VIII SA/Wa 218/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Justyna Mazur /sprawozdawca/, Protokolant Starszy Referent Dominika Jeromin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi [...] R. spółka z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie udzielenia zezwolenia na odbiór odpadów komunalnych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2011 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpoznaniu odwołania [...] Sp. z o.o. w R. od decyzji Prezydenta Miasta R. znak [...] z dnia [...] października 2011 roku odmawiającej zmiany decyzji z dnia [...] grudnia 2003 roku znak [...] zmienionej decyzjami z dnia [...] czerwca 2004 roku znak [...] i z dnia [...] grudnia 2006 roku znak [...] udzielającej "[...]" Sp. z o.o. w R. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy Miasta R. w zakresie punktu 1 podpunktu 4 poprzez dodanie litery g o treści "odpady wyszczególnione w treści Załącznika Nr 2 (nazwanego przez wnioskodawcę Załącznikiem Nr A), stanowiącego integralną część przedmiotowej decyzji, można przekazywać do procesu odzysku, do Zakładu Gospodarki Odpadami Przemysłowymi zlokalizowanego przy ul. E. [...] w R., należącego do Spółki "[...]" oraz w punkcie 1 podpunktu 1 w treści Załącznika Nr 2 poprzez zmianę słowa "unieszkodliwienie" na słowo "odzysk" w przypadku następujących kodów odpadów: 20 01 13*, 20 01 25, 20 01 26*, 20 01 27*, 20 01 28*, 20 01 29*, 20 01 30, 20 01 31*, 20 01 32*, 20 01 41, 20 01 80, 20 03 03 w brzmieniu nadanym decyzją zmieniającą z dnia [...] grudnia 2006 roku znak: [...] – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Podstawą wydania decyzji były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna. Decyzją z dnia [...] grudnia 2003 roku znak: [...] Prezydent Miasta R. udzielił "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w R. zezwolenia na świadczenie usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy i Miasta R. na warunkach określonych w decyzji. W punkcie 1 decyzji wskazano, iż stałe odpady komunalne będą przewożone i składowane na miejskim składowisku odpadów komunalnych zarządzanym przez PPUH "[...]" Sp. z o.o. w R.. Decyzja z dnia [...] grudnia 2003 roku została zmieniona decyzją z dnia [...] czerwca 2004 roku znak [...] poprzez zastąpienie nazwy przedsiębiorstwa "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w R., nową nazwą "[...]" Sp. z o.o. w R.. Decyzja z dnia [...] grudnia 2003 roku po raz kolejny została zmieniona decyzją z dnia [...] grudnia 2006 roku znak: [...], ustalającą między innymi nowe brzmienie punktów 1, 3 i 7 decyzji. Decyzją tą w punkcie 1 podpunkt 4 określono miejsca odzysku lub unieszkodliwienia odpadów komunalnych. W decyzji z dnia [...] grudnia 2006 roku w punkcie 1 podpunkt 4 wskazano miejsca odzysku lub unieszkodliwienia odpadów komunalnych, wskazując jednocześnie miejsca do których "[...]" winna przekazywać określone frakcje odpadów komunalnych. Wśród tych miejsc jako instalację, do której należy przekazywać odpady komunalne celem odzysku lub unieszkodliwienia wymieniono instalację należącą do PPHU "[...]" Sp. z o.o. w R.. W dniu [...] maja 2011 roku "[...]" Sp. z o.o. w R. wnioskiem z dnia [...] maja 2011 roku zwróciła się do Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miejskiego w R. o ponowną zmianę decyzji dnia [...] grudnia 2003 roku poprzez wprowadzenie w treści punktu 1 podpunkt 4 następnego podpunktu, następującego po podpunkcie oznaczonym literą f, podpunktu oznaczonego literą g o treści "odpady wyszczególnione w treści Załącznika A, stanowiącego integralną część przedmiotowej Decyzji można przekazywać do procesu odzysku, do Zakładu Gospodarki Odpadami Przemysłowymi, zlokalizowanego przy ul. E. [...], w R., należącego do Spółki [...]". Wniesiono jednocześnie o zmianę treści Załącznika Nr 2 do Decyzji znak: [...] z dnia [...] grudnia 2006 roku, polegającą na dodaniu do treści wierszy słowa "odzysk" w przypadkach następujących kodów odpadów: 20 01 13*, 20 01 25, 20 01 26*, 20 01 27*, 20 01 28*, 20 01 29*, 20 01 30, 20 01 31*, 20 01 32*, 20 01 41, 20 01 80, 20 03 03. Prezydent Miasta R. decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 roku znak: [...] odmówił zmiany decyzji z dnia [...] grudnia 2003 roku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] września 2011 roku po rozpoznaniu odwołania [...] Sp. z o.o. od decyzji z dnia [...] sierpnia 2011 roku uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku Prezydent Miasta R. decyzją z dnia [...] października 2011 roku znak: [...] na podstawie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku Nr 98. poz. 1071 ze zm.) oraz art. 8a ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j. Dz. U. Nr 236, poz. 2008 z 2005 r. ze zm.), § 3 pkt 9 Załącznika nr 1 do Uchwały Nr 615/2009 Rady Miejskiej w R. z dnia 28 września 2009 roku w sprawie wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Miasta R. (Dz. Urz. Województwa [...] z dnia 1 października 2009 roku Nr 154, poz. 4591) odmówił zmiany decyzji z dnia [...] grudnia 2003 roku, zmienionej decyzjami z dnia [...] czerwca 2004 roku i z dnia [...] grudnia 2006 roku udzielającej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy Miasta R.. W uzasadnieniu organ I instancji podniósł między innymi, iż zgodnie z założeniami "Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami dla [...] na lata 2007 – 2011" przyjętego uchwałą Nr 164/07 Sejmiku Województwa [...] z dnia 15 października 2007 roku na terenie Województwa [...] zaplanowano utworzenie sześciu obszarów, w których wdrażane powinny być kompleksowe systemy gospodarki odpadami komunalnymi. Miastu R. przypisano rolę stworzenia Regionalnego Centrum Gospodarki Odpadami Komunalnymi dla potrzeb całego regionu radomskiego. Realizacja tych założeń została wprowadzona do "Powiatowego Planu Gospodarki Odpadami dla miasta R. na lata 2008-2011, przyjętego uchwałą Rady Miejskiej Nr 447/2009 z dnia 23 lutego 2009 roku. W związku z tym przy wsparciu finansowym Unii Europejskiej wybudowano Zakład Utylizacji Odpadów Komunalnych dla potrzeb całego regionu radomskiego. Zarządzającym instalacjami i obiektami stworzonymi w tym celu jest PPHU "[...]" Spółka z o.o., posiadająca 100 % udziału Gminy Miasta R., która na ich użytkowanie posiada pozwolenie zintegrowane wydane przez Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2011 roku znak: [...]. Zgodnie z przyjętymi założeniami systemu cały strumień wytwarzanych w regionie odpadów komunalnych zmieszanych oraz frakcje odpadów zbieranych selektywnie, przetwarzany będzie w tym Zakładzie. Z tych względów Gmina Miasta R. podjęła decyzję o budowie instalacji do unieszkodliwiania odpadów komunalnych i przy udziale środków finansowych z Unii Europejskiej stworzono Zakład Utylizacji Odpadów Komunalnych w R.. Uchwałą Nr 615/2009 z dnia 28 września 2009 roku, dotyczącą warunków, które musi spełnić przedsiębiorca odbierający odpady komunalne w § 3 pkt 9 Załącznika do Uchwały wskazano instalacje eksploatowane przez PPHU "[...]", do których należy przekazywać odpady komunalne odebrane od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy Miasta R.. Jest to konsekwencją zapisów § 12 Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasta R., przyjętego Uchwałą Nr 766/2010 Rady Miejskiej w R. z dnia 28 czerwca 2010 roku (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia 26 lipca 2010 roku Nr 143, poz. 3425). Regulacje te mają charakter prawa miejscowego, obowiązującego wszystkich przedsiębiorców odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości na terenie miasta R.. Odnosząc się do oceny słusznego interesu strony organ I instancji podniósł, iż instalacja zarządzana przez "[...]" została już wybudowana i oddana do użytkowania oraz wyposażona w określone rodzaje linii technologicznych, które mają zapewnić osiągnięcie poziomów odzysku poszczególnych rodzajów odpadów oraz ograniczenie ich składowania na składowisku. Założenia przyjęte do budowy tej instalacji oparte były wyłącznie na strumieniu odpadów komunalnych z regionu [...]. Założenia budowy przez "[...]" instalacji do odzysku odpadów niebezpiecznych oparte były na strumieniu odpadów przemysłowych bez ograniczenia rynku ich pozyskiwania. Odmowa zmiany decyzji nie narusza i nie ogranicza możliwości w pozyskiwaniu odpadów do instalacji, w tym również odpadów komunalnych z poza regionu [...]. Rozważając przesłankę interesu społecznego odniesiono ją do zbiorowości, jaką tworzą mieszkańcy Gminy Miasta R.. Realizacja inwestycji ZUOK zaspokaja zbiorowe potrzeby społeczności R. oraz regionu w zakresie odbioru odpadów komunalnych i ochrony środowiska. W celu zapewnienia odpowiedniego strumienia odpadów Gmina Miasta R. podpisała z [...] gminami porozumienia międzygminne na przyjmowanie odpadów komunalnych do instalacji odzysku i utylizacji odpadów komunalnych zarządzanych przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo Handlowe "[...]" Sp. z o.o. Wszystkie działania Gminy R. w zakresie zagospodarowania odpadów komunalnych podejmowane są na rzecz mieszkańców R. ze względu na ważny interes publiczny, który uzasadnia w tym zakresie ograniczenia interesu strony. Z tych względów organ I instancji uznał uwzględnienie wniosku za sprzeczne z założeniami gospodarki odpadami i przepisami prawa, w tym prawa miejscowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. po rozpoznaniu odwołania "[...]" Sp. z o.o. w R., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, decyzją z dnia [...] grudnia 2011 roku znak: [...] (zaskarżoną w niniejszej sprawie) utrzymało w mocy decyzje organu I instancji. Kolegium rozpoznając sprawę podniosło, iż w dniu [...] grudnia 2011 roku wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo "[...]" Sp. z o.o. w R. z dnia [...] grudnia 2011 roku znak [...], w którym Spółka wskazała, że ustawodawca w liczbie mnogiej pisze o miejscach odzysku lub unieszkodliwienia odpadów komunalnych, tym samym dopuszcza i nie zabrania wskazania na terenie całej gminy innych miejsc odzysku prowadzonych przez przedsiębiorców. Ponadto w Uchwale Nr 615/2009 z dnia 28 września 2009 roku oraz w § 3 pkt 9 Załącznika do tej uchwały brak było wskazania instalacji do odzysku odpadów eksploatowanej przez PPHU [...], ponieważ instalacja ta była formalnie oddana do użytku w połowie 2010 roku. Tymczasem instalacja należąca do "[...]" formalnie została oddana do eksploatacji w grudniu 2008 roku. W tych okolicznościach zmiana zaskarżonej decyzji nie mogłaby być i nie będzie sprzeczna z aktem prawa miejscowego. Organ II instancji podniósł, iż uchwała jest aktem prawa miejscowego, obowiązującym na obszarze działania organów, które je ustanowiły. Kolegium wskazało jednocześnie, iż uchwała, będąca aktem prawa powszechnie obowiązującego na terenie działania organów, które ją ustanowiły, może naruszać interes prawny strony, jeżeli na przykład wprowadza ograniczenia w sposobie i zakresie prowadzenia działalności gospodarczej. Interes prawny w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oznacza interes oparty na przepisach prawa materialnego, z których dla określonego podmiotu wynikają konkretne prawa lub obowiązki. Istotnymi cechami interesu prawnego są jego bezpośredniość, konkretność i realny charakter. W tej mierze Kolegium powołało się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2003 roku sygn. akt II SA 2637/02. Organ odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa miejscowego ani ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminie (j. t. Dz. U. z 2005 r., Nr 236, poz. 2008 ze zm.) i Konstytucji. Wskazano jedynie, iż w ocenie Kolegium Uchwała z dnia 28 września 2009 roku Nr 615/2009 narusza słuszny interes strony w zakresie, w jakim wskazuje nieistniejącą jeszcze instalację odzysku odpadów komunalnych, mającą należeć do PPHU [...], jako tą, do której należy przekazywać odpady komunalne odebrane od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy Miasta R., w sytuacji gdy była już eksploatowana instalacja Spółki "[...]". Podnosząc, iż Kolegium nie ma kompetencji zmiany Uchwały i działa na podstawie przepisów prawa, w tym prawa miejscowego, nie dopatrzyło się podstaw do uwzględnienia zarzutów podniesionych w odwołaniu. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2011 roku wniosła "[...]" Spółka z o.o. w R.. Skarżąca podniosła, iż utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji narusza interes Spółki "[...]". Naruszone zostały przepisy prawa i interes prawny w odniesieniu do art. 139 kpa z uwagi na to, że decyzja odmawiająca zmiany decyzji z dnia [...] grudnia 2003 roku, w przypadku wnioskowanej zmiany nie naruszałaby rażąco prawa oraz interesu społecznego; art. 107 § 3 kpa, art. 155 kpa, art. 7, art. 8, art. 9 ustawy o odpadach (Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251 ze zm.) z powodu nie wzięcia pod uwagę i pominięcia faktu wcześniejszego oddania do eksploatacji instalacji do odzysku odpadów należącej do Spółki "[...]"; art. 9 ust. 3 i ust. 4 ustawy o odpadach (Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251 ze zm.), który został zastosowany wybiórczo jako podstawa odmowy zmiany decyzji, podczas gdy z ust. 1 i 2 tej ustawy wynika, iż odpady muszą być w pierwszej kolejności poddawane odzyskowi – jest to naruszenie przepisów prawa, które nastąpiło poprzez wskazanie przez organ I instancji nieistniejącej jeszcze w rzeczywistości instalacji do odzysku odpadów komunalnych, mającej należeć do PPHU [...] Sp. z o.o., podczas gdy faktycznie i formalnie była eksploatowana na terenie R. instalacja do odzysku odpadów, w tym także odpadów komunalnych, należąca do Spółki "[...]"; art. 18, art. 40 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gdyż żaden z tych przepisów nie daje możliwości uchwalania prawa miejscowego, które skutecznie nakazuje przedsiębiorcy lub przedsiębiorcom przywożenie odpadów komunalnych z terenu gminy, w tym w przypadku Gminy Miasta R., tylko do jednego Zakładu należącego do Gminy, który jest zlokalizowany na terenie R., w sytuacji gdy na terenie R. jest zlokalizowany i działa Zakład należący do Spółki "[...]"; art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 roku, Nr 236, poz. 2008 ze zm.) przez naruszenie prawa i przekroczenie przez organ I instancji swoich kompetencji, gdyż treść art. 7 ust. 3a dotyczy jedynie opisu wyposażenia technicznego niezbędnego do realizacji zadań, co potwierdza treść § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 grudnia 2005 roku w sprawie szczegółowego sposobu określenia wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia (Dz. U. z 2005 roku, Nr 5, poz. 33) oraz treść § 2 ust. 3 pominięta w podstawie prawnej Uchwały Nr 615/2009 Rady Miejskiej w R. z dnia 28 września 2009 roku, w treści którego mówi się o nie dyskryminowaniu, nie ograniczaniu konkurencji oraz nie utrudnianiu dostępu do rynku przedsiębiorców; art. 8 ust. 1, art. 9 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. 2004 r., Nr 173, poz. 1807) poprzez naruszenie zasady poszanowania równości i konkurencji oraz nie wspieranie rozwoju przedsiębiorczości, nie tworzenie korzystnych warunków do wykonywania działalności gospodarczej, nie działanie na rzecz poszanowania uzasadnionych interesów przedsiębiorcy; art. 7, art. 20, art. 22, art. 32, art. 74 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Niniejsza sprawa zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zgodnie z art. 1 § 2 tej ustawy dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) (dalej: p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Treść i zakres sprawy określają normy prawa materialnego, od których uzależniona jest treść rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. W tych okolicznościach należy odnieść się do art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie, z którym źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia (ust. 1), źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego (ust. 2). W myśl art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 roku Nr 142, poz. 1591 ze zm.) na podstawie upoważnień ustawowych gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy w sprawach zastrzeżonych do jej kompetencji. Art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 391) stanowi, iż utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy. Przejawem powyższych regulacji jest Uchwała Rady Miejskiej Nr 615/2009 z dnia 28 września 2009 roku w sprawie wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych, opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych. Uchwała ta na obszarze Gminy Miasta R. stanowi akt prawa miejscowego, o którym mowa w art. 87 ust. 2 Konstytucji. Z § 3 pkt 9 lit. a tej Uchwały wynika, iż odpady odebrane od właścicieli nieruchomości, to jest odpady mokre, zielone, wielkogabarytowe i suche zebrane z terenu Gminy Miasta R. mają być przekazywane do najbliższego miejsca odzysku i unieszkodliwiania odpadów posiadającego instalacje spełniające wymagania najlepszej dostępnej techniki i technologii, o których mowa w art. 9 ust. 3 i 4 ustawy o odpadach - instalacji eksploatowanych przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo Handlowe "[...]" Sp. z o. o. w R.. W § 9 pkt 9 lit. b Uchwały, o której mowa wskazano odpady z remontów, które zgodnie z tym punktem należy przekazywać także do instalacji PPUH "[...]" lub innemu przedsiębiorcy posiadającemu stosowne zezwolenie na odzysk tych odpadów. Wobec braku wskazania w tych miejscach "[...]" Spółki z o.o. w R. nie jest możliwe na gruncie obowiązującego na terenie Gminy Miasta R. prawa miejscowego dokonanie zmiany decyzji z dnia [...] grudnia 2003 roku we wnioskowanym przez skarżącą Spółkę zakresie. Zaskarżona decyzja nie narusza także art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Z brzmienia tego przepisu wynika, iż decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Dokonując oceny dopuszczalności zmiany lub uchylenia decyzji należy mieć na uwadze, iż decyzja wydana w przypadku uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej musi odpowiadać prawu, w tym także prawu miejscowemu. Z tego względu nie można dopatrzeć się naruszenia art. 155 kpa, gdyż interes społeczny lub słuszny interes strony nie stanowią samodzielnej przesłanki do zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej. Organ nie naruszył także treści art. 107 § 3 kpa, albowiem organ w sposób wyczerpujący uzasadnił swoje stanowisko i podał argumentację, które legła u podstaw zaskarżonej decyzji. Nie został także naruszony art. 139 kpa. Przepis ten stanowi o zakazie reformationis in peius, który poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji nie został naruszony przez organ odwoławczy. Sąd nie dopatrzył się także naruszenia zaskarżoną decyzją pozostałych zawartych w skardze przepisów. Podnoszony zarzut nie wzięcia pod uwagę, iż wcześniej oddano do eksploatacji instalację do odzysku odpadów należącą do Spółki "[...]" nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia. Zarzut ten, jak również zarzut pominięcia Spółki "[...]" wśród podmiotów mających uprawnienia do odbierania odpadów wymienionych w Uchwale Rady Miasta mógłby być kierowany do Uchwały, która nie uwzględniła w tej mierze skarżącej Spółki. Podobnie należy się odnieść do pozostałych zawartych w skardze zarzutów. Uchwała ta nie jest jednak objęta granicami niniejszej sprawy w rozumieniu art. 134 § 1 p.p.s.a. i nie podlega w tym zakresie ocenie. Wypowiadanie się przez organ odwoławczy co do oceny Uchwały NR 615/2009 Rady Miejskiej w R. jest w toku niniejszej sprawy nieuprawnione. Z tych względów wobec braku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę zgodnie z treścią wyroku.