VIII SA/Wa 203/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. S. i M. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia : odrzucić sprzeciw Wnioskiem z dnia [...] października 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A. S. (skarżąca) działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Pismem z dnia [...] października 2014 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF (formularz przesłano w załączeniu), w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie niniejsze doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] października 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. [...] akt sądowych). W dniu [...] października 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła wypełniony formularz PPF. Ww. wniosek nie został jednak przez skarżącą podpisany. Wobec tego pismem z dnia [...] listopada 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez osobiste podpisanie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie niniejsze doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] listopada 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. [...] akt sądowych). Wobec nieuzupełnienia ww. braku wniosku, referendarz sądowy zarządzeniem z dnia [...] listopada 2014 r. orzekł o pozostawieniu ww. wniosku bez rozpoznania. Rozstrzygnięcie powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] grudnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. [...] akt sądowych). Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej wniósł sprzeciw na powołane wyżej zarządzenie podnosząc, że powołane w uzasadnieniu rozstrzygnięcia przepisy nie mają zastosowania w sprawie. Złożony sprzeciw nie został jednak przez pełnomocnika skarżącej podpisany. Wobec tego pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez jego podpisanie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie niniejsze doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] grudnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. [...] akt sądowych). W dniu [...] grudnia 2014 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej złożył podpisany sprzeciw (w tym także przez skarżącą). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia (§ 1). Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także przeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Wobec braku złożonego sprzeciwu – braku podpisu, skarżąca została prawidłowo wezwana do jego uzupełnienia. Wezwanie w tym zakresie doręczone zostało jej pełnomocnikowi w dniu [...] grudnia 2014 r. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca podpisany sprzeciw została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] grudnia 2014 r., a więc z uchybieniem siedmiodniowego ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.