wcześniejszym wykorzystaniu możliwych ilości poprawek, nie potwierdził więc posiadania odpowiednich kwalifikacji, a zatem nie spełnił ustawowo określonego w art.27 ust.3 pkt.2 u.o.o.m. warunku przyznania licencji. Odnosząc się do zarzutu nieobiektywności komisji egzaminacyjnej KGP stwierdził, że jest on niezasadny. Zarzut ten sprowadzał się do zastrzeżeń skarżącego wobec przedstawiciela prokuratury w komisji i był wywodzony z faktu konfliktu prawnego z Prokuraturą Okręgową w R., w której wymieniony był zatrudniony jako pracownik cywilny z naruszeniem prawa pracy za co przyznano mu stosowne świadczenia odszkodowawcze. KGP podniósł, że udział przedstawiciela prokuratury w tego rodzaju komisji jest wymogiem prawa, a skarżący nie wskazał żadnych konkretnych faktów i okoliczności świadczących o nieobiektywnej ocenie komisji. Jako nie mający znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy KGP wskazał także na zaświadczenie przedłożone przez M. K. wydane przez WSPol. w S. o posiadaniu przez niego stopnia kaprala MO i odbywaniu nauki w tej uczelni w 1982r. KGP uznał, że powyższe zaświadczenie nie może być uznane za dokument potwierdzający posiadanie specjalistycznego wykształcenia umożliwiającego uzyskanie licencji pracownika ochrony fizycznej bez konieczności odbycia kursu i zdania egzaminu w rozumieniu §2 cyt. rozporządzenia MSWiA z dn.7.08.1998r. KGP nie uznał także zasadności zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania. W skardze do powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o: 1/ uchylenie zaskarżonej decyzji i ponownego rozpoznania sprawy przez organ, który nie będzie miał bezpośredniego związku i interesów z jego byłym pracodawcą, tj. prokuraturą 2/ nakazanie wydania z urzędu licencji pracownika ochrony fizycznej ze względu na posiadanie wystarczających kwalifikacji uprawniających do jej wydania lub wyznaczenia egzaminu praktycznego przed komisją, w której nie uczestniczyłby przedstawiciel prokuratury 3/ nakazanie wszczęcia przez właściwy organ w trybie nadzoru postępowania mającego na celu zbadanie ujawnionych nieprawidłowości w procesie szkolenia i egzaminowania na licencje pracownika ochrony. W uzasadnieniu skargi, skarżący podniósł, że decyzja poświadcza nieprawdę o braku jego przygotowania do egzaminu praktycznego, gdyż przed egzaminem chodził na prywatne lekcje z zakresu samoobrony, natomiast instruktor prowadzący zajęcia na kursie wyłamał mu kolano i spowodował wielomiesięczne leczenie. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a wywiedziona skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istotą sądowej kontroli jest ocena zgodności zaskarżonego aktu administracyjnego z normą prawną. W tym celu Sąd administracyjny dokonuje wykładni przepisów prawnych, które były podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Następnie ocenia prawidłowość zastosowania odpowiednio rozumianego przepisu prawnego do ustalonego stanu faktycznego sprawy. W rozpoznawanej sprawie skarżący podnosi zarzuty odnoszące się stanu faktycznego, tj. zarzuty nieprawidłowości na etapie przeprowadzenia egzaminu w postępowaniu administracyjnym na licencję pracownika ochrony osób i mienia, które miały polegać na braku obiektywności komisji egzaminacyjnej przy ocenie wiedzy i umiejętności skarżącego oraz odstąpienie w jego przypadku od zorganizowania i przeprowadzenia egzaminu komisyjnego po wcześniejszych niepowodzeniach egzaminacyjnych. W skardze, jak to już wyżej wskazano, skarżący wysuwa także żądanie nakazania organowi Policji, wydania mu z urzędu licencji, z odstąpieniem od przeprowadzania egzaminu, powołując się na posiadanie wystarczających kwalifikacji w tym zakresie wynikających z nauki w przeszłości w WSPol. w S. i posiadaniu stopnia kaprala MO. Aktem prawnym, który reguluje zasady postępowania egzaminacyjnego na licencję pracownika ochrony osób i mienia jest wspomniane wyżej rozporządzenie MSWiA z dn.7.08.1998r. Stosownie do przepisów powołanego rozporządzenia Komisja przeprowadza egzamin w terminie i miejscu wyznaczonym przez komendanta wojewódzkiego Policji. Czas jego trwania powinien zapewnić możliwość oceny wiadomości teoretycznych i umiejętności praktycznych osoby do niego przystępującej. Szczegółowe tematy egzaminu pisemnego są sporządzane przez wskazaną przez Komendanta Głównego Policji jednostkę organizacyjną Komendy Głównej Policji i dostarczane komisji w kopertach, które są otwierane na sali egzaminacyjnej po zajęciu przez egzaminowanych wyznaczonych im miejsc. Egzamin rozpoczyna się z chwilą ogłoszenia tematów jego uczestnikom. Tematy egzaminu do czasu ogłoszenia ich przez komisję stanowią tajemnicę służbową. / §11 rozporządzenia/. Egzamin przeprowadzany przez komisję składa się z egzaminu teoretycznego i praktycznego. Egzamin teoretyczny z kolei składa się z egzaminu pisemnego i ustnego, z których jest wystawiana łączna ocena. Osoba, która uzyskała ocenę negatywną z egzaminu pisemnego, nie może być dopuszczona do egzaminu ustnego. Egzamin ustny można przeprowadzić w formie pytań bezpośrednio kierowanych do egzaminowanego przez członków komisji albo pisemnych zestawów pytań losowanych przez egzaminowanego. Pisemne zestawy pytań przygotowuje komisja we własnym zakresie. Egzamin praktyczny przeprowadzany jest z umiejętności samoobrony i technik interwencyjnych oraz strzeleckich. Warunkiem dopuszczenia do egzaminu praktycznego jest uzyskanie oceny pozytywnej z egzaminu teoretycznego. Osoba, która uzyskała ocenę negatywną z egzaminu teoretycznego lub praktycznego, może przystąpić do egzaminu poprawkowego. W przypadku negatywnej oceny z egzaminu praktycznego, jest powtarzany tylko ten egzamin. Termin egzaminu poprawkowego może być wyznaczony nie wcześniej niż po upływie dwóch tygodni od daty nie zdanego egzaminu / §12 rozporządzenia/. Członkowie komisji decydują większością głosów o ocenie zdającego. W przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego komisji. Przy ocenie zdających stosuje się dwustopniową skalę ocen: pozytywna lub negatywna / §13 rozporządzenia/. Podczas egzaminu mogą być obecni: przedstawiciel podmiotu prowadzącego kursy pracowników ochrony, przedstawiciel przedsiębiorcy zatrudniającego zdających kandydatów, reprezentant izby, zrzeszenia lub stowarzyszenia pracodawców i pracowników ochrony / §14 rozporządzenia/. Komisja sporządza z egzaminu protokół, który przewodniczący komisji przekazuje przedmiotowo właściwemu komendantowi wojewódzkiemu Policji. Są one przechowywane w komendach wojewódzkich Policji zgodnie z przepisami dotyczącymi organizacji archiwów i zasad postępowania z materiałami archiwalnymi oraz dokumentacją niearchiwalną w resorcie spraw wewnętrznych i administracji/ §15 rozporządzenia/. W aktach administracyjnych przedłożonych przez organ Policji znajdują się dokumenty, w tym stosowne protokoły dokumentujące przebieg postępowania egzaminacyjnego w stosunku do skarżącego. Z dokumentów tych wynika, że skarżący w ramach egzaminu teoretycznego pozytywnie zaliczył test, natomiast z egzaminu ustnego otrzymał ocenę negatywną. W tym zakresie z egzaminu teoretycznego skarżącemu wyznaczono w stosownym terminie egzamin poprawkowy. Skarżący egzamin ten zaliczył a następnie przystąpił do egzaminu praktycznego w części samoobrona i techniki interwencji. Z tego egzaminu skarżący otrzymał ocenę negatywną, organ wyznaczył więc zgodnie z powołanymi przepisami rozporządzenia, termin poprawkowy tego egzaminu. Podczas egzaminu poprawkowego skarżący M. K. otrzymał ponownie negatywną ocenę z egzaminu praktycznego obejmującego samoobronę i techniki interwencji. Fakt ten stanowił podstawę do podjęcia przez komisje egzaminacyjną uchwały o nie zdaniu przez skarżącego całości egzaminu. Powołane przepisy nie przewidują instytucji egzaminu komisyjnego ani kolejnego terminu egzaminu poprawkowego. Stąd uchwała komisji egzaminacyjnej z dn. [...].10.2009r. o uzyskaniu przez skarżącego negatywnej oceny z egzaminu jest poprawna i ma umocowanie w przywołanych przepisach §12 rozporządzenia MSWiA z dn.7.08.1998r. Powyższa ocena stanowiła podstawę faktyczną wspomnianej wyżej decyzji [...] Komendanta [...] Policji z dn. [...].10.2009r. o odmowie wydania skarżącemu licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia. Jako niezasadny Sąd ocenił zarzut braku obiektywności w ocenianiu skarżącego przez komisję egzaminacyjną z powodu udziału w jej składzie przedstawiciela Prokuratury. Udział przedstawiciela Prokuratury w komisji egzaminacyjnej powoływanej przez właściwego komendanta wojewódzkiego Policji do przeprowadzenia egzaminu na licencje pracownika ochrony osób i mienia jest, stosownie do §8 ust.1 pkt 3 cyt. rozporządzenia MSWiA z dn.7.08.1998r., wymogiem prawa a skarżący nie wskazał na żadne fakty i okoliczności na poparcie zarzutu braku obiektywizmu komisji przeprowadzającej egzaminy. Jako niezasadne, nie mające uzasadnienia prawnego, Sąd potraktował żądanie skarżącego nakazania organom Policji wydania z urzędu licencji pracownika ochrony fizycznej z uwagi na jego wcześniejszą służbę w MO i posiadanie stopnia kaprala MO. Zaświadczenie wydane skarżącemu przez WSPol. w S. / k. [...] akt administracyjnych/, nie jest dokumentem określonym w §2 cyt. rozporządzenia MSWiA z dn.7.08.1998r. uprawniającym do uzyskania licencji bez konieczności odbycia kursu i zdania egzaminu. Sąd nie dopatrzył się także naruszenia przepisów postępowania przez organy policyjne w prowadzonym przez nie postępowaniu licencyjnym dotyczącym skarżącego. Akta administracyjne potwierdzają, że prowadzące postępowanie organy policyjne informowały skarżącego o jego uprawnieniach, w tym zapoznawania się z aktami, czynnego udziału w postępowaniu. Zarzut naruszenia art.10 kpa jest w tym kontekście bezpodstawny. Przedłożone akta administracyjne potwierdzają poprawność zrealizowania postępowania licencyjnego, w tym przeprowadzenia egzaminów łącznie z trybem poprawkowym. W sprawie bezsporna jest okoliczność, że M. K. nie zdał egzaminu praktycznego po wcześniejszym wykorzystaniu możliwej ilości poprawek, nie potwierdził więc posiadania odpowiednich kwalifikacji co oznacza, że nie spełnia ustawowo określonego warunku do przyznania mu licencji. Stąd wydane decyzje odmowne organów policyjnych są zgodne z prawem i brak jest podstaw do ich usuwania z obrotu prawnego. Poza kognicją sądu administracyjnego pozostaje żądanie skargi nakazania wszczęcia przez właściwy organ w trybie nadzoru nad prawem postępowania mającego na celu zbadanie ujawnionych nieprawidłowości w procesie szkolenia, egzaminowania oraz rozpatrywania skarg. Mając wszystkie powyższe względy na uwadze, Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji wyroku.