VIII SA/Wa 201/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. Ż. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. Ż. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia 1. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata 2. zwrócić się do Właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie adwokata dla M. Ż. zam. W. [...],[...] C. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł M. Ż. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni od lutego 2010 r. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku (w załączeniu zaświadczenie) nie uzyskuje dochodu, nie dysponuje żadnymi środkami finansowymi i poza nieruchomością rolną ([...] ha) nie posiada żadnego majątku. Na podstawie art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata. Z kolei prawo pomocy z zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanki regulujące przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej zawarte są w art. 246 §1 pkt 1 i 2 ppsa, zgodnie z którymi przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym Sąd przyznaje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy jest więc szczególną formą pomocy państwa przyznawanej osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej lub ograniczającej dostęp do sądu. Przy czym, chodzi o trudną sytuację materialną danej osoby lub rodziny, ale uwzględniającą także czynniki obiektywne, tzn. sytuację na rynku pracy, poziom wynagrodzeń i świadczeń z tytułu ubezpieczenia społecznego oraz poziom życia większości rodzin. Co do zasady prawo pomocy nie powinno być więc udzielane osobom, które otrzymują stałe miesięczne dochody w wysokości przewyższającej kwotę przeznaczaną na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Sytuacja taka pozwala bowiem na przygotowanie się do ewentualnego wystąpienia na drogę sądową poprzez zaoszczędzenie odpowiednich środków na ten cel (por. M. Budachowska, Prawo pomocy w postępowaniu sądowo-administracyjnym, cz. II. Doradztwo Podatkowe 2005/9/51, Lex nr 49597). Oceniając informacje przedłożone przez wnioskodawczynię stwierdzić należy, że może ona zostać uznana za osobę, która nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sytuacja rodzinna i majątkowa jakiej się znajduje (brak dochodu i majątku oraz osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym), uniemożliwia jej bowiem opłacenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru jak i zgromadzenie środków koniecznych do opłacenia kosztów sądowych. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 oraz art. 245 §1 - §3, art. 246 § 1 pkt 1 ppsa, postanowiono jak w sentencji.