VIII SA/Wa 196/25
PostanowienieWSA w Warszawie2025-05-22
Skład orzekający: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy opinia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wniosku płatnika składek o umorzenie odsetek z tytułu nieopłaconych składek może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Opinia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nawet jeśli stanowi podstawę do wydania decyzji lub postanowienia, nie jest aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Opinie prawne nie wywierają bezpośrednich skutków prawnych i nie mieszczą się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 PPSA. W związku z tym skarga na taką opinię podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na opinię Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 lutego 2017 r. dotyczącą wniosku o umorzenie odsetek z tytułu nieopłaconych składek. ZUS wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi. Sąd administracyjny rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi W. P. na opinię Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 lutego 2017 r. znak: [...] w przedmiocie obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z 14 lutego 2025 r. W. P.(dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opinię Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) z 7 lutego 2017 r. znak: [...] w przedmiocie wniosku płatnika składek o umorzenie odsetek z tytułu nieopłaconych składek należnych po dniu 31 grudnia 2011 r.
W odpowiedzi na skargę ZUS wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu.
Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych
w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).
Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu
w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ponadto kognicji sądów administracyjnych poddane zostały sprzeciwy, o których mowa w art. 3 § 2a p.p.s.a.
Zaskarżona opinia z 7 lutego 2017 r. nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów prawnych lub czynności mogących być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Opinie prawne, choć często stanowią podstawę do wydawania decyzji lub postanowień, nie mogą być bezpośrednio przedmiotem zaskarżenia. Są to dokumenty wewnętrzne, służące do interpretacji przepisów prawa i doradzania organom administracji. Opinie prawne nie wywierają bezpośrednich skutków prawnych. Jest to jedynie stanowisko prawnika wyrażające jego rozumienie problemu, które w zasadzie nie jest wiążące dla sądu czy też organu.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło