VIII SA/Wa 185/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. i K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. i K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia odmówić przyznania prawa pomocy S. i K. S. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności. W uzasadnieniu wniosku podnieśli, że znajdują się w trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej. Jedynym źródłem utrzymania jest emerytura K. S. w wysokości 836 zł oraz czynsz z tytułu najmu lokalu w wysokości 350 zł. S. S. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku (decyzja o utracie prawa do zasiłku w załączeniu) i ze względu na swój wiek (55 lat) i stan zdrowia (leczy się w poradni chorób płuc) nie może znaleźć pracy. Osiągane dochody oraz zgromadzone oszczędności w kwocie około 1.000 zł pozwalają zdaniem wnioskodawców jedynie na pokrycie bieżących wydatków. W części wniosku obejmującej stan majątkowy wnioskodawcy wymienili dom o powierzchni 130 m² (zamieszkuje w nim syn P. z rodziną), mieszkanie o powierzchni 60 m², budynek usługowy o powierzchni 33 m² oraz budynek mieszkalny o powierzchni 48 m², w którym zamieszkuje syn A., samochód osobowy marki Peugeot 206 oraz oszczędności w kwocie około 1.000 zł. Do wniosku załączono kserokopie: opłaty za lokal mieszkalny - 260 zł, faktur za energię za okres rozliczeniowy od grudnia 2007 r. do czerwca 2008 r. na łączną kwotę 225 zł, fakturę za gaz – 213 zł. W wyniku wezwania do uzupełnienia wniosku skarżący oświadczyli, że nie posiadają innych źródeł utrzymania, miesięczne koszty wyżywienia nie są stałe i kształtują się na poziomie 300 – 500 zł. Dodatkowo złożyli wyciąg z rachunku bankowego K. S. za okres od kwietnia do lipca 2008, z którego wynika, że na rachunku tym znajduje się kwota 4.305, 48 zł. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. W niniejszej sprawie wnioskodawcy nie wykazali w sposób przekonywujący, że nie są w stanie ponieść kosztów związanych z ich udziałem w sprawie. Decydujące znaczeniem w sprawie rozpoznawanego wniosku ma fakt, że posiadają oni wolne środki i to nie w deklarowanej wysokości 1.000 zł, a w kwocie 4. 300 zł, co wynika bezspornie z przedłożonego wyciągu. Poza tym na przestrzeni kilku miesięcy z rachunku, na który wpływa emerytura wnioskodawczyni nie wypłacano żadnych kwot (poza przelewem na rachunek TP SA kwoty 89 zł), co pozwala domniemywać, że wydatki na bieżące utrzymanie skarżący finansują z innych źródeł. Poza tym posiadają oni dom o powierzchni 130 m², budynek usługowy, inny budynek mieszkalny, 60 – metrowe mieszkanie, a także samochód osobowy. Nie należą zatem wnioskodawcy od osób ubogich, pozbawionych źródła utrzymania, czy też posiadających jedynie środki pozwalające zaspokoić wyłącznie podstawowe potrzeby życiowe. Powyższego nie zmienia okoliczność, że S. S. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wobec poczynionych ustaleń i oceny zgromadzonych dokumentów źródłowych stwierdzić należy, że wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie zarówno w zakresie całkowitym jak i częściowym. Skarżący nie wykazali bowiem, że nie są w stanie ponieść kosztów postępowania, które na obecnym jego etapie wynoszą 200 zł tytułem wpisu od skargi. Posiadane środki pozwalają także w ocenie referendarza sądowego, na opłacenie kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. W związku z powyższym w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.