VIII SA/Wa 171/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Postanowieniem z dna 25 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. J. (dalej jako skarżąca) na ww. decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności. Skarga została odrzucona wobec uchybienia terminu do jej wniesienia. Pismem z [...] maja 2012 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku wskazała, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedziała się z postanowienia o odrzuceniu skargi doręczonego jej pełnomocnikowi w dniu [...] maja 2012 r. Podniosła, że uchybienie terminu nastąpiło nie z jej winy. Skarżąca wskazała, że zaskarżona decyzja została doręczona jej siostrze (żonie listonosza) w jej miejscu zamieszkania oddalonym od miejsca zamieszkania skarżącej o 6 km. Podniosła, że na drzwiach domu i w skrzynce pocztowej nie pozostawiono dla niej informacji. Wyjaśniła, że nie pamięta kiedy dodzwoniła się do niej siostra, ale wie, że przesyłkę w domu miała kilka dni przed świętami Bożego Narodzenia 2011 r., najprawdopodobniej w dniu [...] grudnia 2011 r. Podniosła, że jej siostra nie jest jej pełnomocnikiem do doręczeń i nigdy nim nie była. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzależnione jest od przesłanki uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zdaniem Sądu, skarżąca nie przedstawiła okoliczności, które uprawdopodobniłyby brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skarżąca, będąca osobą, wobec której prowadzone było postępowanie, winna bowiem odpowiednio wcześnie zadbać o to, by uniknąć negatywnych konsekwencji uchybienia terminów procesowych. Przypomnieć należy, że skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do sądu w dniu [...] stycznia 2012 r. (data nadania w placówce pocztowej), podczas gdy decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o tym, że skargę należy wnieść za pośrednictwem organu odwoławczego. Zaskarżoną decyzję wysłaną na adres skarżącej odebrała siostra skarżącej w dniu [...] grudnia 2011 r. jako pełnoletni domownik zgodnie z art. 26 ustawy prawo pocztowe, co zostało również potwierdzone w piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r. będącym odpowiedzią na reklamację przesyłki poleconej zawierającej zaskarżoną decyzję (k. [...] akt administracyjnych). Późniejsze otrzymanie przez skarżącą przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję nie stanowiło przeszkody do wniesienia skargi w terminie. Nadanie natomiast skargi na zły adres (bezpośrednio do Sądu, a nie za pośrednictwem organu) jest okolicznością zawinioną przez samą skarżącą. Uznając, że niedochowanie przez skarżącą terminu do złożenia skargi nie jest następstwem okoliczności niezależnych od strony, lecz jest wynikiem niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a.