VIII SA/Wa 210/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia : odmówić Z. B. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Z. B. złożył wniosek o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania. W uzasadnieniu wniosku podał, że prowadzone są postępowania wobec jego żony przed organami ZUS, Sądem Apelacyjnym oraz Sądem Okręgowym w W., a także WSA w R. o zapłatę należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, w związku z czym ZUS złożył wniosek o wpis hipoteki na jego części nieruchomości. Zdaniem wnioskodawcy ma on interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Ciężar dowodu spoczywa przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu jako uczestnika postępowania, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Dopuszczenie do udziału w sprawie poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 33 § 2 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 33 § 2 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają dopuszczenie do udziału w sprawie. Wnioskodawca uzasadnił swój wniosek w sposób lapidarny, nie wskazał dokładnie w czym ten jego interes prawny się przejawia i w jaki sposób wynik postępowania sądowoadministracyjnego dotyczy jego interesu prawnego. O tym czy strona ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Wolters Kluwer – Zakamycze 2006, s. 86, 88). W związku z powyższym wniosek nie mógł więc stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o dopuszczeniu do udziału w sprawie. Zauważyć należy, że w niniejszej sprawie zapadło rozstrzygnięcie, które wobec nieskutecznego zaskarżenia przez strony postępowania uprawomocniło się. Podkreślić również należy, że sprawa dotyczy odmowy umorzenia należności z tytułu składek, nie zaś zapłaty składek, ich egzekucji, czy wpisania hipoteki na nieruchomości będącej współwłasnością wnioskodawcy. Z pism wnioskodawcy znajdujących się w aktach sprawy wynika, iż toczą się również inne postępowania z udziałem jego i jego żony przed sądami powszechnymi i to przed nimi jako właściwymi przedmiotowo wnioskodawca powinien swe zarzuty podnosić. Co zaś tyczy się odmowy umorzenia należności z tytułu składek, to w przypadku zmiany sytuacji majątkowej skarżąca może ponownie wystąpić z wnioskiem o umorzenie należności lub rozłożenie na raty. W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał, że wynik postępowania sądowoadministracyjnego dotyczy jego interesu prawnego, określonego w przepisie art. 33 § 2 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.