VIII SA/Wa 2/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi E. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 4 października 2024 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu, czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy administracyjnej wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone E. W. (dalej: skarżący), na adres wskazany w odwołaniu, w trybie zastępczym w dniu 24 października 2024 r. Przy czym, mając na uwadze, że w niniejszej sprawie skarżący nie odebrał osobiście postanowienia, a doręczenie nastąpiło w trybie zastępczym, należy na wstępie wyjaśnić, iż ustawodawca dla doręczania pism osobom fizycznym ustanowił wiążące organ administracyjny reguły doręczenia realizowane w praktyce przez podmiot, którym organ posługuje się w celu doręczenia korespondencji. W pierwszej kolejności należy podjąć próbę doręczenia przesyłki adresatowi osobiście, zgodnie z art. 42 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 572: dalej: K.p.a.). W sytuacji, gdy ten sposób doręczenia nie będzie możliwy z uwagi na nieobecność adresata, wówczas powinien zastosować reguły wynikające z art. 43 K.p.a. Ostatecznie zaś, gdy zawiodą próby doręczenia pisma w trybie art. 42 i 43 K.p.a., wówczas w rachubę wchodzi konieczność doręczenia pisma w sposób określony w art. 44 K.p.a. Z akt sprawy wynika, że doręczenie postanowienia w trybie zastępczym na podstawie art. 44 § 1-5 K.p.a. było prawidłowe, bowiem zachowano wszystkie reguły doręczenia przewidziane w ww. przepisach. Wprawdzie Kolegium, w piśmie z dnia 6 listopada 2024r., błędnie wskazało dzień 25 października 2024 r. jako datę doręczenia postanowienia w trybie zastępczym, jednak adnotacje na kopercie wskazują, że skutek zastępczego doręczenia skarżącemu postanowienia miał miejsce w dniu 24 października 2024 r. (k. 11 - akt adm.). Według art. 44 § 1 K.p.a. - w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 - poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę (pkt 1). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 K.p.a.). Skoro po raz pierwszy przesyłka była awizowana w dniu 10 października 2024 r., to należy uznać, że postanowienie zostało doręczone skarżącemu zastępczo w dniu 24 października 2024 r. Wobec powyższego, termin na wniesienie skargi do sądu zakończył swój bieg w dniu 25 listopada 2024 r. (poniedziałek), bowiem trzydziesty dzień terminu na złożenie skargi do sądu wypadał 23 listopada 2024 r. w sobotę (zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jest to dzień równoważny z dniem wolnym od pracy). Jednocześnie Sąd zauważa, iż przesłanie przez Kolegium, wraz z pismem wyjaśniającym z dnia 6 listopada 2024r., odpisu postanowienia z 4 października 2024r. nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi. Tymczasem skarżący, skargę na ww. postanowienie organu, złożył osobiście bezpośrednio do Sądu w dniu 2 grudnia 2024 r. Należy zatem uznać, że strona uchybiła 30-dniowemu terminowi do wniesienia skargi, który upłynął 25 listopada 2024r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.