VIII SA/Wa 171/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, , Protokolant starszy specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2024 r. w Radomiu sprawy ze skargi A. S. na czynność materialno-techniczną Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia 29 grudnia 2023 r. w przedmiocie odebrania broni palnej wraz z amunicją oraz dokumentów potwierdzających legalność posiadanej broni 1) stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; 2) zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] na rzecz skarżącego A. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem kontroli Sądu jest skarga A. S. (dalej: "skarżący") na czynność materialno-techniczną Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. (dalej: "KWP" lub "organ") z 29 grudnia 2023 r. w przedmiocie odebrania skarżącemu broni palnej wraz z amunicją oraz dokumentów potwierdzających legalność posiadanej broni. Przedmiotowa czynność organu zapadła w następującym stanie faktycznym. W dniu 29 grudnia 2023 r. funkcjonariusze Komendy Powiatowej Policji w Ł. odebrali za pokwitowaniem od A. S. należące do niego cztery egzemplarze broni palnej, tj.: 1) Sztucer [...], kal. 7x64, nr [...], 2) Ekspres [...], kal. 45-70 Gov., nr [...], 3) Dubeltówka [...] [...], kal. 12/76, nr [...], 4) Sztucer [...], kal. 7x64, nr [...] wraz z amunicją i legitymacją posiadacza broni seria AA numer [...]. Podstawę materialnoprawną zabezpieczenia broni stanowił przepis art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2022 r. poz. 2516 ze zm.; dalej: u.b.a.) w zw. z art. 18 ust. 1 pkt 2 i art. 15 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 u.b.a. Decyzja dotycząca prewencyjnego zabezpieczenia broni należącej do skarżącego wynikała z następujących faktów tj.: 1) informacji uzyskanych z Komendy Powiatowej Policji w Ł., zgodnie z którą A. S. w opinii części sąsiadów uchodzi za osobę agresywną, konfliktową i porywczą (dowód: notatka urzędowa z dnia 01.12.2023 r, l.dz. [...]); 2) negatywnej opinii zarządu Koła Łowieckiego "[...]" w S., którego A. S. jest członkiem, przedstawiającej go jako osobę wulgarną i agresywną (dowód: pismo z dnia 18.12.2023 r.); 3) informacji przekazanej Komendantowi Wojewódzkiemu Policji z siedzibą w Radomiu przez mieszkańców miejscowości H., którzy wyrazili swoje zaniepokojenie faktem posiadania broni palnej przez A. S., którego postrzegają jako osobę agresywną i nieobliczalną (dowód: pismo mieszkańców H.). Pismem z dnia 29 grudnia 2023 r. skarżący został poinformowany o przyczynach odebrania broni, amunicji oraz legitymacji posiadacza broni, jak również podstawie prawnej dokonania tej czynności oraz został pouczony o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W piśmie tym organ, w związku z uzyskaniem informacji świadczących o tym, że skarżący uchodzi za osobę agresywną, konfliktową i porywczą, przez co może stanowić zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego, poinformował o treści art.19 ust. 1 pkt 1 u.b.a. oraz o zabezpieczeniu wskazanej w piśmie broni palnej myśliwskiej, amunicji i legitymacji posiadacza broni na podstawie ww. art. 19 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 18 ust. 1 pkt 2 i art. 15 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 u.b.a. Drugim pismem, również datowanym na dzień 29 grudnia 2023 r., A. S. został wezwany do niezwłocznego poddania się badaniu lekarskiemu i psychologicznemu i przedstawienia wydanych orzeczeń, celem ustalenia czy nie należy on do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 - 4 u.b.a., tj. osób które nie mogą dysponować bronią. Pismem z 29 stycznia 2024 r., skarżący złożył do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę na ww. czynność materialno - techniczną KWP odebrania broni palnej. Uzasadniając skarżący ograniczył się do przedstawienia okoliczności, które doprowadziły w konsekwencji do jego wykreślenia z krajowej listy członków kół łowieckich. Wniósł o dogłębne i merytoryczne wyjaśnienie przez sąd administracyjnych przedstawionych zawiłości. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi. Przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy. Wskazał, że w niniejszej sprawie zebrany został materiał dowodowy wystarczający do podjęcia decyzji w przedmiocie czasowego odebrania skarżącemu broni, amunicji oraz legitymacji posiadacza broni. W ocenie KWP jako organu właściwego w sprawach pozwoleń na broń, a jednocześnie organu stojącego na straży bezpieczeństwa i porządku publicznego, wzgląd na to bezpieczeństwo ma w tym przypadku pierwszeństwo nad interesem skarżącego polegającym na pozostawieniu mu prawa dysponowania bronią, na którą posiada pozwolenie. Organ wyjaśnił nadto, że czynność materialno - techniczna odebrania broni, amunicji oraz dokumentów potwierdzających legalność jej posiadania nie jest tożsama z cofnięciem pozwolenia na broń. Zabezpieczenie prewencyjne ma charakter okresowy i niezwłocznie po ustaniu przyczyn jego zastosowania broń i amunicja zostaną skarżącemu zwrócone. Dlatego też wniosek o oddalenie skargi można uznać za zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest w tej sprawie czynność materialno-techniczna Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia 29 grudnia 2023 r. w przedmiocie odebrania skarżącemu broni palnej wraz z amunicją oraz dokumentów potwierdzających legalność posiadanej broni. Na wstępie należy wyjaśnić, że czynność odebrania broni należy do kategorii czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Ugruntowane jest bowiem w orzecznictwie stanowisko, według którego odebranie broni jest czynnością materialno-techniczną. W przypadku odebrania broni organ nie wydaje żadnego rozstrzygnięcia. Odebranie broni jest bowiem tylko czynnością, która ma charakter samoistny i nie stanowi wykonania innego rozstrzygnięcia administracyjnego, którego integralną częścią byłoby pisemne uzasadnienie (por. wyrok WSA w Gdańsku z 30 stycznia 2020 r., sygn. akt III SA/Gd 717/19). Przepis art. 19 ust. 1 pkt 1 u.b.a. stanowi, iż Policja może za pokwitowaniem odebrać broń i amunicję oraz dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni osobie posiadającej broń zgodnie z przepisami ustawy, w przypadku ujawnienia okoliczności, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1-2 i 4 oraz ust. 5 cyt. ustawy, a zwłoka zagrażałaby bezpieczeństwu publicznemu. Oznacza to, iż w przypadku ujawnienia określonych okoliczności dotyczących zachowania się lub stanu zdrowia osoby posiadającej broń, Policja została uprawniona do prewencyjnego zabezpieczenia broni, amunicji oraz dokumentów potwierdzających legalność posiadania broni. Stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji, właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2-6. Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 u.b.a.- na które organ powołał się dokonując czynności odebrania broni i amunicji oraz dokumentów - pozwolenia na broń nie wydaje się osobom wykazującym istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego oraz stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego. W świetle powołanych przepisów, nie może budzić wątpliwości, że czynność odebrania broni na podstawie art. 19 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 u.b.a., może być podjęta wyłącznie wobec tego posiadacza broni, który wykazuje istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego oraz stanowi zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego, a zwłoka zagrażałaby bezpieczeństwu publicznemu. W kontrolowanej sprawie przyczyną odebrania skarżącemu broni w trybie art. 19 ust. 1 pkt 1 u.b.a. był fakt uzyskania informacji dostatecznie uzasadniających podejrzenie, że A. S. może należeć do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 u.b.a., tj. osób wykazujących istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego oraz osób stanowiących zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego. Informacje uzyskane z Komendy Powiatowej Policji w Ł., Koła Łowieckiego "[...]" w S. oraz informacje przekazane anonimowo przez mieszkańców miejscowości H., w której zamieszkuje skarżący, świadczyły – w ocenie organu – o tym, iż uchodzi on za osobę agresywną, konfliktową i porywczą, przez co może stanowić zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego. W ocenie Sądu, KWP nie wykazał, że skarżący spełnia przesłanki wymienione w art. 15 ust. 1 pkt 3 i 6 u.b.a. Otóż z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych wynika, że skarżący, w odpowiedzi na pismo organu z 29 grudnia 2023r., przedłożył aktualne orzeczenie lekarskie i psychologiczne potwierdzające możliwość dysponowania bronią. I tak, w orzeczeniu lekarskim nr [...] z dnia 18 stycznia 2024r. upoważniony do badań lekarskich m.in. osób posiadających pozwolenie na broń, lekarz medycyny stwierdził, że A. S. nie należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 u.b.a. i może dysponować bronią. Również upoważniony do badań psychologicznych psycholog stwierdził w orzeczeniu psychologicznym nr [...] z dnia 15 stycznia 2024r., że A.S. nie należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 3 u.b.a. i również może dysponować bronią. Z odpowiedzi na skargę wynika, że organ, w związku z nadal istniejącymi poważnymi wątpliwościami wniósł odwołanie od orzeczenia lekarskiego. W ocenie Sądu, w tym stanie sprawy, nie można przyjąć, że KWP wykazał, że skarżący wykazuje istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego, a zwłoka w odebraniu mu broni zagrażałaby bezpieczeństwu publicznemu. Zdaniem Sądu powołanie się jedynie na informacje uzyskane z Komendy Powiatowej Policji w Ł., Koła Łowieckiego "[...]" w S. oraz informacje przekazane anonimowo przez mieszkańców miejscowości H., w której zamieszkuje skarżący, że uchodzi on za osobę agresywną, konfliktową i porywczą nie może stanowić o istnieniu istotnych zaburzeń funkcjonowania psychologicznego, co poddawało by w wątpliwość predyspozycje skarżącego jako posiadacza pozwolenia na broń palną i uprawniałoby organ do podjęcia czynności o czasowym odebraniu skarżącemu broni. Na marginesie Sąd zauważa, iż w aktach administracyjnych sprawy znajduje się kserokopia postanowienia o przedstawieniu skarżącemu zarzutów o przestępstwo określone w art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1995r. Prawo łowieckie (Dz.U. z 2023r. poz. 1082). Skarżącemu zarzucono bowiem, że w dniu 27 sierpnia 2023r. wykonując polowanie indywidualne, dokonał pozyskania w okresie ochronnym zwierząt – kaczki krzyżówki, na szkodę Skarbu Państwa na sumę strat 1000 zł. Sąd stwierdza, że KWP dokonując czynności materialno-technicznej odebrania broni i amunicji oraz dokumentów potwierdzających legalność posiadania broni w ogóle nie odniósł się do powyższych okoliczności i nie wykazał, że sam fakt przedstawienia skarżącemu zarzutów o przestępstwo określone w art. 53 ust. 3 Prawo łowieckie mieści się w zakresie art. 15 ust. 1 pkt 6 u.b.a. i może stanowić przyczynę dokonanej czynności. Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 p.p.s.a.