VIII SA/Wa 20/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marek Wroczyński, , , po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lutego 2006 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na usunięcie drzew postanawia -odrzucić skargę- W dniu [...] marca 2006 r. (data osobistego złożenia w siedzibie SKO) Stowarzyszenie [...] w R., za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lutego 2006 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na usunięcie drzew. Zaskarżone orzeczenie zostało odebrane przez skarżącego w dniu [...] marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Na podstawie art. 52 § 1 i 2 cytowanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, iż stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, który służy skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa, 157 § 1 i art. 158 § 1 kpa, po rozpoznaniu sprawy z urzędu odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta R.. Organ pouczył skarżącego, iż od przedmiotowej decyzji przysługuje stronie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji skarżącemu, za pośrednictwem przedmiotowego organu. Stosując się do pouczenia zawartego w decyzji skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w terminie. Należy stwierdzić, iż skarga została wniesiona do tut. Sądu, mimo że przysługiwał na nią wymieniony w art. 52 § 2 ppsa środek zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Nie ulega wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków na decyzję lub postanowienie, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 ppsa). Środkiem tym w rozumieniu cytowanego przepisu jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy – art. 127 § 3 kpa (co również zostało zauważone w odpowiedzi na skargę przez organ). Zgodnie z art. 127 § 3 kpa od decyzji wydanej pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarga do sądu administracyjnego nie jest konkurencyjnym środkiem zaskarżenia decyzji wobec wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na drodze postępowania przed sądem mogą być zaskarżone wyłącznie decyzje ostateczne. To ograniczenie wynika z zasady dwuinstancyjności, która ma pierwszeństwo przed zasadą prawa skargi do sądu (tak: Barbara Adamiak – Kodeks postępowania administracyjnego . Komentarz. Warszawa 2004, str. 562). Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie ma konstrukcji dewolutywnej, jest bowiem rozpatrywany przez organ, który wydał zaskarżoną decyzję. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu. Należy zauważyć, iż fakt błędnego pouczenia strony o przysługującym środku zaskarżenia, nie może szkodzić stronie, a zatem jest okolicznością przywrócenia terminu do jego złożenia. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. O przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej (art. 58 § 2 i 59 § 1 kpa).