VIII SA/Wa 169/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A." Sp. z o.o. z siedzibą w L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A." Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy. Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu "A." Sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie (od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę [...] zł) ze skargi na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniła, że rok 2014 r. nie przyniósł spółce oczekiwanych zysków, ale stratę w wysokości (-)[...] zł. Podała, że na dwóch kontach bankowych posiada środki w wysokości [...] zł i [...] zł. Do wniosku załączyła CIT-8 za 2014 r. z wykazanych przychodem w wysokości [...] zł przy kosztach jego uzyskania – [...] zł oraz wyciągi z rachunku bankowego. Postanowieniem z 20 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W dniu [...] kwietnia 2015 r. skarżąca prawidłowo wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego. W uzasadnieniu powtórzyła okoliczności, o których mowa w jej wniosku. Podkreśliła, że uiszczenie kosztów sądowych postawiłoby ją w niekorzystnej sytuacji ekonomicznej i utraty płynności finansowej. Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., wniesienie w terminie sprzeciwu od wyżej wymienionego postanowienia spowodowało, że utraciło ono moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek strony o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako: "p.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, od którego został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do brzmienia art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., w przypadku osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zaznaczyć trzeba, iż powyższą regulację należy odczytywać w kontekście treści art. 199 p.p.s.a., który ustanawia ogólną zasadę, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Bezspornym jest, że zwolnienie od kosztów sądowych stanowi wyjątek od reguły wykonania tego obowiązku. Przesłanki przyznania prawa pomocy nie mogą być zatem interpretowane rozszerzająco, a zwolnienie strony z ponoszenia kosztów postępowania sądowego winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. W świetle powyższych regulacji i poczynionych do nich uwag, w ocenie Sądu nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku spółki. Przede wszystkim zwrócić należy uwagę na wartość obciążenia, o zwolnienie z którego strona wnosi - jest to część wpisu sądowego od skargi, który został ustalony w wysokości [...] zł. Jednocześnie z zeznania CIT-8 za 2014 r. wynika, że przychód skarżącej spółki w ww. roku wyniósł [...] zł, co oznacza, że spółka miała środki na poczynienie stosownych rezerw z przeznaczeniem na opłacenie kosztów sądowych. Ponadto skarżąca posiada majątek trwały, który wycenia na kwotę [...] zł, a na rachunkach bankowych posiada kwotę środki w wysokości [...] zł i [...] zł, które to środki pozwalają skarżącej na uiszczenie wpisu sądowego od skargi w pełnej wysokości. Skarżąca w żaden sposób nie wyjaśniła jaki wpływ ma fakt ponoszenia kosztów sądowych na utratę płynności finansowej. W przypadku bowiem podmiotów takich jak skarżąca miarodajną dla oceny ich zdolności płatniczych nie jest kategoria "dochodu" (rozumianego jako nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania), lecz "przychodu". Istnieją bowiem legalne instrumenty podatkowe pozwalające na równoważenie kosztów i przychodów, tak by w końcowym rozliczeniu obciążenie podatkowe zminimalizować, czy też w ogóle je wyeliminować. Do instrumentów takich należą choćby zwolnienia podatkowe, dokonywanie zakupów w odpowiednim okresie, obniżenie dochodu przez przesunięcie kosztów w czasie, amortyzacja majątku trwałego. Istotne zatem jest to, że skarżąca uzyskiwała przychody z działalności gospodarczej i że przychody te kształtowały się na wysokim poziomie. W ocenie Sądu poczynione ustalenia pozwalają na stwierdzenie, że skarżąca miała możliwości poczynienia rezerw na opłacenie kosztów swego udziału w sprawie. Wobec powyższego stwierdzić należało, że spółka nie wykazała przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym i w związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.