VIII SA/Wa 212/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędziowie Asesor WSA Artur Kot, Asesor WSA Andrzej Kuna /sprawozdawca/, Protokolant Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2007 r. sprawy ze skargi S.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego 1) oddala skargę; 2) przyznaje od Skarbu Państwa i nakazuje wypłacić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. J. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w R. przy ulicy [...], kwotę [...] ([...]) złotych oraz kwotę [...] ([...]) złotych stanowiącą 22% VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na podstawie art.3, art. 4, art. 5, art. 6, art. 7, art. 8, art. 9 ust.8, art.10 ust.1, art. 11,art. 14, art. 17, art. 38, art. 101, art. 106 i art. 110 ust. 7 i 8, art. 147 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004 r. Nr 64 poz. 593) oraz na podstawie art. 104 i art. 108 k.p.a. Prezydent Miasta R. decyzją z dnia [...] listopada 2006 roku przyznał S. W., dalej skarżącemu zasiłek okresowy z powodu długotrwałej choroby: - na okres od: [...] do: [...] w wysokości [...] zł; - na okres od: [...] do: [...] w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 38 ustawy o pomocy społecznej zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny. Zasiłek okresowy ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł miesięcznie w przypadku rodziny - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny. W 2006 roku minimalna wysokość zasiłku okresowego wynosi w przypadku osoby samotnie gospodarującej - 35% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej, a dochodem tej osoby, w przypadku rodziny - 25% różnicy między kryterium dochodowym rodziny a dochodem rodziny (art. 147 ustawy). Na dzień wydania niniejszej decyzji kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej wynosiło 477 zł, a dla osoby w rodzinie - 351zł (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 roku w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej). Skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jego dochód stanowi [...] dotacji do czynszu. W miesiącu wrześniu 2006 r. dotacja była przyznana w kwocie [...] zł, na dwie osoby zatem dochód wynosił [...] zł. Dlatego wysokość zasiłku okresowego w miesiącu październiku wyniosła [...] zł. Natomiast od miesiąca października 2006r. skarżący uzyskał nową dotację w kwocie [...] zł miesięcznie na dwie osoby. W [...] części jest to kwota [...] zł. Dlatego wysokość zasiłku okresowego od miesiąca listopada 2006r. wyniosła miesięcznie [...] zł. Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie nie precyzując konkretnych zarzutów, podnosząc jedynie, że zasiłek okresowi winien być przyznany z powodu długotrwałego bezrobocia, a nie z powodu choroby. Decyzja z dnia [...] grudnia 2006 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego przyznanie skarżącemu zasiłku okresowego nastąpiło faktycznie z powodu występowania długotrwałego bezrobocia oraz choroby. Obie te przesłanki choćby nawet występowały samodzielnie skutkują przyznaniem tej formy pomocy, pod warunkiem nie przekroczenia przez wnioskodawcę kryterium dochodowego. Skarżący spełnił przesłanki do otrzymania zasiłku okresowego, a jego wysokość ustalona została zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. W ocenie organu odwoławczego, powołanie się przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w R. na występowanie u skarżącego długotrwałej choroby jest zgodne ze stanem faktycznym i mogło stanowić podstawę przyznania zasiłku okresowego. Jednocześnie zaznaczyć należy, że przedmiotowe świadczenie przyznane zostało przez organ I instancji z urzędu. Uznano, że zasiłek okresowy powinien stanowić dla skarżącego dodatkową pomoc udzieloną przez ośrodek z przeznaczeniem na pokrycie częściowych kosztów związanych z problemem bezrobocia i choroby. Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ponownie nie precyzując zrzutów odnośnie zaskarżonego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym, a nie według kryteriów celowościowych. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga analizowana stosownie do wymienionych założeń kontroli sądowej decyzji administracyjnych podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja pierwszoinstancyjna nie naruszają prawa. Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu organów, tak gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i prawną jego ocenę w świetle mających zastosowanie przepisów. Bezspornym jest, że skarżący przebywa na długotrwałym bezrobociu i jak wynika z wywiadu środowiskowego od szeregu lat systematycznie leczy się na różne schorzenia. Tak więc zdaniem Sądu, organy zasadnie oceniły, że skarżący spełnia kryteria określone w art. 38 ust.1 pkt.1 i 2 ustawy o pomocy społecznej, który stanowi, iż zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego: - osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej; - rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny i przyznały mu zasiłek okresowy w wymiarze określonym w zaskarżonych decyzjach. Kwota zasiłku okresowego, której nie kwestionował skarżący, została ustalona w oparciu o przywołane w decyzji przepisy. Sąd oceniając zaskarżoną decyzję nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.