VIII SA/Wa 2/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia : zawiesić postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Pismem z dnia 6 grudnia 2013 r. (data złożenia w organie) K. F. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad osobą niepełnosprawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne czy: art. 16a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie należy wskazać, że również Naczelny Sąd Administracyjnym postanowieniem z dnia 4 lutego 2014 r. sygn. akt: I OSK 2729/13 orzekł o zawieszeniu postępowania sądowego w sprawie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. W niniejszej sprawie podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 16a ust. 1 powołanej ustawy, o zbadanie zgodności, którego zwrócił się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w przywołanym postanowieniu. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż przyczyną odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia było nie spełnienie przesłanki rezygnacji z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad osobą, co do której zachodzi konieczność jej sprawowania. Zatem odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na postawione pytanie prawne będzie miała wpływ na treść rozstrzygnięcia Sądu w niniejszej sprawie, wobec czego zasadne jest zawieszenie postępowania z urzędu, do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne zadane w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13. Mając powyższe na uwadze, jak również kierując się dążeniem do zapewnienia jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego, Sąd działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zawieszeniu niniejszego postępowania, do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w ww. sprawie. Stosownie do dyspozycji art. 6 p.p.s.a. Sąd informuje, że zgodnie z art. 128 § 1 p.p.s.a. podejmie niniejsze postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia.