VIII SA/Wa 196/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędzia WSA Sławomir Fularski, Protokolant Katarzyna Filipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2008 r. sprawy ze skargi M.Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w W. na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 roku, nr 8, poz. 60 z póź. zmianami) stwierdził, że zażalenia z dnia 5 lutego 2008 roku i dnia 25 marca 2008 roku wniesione przez M.Ż., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2007 roku pozostawiające bez rozpatrzenia jego odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2007 roku zostały wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 236 § 2 OrdPU. W uzasadnieniu postanowienia organ podnosił, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2007 roku wysłane zostało na adres do korespondencji M. Ż. – [...]. Wobec niemożności doręczenia postanowienia w sposób wskazany w art. 148 lub 149 OrdPU, w dniu 17 grudnia 2007 roku pozostawiono awizo, ponieważ mieszkanie adresata było zamknięte. Wobec nie podjęcia w terminie przesyłki pozostawionej w Urzędzie Pocztowym zgodnie z przepisem art. 150 § 2 OrdPU doręczenie przedmiotowego postanowienia uważa się za dokonane z dniem 31 grudnia 2007 roku i od tej daty biegnie termin do złożenia zażalenia, który upłynął z dniem 7 stycznia 2008 roku. M. Ż. zażalenia wniósł w dniu 5 lutego 2008 roku (data stempla pocztowego) oraz w dniu 25 marca 2008 roku (data stempla pocztowego), a więc po upływie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Wobec powyższego, zdaniem organu podatnik naruszył 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia określony w art. 236 § 2 pkt 1 OrdPU. Skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. wniósł M.Ż. Skarżący wnosił o: 1) uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, 2) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podnosił, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2007 roku określił dla niego zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżący od tej decyzji wniósł odwołanie. W toku postępowania odwoławczego wezwany został do uzupełnienia odwołania o podpis. Wysłane zostały dwa wezwania. Jedno na adres we W., drugie na adres w K. W terminie wskazanym w odwołaniu skarżący nadesłał podpisany egzemplarz odwołania. Ponadto skarżący podnosił, że w odpowiedzi na wezwania poinformował organ podatkowy o zmianie adresu zamieszkania z W. na K. Jego zdaniem, do chwili obecnej nie otrzymał on żadnego rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego odwołania. W piśmie z dnia 22 stycznia 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w W. poinformował go, że nie podpisał osobiście wezwania i stanowiło to podstawę do pozostawienia odwołania bez rozpoznania. W sprawie zostało wydane postanowienie z dnia [...] grudnia 2007 roku, które zostało wysłane na adres we W. Postanowienie to nie zostało mu fizycznie doręczone. Z uwagi na treść pisma z 22 stycznia 2008 roku skarżący wniósł pismem z dnia 30 stycznia 2008 roku, zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2007 roku. Skarżący argumentował, że stosownie do dyspozycji art. 146 § 1 OrdPU zawiadomił organ podatkowy o zmianie adresu i zgodnie z art. 168 § 2 OrdPU pisma z dnia 5, 8 oraz 18 grudnia 2007 roku opatrzone były adresem K., [...]. Z tego względu, w ocenie skarżącego wysyłanie korespondencji na adres inny niż wskazany przez stronę powoduje, że czynność ta nie rodzi żądnych skutków prawnych w stosunku do niego. Nadto skarżący podnosił, że złamano zasady zastępczego doręczenia z art. 150 OrdPU, ponieważ adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawieniu pisma. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Z kserokopii opakowania przesyłki wynika, że pierwsze zawiadomienie nastąpiło w dniu 17 grudnia, a drugie 20 grudnia 2007 roku, a więc z uchybieniem 7 dniowego terminu. Zdaniem skarżącego, przedmiotowe postanowienie nie weszło do obrotu prawnego, ponieważ nigdy nie zostało mu ono w sposób prawidłowy doręczone. M. Ż. zarzucał, że organ nie odniósł się do naruszenia przy doręczeniu postanowienia art. 150 § 1 OrdPU, nie wyjaśnił dlaczego uznał, że pismami z dnia 5 i 8 grudnia 2007 roku nie powiadomił o zmianie miejsca zamieszkania, w sytuacji kiedy podanie adresu w identycznej formie na jego odwołaniu przyjął za wskazanie adresu do korespondencji. Nadto organ w żaden sposób nie wyjaśnił dlaczego uważa, że mógł pozostawić odwołanie bez rozpatrzenia z uwagi na niestawienie się osobiście w celu podpisania odwołania. W ocenie skarżącego, jego zażalenie z 30 stycznia 2008 roku jest bezprzedmiotowe i z tego względu w sprawie winna być wydana decyzja o umorzeniu postępowania zażaleniowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wnosił o jej oddalenie podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga M. Ż. nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych [ Dz.U. nr 153 , poz.1269 ] oraz art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwana dalej jako p.p.s.a. [ Dz.U. nr 153, poz.1270, ze zmianami] sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności. Jak stanowi przepis art.134 § 1 p.p.s.a. Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 OrdPU organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia – uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Przepis art. 236 § 2 pkt 1 OrdPU stanowi, że na wydane postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia stronie postanowienia. W ocenie Sądu, organ w niniejszej sprawie prawidłowo ustalił, że postanowienie z dnia [...] grudnia 2007 roku zostało doręczone na " adres do korespondencji " wskazany przez skarżącego w piśmie, które wpłynęło do organu w dniu 11 grudnia 2007 roku. Skarżący w ramach uzupełnienia złożonego odwołania wskazał adres do korespondencji – W. [...]. Co prawda w tym samym piśmie wskazuje również adres K., [...], lecz należy zauważyć, iż adres do korespondencji został wskazany na odwołaniu skierowanym do organu, który wydał kwestionowaną decyzję. Skarżący przesyłając pismo, w którym wskazał dwa adresy, w tym jeden do korespondencji, powinien wiedzieć, że tam będzie kierowana korespondencja. Pojęcie "adresu" nie oznacza, że musi to być miejsce stałego zamieszkania lub pobytu, ale może to być miejsce wykonywania pracy zawodowej, jak też adres tylko do doręczeń. Powinien to być adres aktualny, pozwalający na dokonanie czynności doręczenia pisma zgodnie z przepisami prawa (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 maja 2004 roku, V SA 3767/03, LEX nr 147086). Należy również zauważyć, że M. Ż. również w dniu 12 listopada 2007 roku składał pismo adresowane do Dyrektora Izby Skarbowej w W., które dotyczyło żądania odwołania z dnia 18 lipca 2007 roku od decyzji z [...] czerwca 2007 roku, gdzie wskazał adres do korespondencji we W. Wobec wskazania przez skarżącego adresu do korespondencji we W., organ miał podstawy, aby wysłać postanowienie z [...] grudnia 2007 roku na adres wskazany przez niego, jako adres do korespondencji. Wobec nieodebrania korespondencji przez skarżącego została ona uznana za doręczoną w trybie art. 150 OrdPU. Zdaniem Sądu nieodebrana korespondencja była dwukrotnie awizowana i przetrzymywana była w Urzędzie Pocztowym przez okres wymaganych 14 dni. Uchybienie temu, że powtórne awizo nastąpiło w terminie krótszym niż 7 dni nie miało istotnego znaczenia dla prawidłowości doręczenia korespondencji w trybie art. 150 OrdPU. Z tego też względu, skoro skarżący złożył zażalenie po upływie ustawowego terminu, to za zgodne z prawem należy uznać postanowienie stwierdzające złożenie zażalenia z uchybieniem terminu. Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono, jak na wstępie.