VIII SA/Wa 214/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę J. G. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tejże decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a daje mimo to możliwość wstrzymania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ramach tego postępowania Sąd nie jest jednak władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, tj. oceny czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem), a tylko ocenia, czy wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do wyrządzenia szkody lub spowoduje skutki, których znamiona opisano wyżej. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a wszczynane jest wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku tym należy, co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Za niewystarczające należy bowiem uznać ogólnikowe stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może stwarzać realne ryzyko wywołania nieodwracalnych skutków w ekosystemie rzeki M., a także ryzyko (przy braku wyjaśnienia o jakie ryzyko chodzi) naruszenia indywidualnych interesów prawnych obywateli (właścicieli nieruchomości położonych w zasiągu oddziaływania planowanego lądowiska dla helikopterów). Z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Również argument, że za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji przemawiają zarzuty skargi nie może być skuteczny w postępowaniu z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż Sąd nie może w tym postępowaniu badać wniesionej skargi i przesądzać o prawidłowości wydanej decyzji. Także w aktach sprawy Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym stwierdzić trzeba, że w sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a postanowiono, jak w sentencji.