VIII SA/Wa 187/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności podatkowej postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy We wniosku złożonym na urzędowym formularzu M. S. (dalej - "skarżący") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wyjaśnił, że ze stosunku pracy na ½ etatu osiąga dochód w wysokości [...] zł netto (w załączeniu zaświadczenie pracodawcy), z czego 60% podlega zajęciu komorniczemu w związku z alimentami – [...]zł miesięcznie na małoletnią córkę. Ponadto oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, przedmiotów wartościowych, a także własnego domu czy mieszkania. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku złożył zeznanie podatkowe PIT-37 za 2012 i 2013 r., odpis pisma o zajęciu komorniczym wynagrodzenia za pracę na poczet alimentów, odpis wyroku orzekającego rozwód oraz oświadczenie, że nieruchomość wskazana we wniosku jako miejsce zamieszkania stanowi własność byłej teściowej, że w związku z [...] ponosi wydatki na leki w wysokości minimum [...] zł miesięcznie. Ponadto załączył wyciąg z rachunku bankowego za okres od [...] września do [...] listopada 2013 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. tj. w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinien zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu, przedstawiając, także na wezwanie, niezbędną dokumentację źródłową. W niniejszej sprawie nie wykazano, że powyższa przesłanka została spełniona, wykonując wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku w sposób wybiórczy. Zignorowano w szczególności tę część wezwania z dnia 5 marca 2014 r. tj., która odnosiła się do złożenia wyciągów z rachunków bankowych skarżącego za ostatnie sześć miesięcy tj. za okres od września 2013 r. do marca 2014 r. Tymczasem złożone wyciągi obejmują jedynie okres od [...] września do [...] listopada 2013 r. Już choćby z tej przyczyny obiektywna ocena informacji zawartych we wniosku jest niemożliwa. Oceniając bowiem zasadność złożonego wniosku na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych, należy odnieść sytuację majątkową wnioskodawcy do wysokości kosztów, które jest on zobowiązany ponieść. Porównanie takie jest konieczne dla oceny możliwości finansowych partycypowania przez stronę w kosztach postępowania sądowoadministracyjnego na zasadzie wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. W warunkach, w których wnioskodawca nie przedstawia wszystkich okoliczności dotyczących jego sytuacji życiowej i majątkowej, bądź też przedstawia niepełne lub niejasne dane to powinien liczyć się z tym, że sąd bądź referendarz sądowy nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania prawa pomocy. Zastosowanie tej instytucji uzależnione jest bowiem od przeprowadzenia rzetelnej analizy zdolności finansowej wnioskodawcy. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji