VIII SA/Wa 221/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Marlena Stolarczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2019 r. w Radomiu sprawy ze skargi M. J. i Wspólnicy spółka jawna "[...]" z siedzibą w D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym oddala skargę. Decyzją z [...] stycznia 2019 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej "GITD" lub "organ odwoławczy") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096; dalej: "k.p.a."), art. 4, art.11, art. 13, art. 59 oraz art. 107 ust. 1 – 2 oraz ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 169 ze zm.; dalej także: "u.p.t.n."), art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1481; dalej: "ustawa zmieniająca"), przepisów 1.4.1.1, 1.4.2.2.1, 5.4.1.1.1, 5.4.1.4.1 załącznika A do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1119) oraz lp. 1.1 pkt 4 załącznika do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, po rozpatrzeniu odwołania Spółki Jawnej [...] M. J. i Wspólnicy z siedzibą w D. (dalej: "Spółka" lub "skarżąca") utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "[...]WITD" lub "organ I instancji") z [...] listopada 2018 r. Przedmiotem tych decyzji było nałożenie na skarżącą kary pieniężną w wysokości [...] złotych. Decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Powołaną na wstępie decyzją z [...] listopada 2018r. organ I instancji, wskutek stwierdzonych nieprawidłowości podczas przeprowadzonej [...] czerwca 2018 r. kontroli drogowej samochodu ciężarowego marki [...], nałożył na skarżącą na podstawie art. 107 ust. 1 u.p.t.n. karę pieniężną w kwocie [...] zł. Z ustaleń wynikało, że pojazdem kierował A. R., który wymienionym pojazdem, w imieniu przedsiębiorcy (Spółki) przewoził towar niebezpieczny to jest gaz płynny w ilości [...] kg w [...] butlach i [...] kg w [...] syfonach. Podczas kontroli ustalono, że w dokumencie przewozowym okazanym do kontroli nie wpisano nr UN i prawidłowej nazwy przewozowej przewożonego towaru niebezpiecznego oraz kodu ograniczenia W odwołaniu od tej decyzji, wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania pełnomocnik skarżącej podniósł, że kierujący pojazdem otrzymał od Spółki właściwy dokument przewozowy, który winien posiadać i okazać kontrolującym podczas przedmiotowej kontroli. Skarżąca nie posiada wiedzy z jakich przyczyn zaniechał tego obowiązku. Z tych względów, w sprawie winien znaleźć zastosowanie przepis art. 109 u.p.t.n. Spółka wskazała nadto, że w analogicznym stanie faktycznym ten sam organ umorzył postępowanie administracyjne. W jej ocenie zaskarżona decyzja narusza jej słuszny interes prawny, a odwołanie jest konieczne i w pełni uzasadnione. GITD, zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...] stycznia 2019r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Na wstępie przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie oraz jej ramy prawne. W szczególności powołał treść art. 5 ust.1 pkt 3 ustawy zmieniającej oraz art. 4, art. 11, art. 13, art. 59 u.p.t.n., jak również treść przepisów 1.4.1.1 umowy ADR, przepisu 1.4.2.2.1 załącznika A do umowy ADR, przepisu 5.4.1.1.1 załącznika A do umowy ADR, 5.4.1.4.1 załącznika A do umowy ADR, art. 107 ust. 1 i 2 oraz ust. 4 pkt 1 u.p.t.n. i załącznika 1p. 1.1 pkt 4. Następnie wyjaśnił, że w realiach rozpoznawanej sprawy podstawą prawną nałożenia na Spółkę kary pieniężnej były przepisy art. 107 ust. 1 i 2 oraz ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 110 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych. Dodał przy tym, że treść art. 107 ust. 1 i 2 oraz ust. 4 pkt 1 w zw. z załącznikiem do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych określa w sposób sztywny wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia wskazane w tym załączniku. Zatem w tym zakresie organ nie ma możliwości miarkowania kar pieniężnych. W związku z powyższym uznał, że regulacja wynikająca z art. 189d k.p.a., na mocy art. 189a § 2 pkt 1 k.p.a., nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Podobnie treść przepisów art. 189e i art. 189f k.p.a., które regulują przesłanki odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej oraz udzielenia pouczenia. Kwestie te zostały bowiem uregulowane odrębnie przez ustawę o przewozie towarów niebezpiecznych w art. 109 ust. 1 pkt 1. Reguła kolizyjna wyrażona w art. 189 § 2 k.p.a. daje w tym zakresie pierwszeństwo przepisom odrębnym, a nie przepisom zawartym w dziale IVa k.p.a. Wyjaśnił następnie, że powołany przepis 5.4.1.1.1 załącznika A do umowy ADR określa jakie informacje powinien zawierać dokument przewozowy, na podstawie którego jest wykonywany przewóz drogowy towaru niebezpiecznego. W przypadku informacji dotyczących przewożonego towaru w dokumencie przewozowym należy wskazać informacje, które beż żadnych wątpliwości pozwolą stwierdzić jaki towar jest przewożony. Takimi informacjami są m. in.: numer towaru poprzedzony literami UN, jego prawidłowa nazwa przewozowa, nalepki i grupa pakowania, o ile została przypisana do danego materiału oraz całkowita ilość przewożonego towaru. Przepis ten określa także kolejność zamieszczenia danych informacji w dokumencie przewozowym. W przypadku informacji wskazanych przy literach (a), (b), (c), (d), (k) informacje te muszą być zamieszczone w dokumencie przewozowym tylko w takiej kolejności jak wskazano w tym przepisie, a pomiędzy tymi informacjami nie mogą być wpisane inne informacje. Przepisy rozdziału 5.4.1 załącznika a do umowy ADR wskazują także inne informacje, które należy zamieścić w dokumencie przewozowym. Takim przepisem jest przepis 5.4.1.4.1 załącznika A do umowy ADR. Przepis ten dopuszcza zamieszczenie ww. informacji w innych dokumentach stosowanych w praktyce lub wymaganych na podstawie innych przepisów. Wówczas te dokumenty także muszą znajdować się w jednostce transportowej podczas wykonywania przewozu towarów. Odnosząc treść tych przepisów do stanu faktycznego stwierdził, że z ustaleń tych bezspornie wynika, że okazane do kontroli dokumenty przewozowe, tj. dokumenty WZ i dokument nr [...]nie zawierały wszystkich wymaganych informacji. Kierujący A. R. w imieniu strony przewoził ładunek towaru niebezpiecznego UN 1965 węglowodory gazowe, mieszanina skroplona i.n.o., 2.1. W chwili zatrzymania do kontroli kierujący przewoził [...] kg gazu w [...] butlach i [...] kg w [...] syfonach. Dlatego w ww. dokumentach przewozowych powinien być wpisany nr UN i prawidłowa nazwa przewozowa przewożonego towaru. Zgodnie z przepisem szczególnym 274 wymienionym w kolumnie 6 tabeli A z działu 3.2 i przepisem 3.1.2.8 załącznika A do umowy ADR w ww. dokumentach przewozowych należało wpisać także nazwę techniczną towaru. Wymieniony towar był przewożony w sztukach przesyłki, więc w dokumentach przewozowych powinna być wpisana liczba i określenie sztuk przesyłki, o ile występują. W dokumencie przewozowym należy także wpisać nr nalepki ww. towaru oraz kod ograniczeń przewozu przez tunele i całkowitą ilość przewożonego towaru. Dokumenty przewozowe okazane do kontroli nie zawierały wskazanych informacji. Innego dokumentu przewozowego kierujący nie posiadał. Tym samym, w ocenie organu odwoławczego nie zostały spełnione wymogi określone w rozdziale 1 działu 5 załącznika A do umowy ADR. Jako dowody, potwierdzające powyższe organ odwoławczy wskazał: protokół kontroli, dokumenty WZ, dokument nr [...], znajdujące się w aktach sprawy. Podniósł jednocześnie, iż oznacza to, że skarżąca wykonywała przejazd próżnym pojazdem - cysterną na podstawie dokumentu przewozowego, który nie zawierał takiej informacji. Zdaniem GITD wystąpiły zatem podstawy na nałożenia na Spółkę kary pieniężnej w wysokości [...] zł, na podstawie treści art. 107 ust. 1 i 2 oraz ust. 4 pkt 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych i lp. 1.1 pkt 4 załącznika do tej ustawy. Z tych względów wszystkie zarzuty odwołania organ odwoławczy uznał za niezasadne. Wskazał w szczególności, że wbrew twierdzeniom strony podczas kontroli kierujący nie posiadał dokumentu przewozowego towarów niebezpiecznych z [...] czerwca 2018 r., którego kopię strona przedłożyła organowi I instancji. Wszystkie dokumenty przewozowe, jakie kierujący posiadał podczas wykonywania skontrolowanego przewozu, okazał do kontroli. Gdyby został wyposażony w dokument przedłożony przez skarżącą spółkę w toku postępowania przed organem I instancji, okazałby do kontroli także ten dokument, skoro okazał wszystkie dokumenty dotyczące wydania towaru niebezpiecznego z magazynu. Ponadto dokument przewozowy zawierający wszystkie wymagane informacje kierujący powinien posiadać podczas wykonywania przewozu towaru niebezpiecznego, co wynika z przepisu 8.1.2.1 lit. a) załącznika B do umowy ADR. Podczas wykonywania przewozu towaru niebezpiecznego UN 1965 kierujący nie posiadał dokumentu przewozowego zawierającego wszystkie wymagane informacje, sporządzonego zgodnie z przepisami rozdziału 5.4.1 załącznika a do umowy ADR. Z tych względów słusznie organ I instancji nałożył na stronę karę pieniężną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd"), wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania administracyjnego, skarżąca uznała decyzję za niesłuszną merytorycznie. Podniosła jak dotychczas, że w dniu kontroli kierowca był wyposażony przez Spółkę m.in. w dokument przewozowy towarów niebezpiecznych, który powinien mieć przy sobie podczas kontroli drogowej. Z niezrozumiałych i nieracjonalnych dla Spółki przyczyn kierowca nie potrafił okazać tego dokumentu kontrolującym Inspektorom Inspekcji Transportu Drogowego. Autor skargi wskazał także, iż Spółka przesłała organowi I instancji uwierzytelnioną kserokopię dokumentu przewozowego towarów niebezpiecznych z dnia [...] czerwca 2018 r., dlatego też powinien mieć w tym przypadku zastosowanie art. 109 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych. Potwierdzeniem racji skarżącej, w ocenie Spółki jest także decyzja tego samego organu I instancji wydana w sprawie numer [...], zgodnie z którą umorzono postępowanie administracyjne, mające na celu wymierzenie kary pieniężnej. W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone w sposób zgodny z prawem. Zgodnie z brzmieniem art. 107 ust. 1, ust. 2 oraz ust. 4 pkt 1 u.p.t.n. uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych, który narusza obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub przepisów wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 zł do 10.000 zł, z zastrzeżeniem art. 113. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ww. ustawy. Kary pieniężne nakłada w drodze decyzji administracyjnej wojewódzki inspektor transportu drogowego. Zgodnie z treścią lp. 1.1. pkt 4 załącznika do ww. ustawy, przewóz towaru niebezpiecznego z dokumentem przewozowym, o którym mowa w pkt 2 lub 3, albo bez dokumentu przewozowego sankcjonowany jest karą pieniężną w wysokości 300 zł. W myśl art. 11 ww. ustawy, obowiązki uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych określają odpowiednio ADR, RID lub ADN oraz przepisy ustawy. Według art. 13 ust. 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest obowiązany wyposażyć osobę wykonującą przewóz towarów w wymagane dokumenty, o których mowa w ustawie, oraz odpowiednio w ADR, RID lub ADN. Zgodnie z przepisem 1.4.1.1 umowy ADR, uczestnicy przewozu towarów niebezpiecznych powinni podejmować środki bezpieczeństwa odpowiednie do natury i zakresu dających się przewidzieć zagrożeń, w celu zapobieżenia szkodom i urazom oraz, jeżeli jest to wskazane, w celu zminimalizowania ich skutków. Uczestnicy przewozu powinni, w każdym przypadku, stosować się do odpowiednich wymagań ADR. W myśl przepisu 1.4.2.2.1 załącznika A do umowy ADR, odpowiednio do zakresu podanego w 1.4.1, przewoźnik powinien w szczególności: (a) upewnić się, że towary niebezpieczne przeznaczone do przewozu są dopuszczone do przewozu zgodnie z ADR; (b) upewnić się, że wszystkie informacje wymagane w ADR, dotyczące towarów niebezpiecznych przeznaczonych do przewozu, zostały przed jego rozpoczęciem dostarczone przez nadawcę, że wymagana dokumentacja znajduje się w jednostce transportowej, a w przypadku użycia zamiast dokumentacji papierowej technik elektronicznego przetwarzania danych (EDP) lub elektronicznej wymiany danych (EDI), że zapewniona jest dostępność do tych danych podczas przewozu w stopniu co najmniej równoważnym dokumentacji papierowej; (c) upewnić się wzrokowo, czy pojazdy i ładunek nie mają oczywistych wad oraz czy nie występują wycieki lub nieszczelności, braki w wyposażeniu, itp.; (d) upewnić się, że nie upłynął nieprzekraczalny termin następnego badania dla pojazdów - cystern, pojazdów - baterii, cystern odejmowalnych, cystern przenośnych, kontenerów-cystern i MEGC; UWAGA: Cysterny, pojazdy - baterie oraz MEGC mogą być używane po upływie tego nieprzekraczalnego terminu, pod warunkiem spełnienia wymagań zawartych w 4.1.6.10 (w przypadku pojazdów-baterii i MEGC zawierających urządzenia ciśnieniowe), 4.2.4.4., 4.3.2.3.7, 4.3.2.4.4, 6.7.2.19.6, 6.7.3.15.6. lub 6. 7.4.14.6 (e) sprawdzić, czy pojazdy nie są nadmiernie załadowane; (f) upewnić się, że na pojazdach umieszczone zostały wymagane nalepki ostrzegawcze, znaki i tablice barwy pomarańczowej, wskazane w dziale 5.3; (g) upewnić się, że w jednostce transportowej znajduje się wyposażenie wymagane w ADR dla jednostki transportowej, załogi pojazdu i określonych nalepek ostrzegawczych. Zgodnie z treścią przepisu 5.4.1.1.1 załącznika A do umowy ADR, dokument przewozowy powinien zawierać następujące informacje dotyczące każdego materiału i przedmiotu niebezpiecznego przeznaczonego do przewozu: (a) numer UN poprzedzony literami "UN"; (b) prawidłową nazwę przewozową, uzupełnioną, o ile jest to wymagane (patrz 3.1.2.8.1), podaną w nawiasie nazwą techniczną (patrz 3.1.2.8.1.1), ustaloną zgodnie z przepisami rozdziału 3.1.2; (c) - dla materiałów i przedmiotów klasy 1: kod klasyfikacyjny podany w kolumnie (3b) tabeli A w dziale 3.2. W przypadku, gdy w kolumnie (5) tabeli A w dziale 3.2, podano numery wzorów nalepek inne niż 1, 1.4, 1.5 i 1.6, to numery tych wzorów powinny być podane w nawiasie po kodzie klasyfikacyjnym; - dla materiałów promieniotwórczych klasy 7: numer klasy - "7"; UWAGA: W przypadku materiału promieniotwórczego klasy 7 charakteryzującego się zagrożeniem dodatkowym, patrz również przepis szczególny 172 w dziale 3.3. - dla akumulatorów litowych UN 3090, 3091, 3480 i 3481: numer klasy "9" - dla innych materiałów i przedmiotów pozostałych klas: numery wzorów nalepek podane w kolumnie (5) tabeli A w dziale 3.2 oraz numery wzorów nalepek wymaganych na podstawie przepisu szczególnego podanego w kolumnie (6). Jeżeli występuje więcej niż jeden numer wzoru nalepki, to numery następujące po numerze pierwszym powinny być podane w nawiasie. W przypadku materiałów i przedmiotów, dla których w kolumnie (5) tabeli A w dziale 3.2 nie podano żadnego numeru wzoru nalepki, należy podać w jego miejsce numer klasy z kolumny (3a); (d) grupę pakowania, o ile została przypisana do danego materiału, która może być poprzedzona literami "PG" (np. "PG II") lub literami odpowiadającymi wyrazom "Grupa Pakowania" w językach używanych zgodnie z 5.4.1.4.1; UWAGA: W przypadku materiału promieniotwórczego klasy 7 charakteryzującego się zagrożeniem dodatkowym, patrz przepis szczególny 172 (d) w dziale 3.3. (e) liczbę i określenie sztuk przesyłki, o ile występują; kod opakowania może być użyty jedynie jako uzupełnienie określenia sztuki przesyłki (np. jedna skrzynia (4G)); UWAGA: W przypadku opakowań kombinowanych, nie wymaga się podawania liczby opakowań wewnętrznych zawartych w opakowaniu zewnętrznym, a także rodzaju opakowań wewnętrznych i ich pojemności. (f) całkowitą ilość każdego z towarów niebezpiecznych mającego odrębny numer UN, odrębną prawidłową nazwę przewozową lub, o ile została przypisana, odrębną grupę pakowania (odpowiednio jako objętość, masę brutto lub masę netto); UWAGA 1: W przypadku stosowania przepisu 1.1.3.6, w dokumencie przewozowym należy podać całkowitą ilość towarów niebezpiecznych każdej kategorii transportowej zgodnie z 1.1.3.6.3. UWAGA 2: W przypadku towarów niebezpiecznych zawartych w urządzeniach lub przyrządach, wymienionych w niniejszym załączniku. należy podać całkowitą ilość tych towarów, odpowiednio w kilogramach lub litrach. (g) nazwę i adres nadawcy; (h) nazwę i adres odbiorcy (odbiorców). W przypadku, gdy towary niebezpieczne przeznaczone są dla odbiorców nieznanych w chwili rozpoczęcia przewozu, za zgodą właściwych władz państw, których dotyczy przewóz, informacja ta może być zastąpiona wyrazami "Sprzedaż obwoźna"; (i) zapis wymagany na podstawie umowy specjalnej; (j ) (Zarezerwowany); (k) kod ograniczeń przewozu przez tunele, o ile został przypisany do danego towaru w kolumnie (15) tabeli A w dziale 3.2 podany wielkimi literami w nawiasie. Umieszczenie kodu ograniczeń przewozu przez tunele w dokumencie przewozowym nie jest wymagane w przypadku gdy przewidywana trasa przewozu nie przebiega przez tunele, w których obowiązują ograniczenia przewozu towarów niebezpiecznych. Umiejscowienie i kolejność informacji wymaganych w dokumencie przewozowym są dowolne, z wyjątkiem informacji wymaganych pod (a), (b), (c), (d) i (k), które powinny być podane w kolejności określonej powyżej (tj. (a). (b), (c), (d), (k)), bez żadnych dodatkowych informacji pomiędzy nimi, o ile nie są one dopuszczone w ADR. Zgodnie z przepisem 5.4.1.4.1 załącznika A do umowy ADR, dopuszcza się stosowanie jako dokumentu przewozowego dokumentu zawierającego informacje, o których mowa w 5.4.1.1 i 5.4.1.2, wymaganego na podstawie innych przepisów obowiązujących dla innego rodzaju transportu. W przypadku wielu odbiorców, ich nazwy i adresy oraz informacje dotyczące dostarczanych ilości towarów, podane w sposób umożliwiający określenie ich rodzaju i ilości w każdej chwili przewozu, mogą być zawarte w innych dokumentach stosowanych w praktyce lub wymaganych na podstawie innych przepisów. Dokumenty te powinny znajdować się w pojeździe. Informacje zamieszczone w dokumencie powinny być zapisane w języku urzędowym państwa nadania, a jeżeli nie jest to język angielski, francuski lub niemiecki, to również w języku angielskim, francuskim lub niemieckim, jeżeli umowy międzynarodowe dla przewozu lub umowy zawarte między państwami uczestniczącymi w przewozie nie stanowią inaczej. Odnosząc treść tych przepisów do realiów rozpoznawanej sprawy za nie budzące wątpliwości uznać należy ustalenia organów orzekających w sprawie, które przyjęły, że Spółka w dniu [...] czerwca 2018 r., podczas przewozu drogowego samochodem ciężarowym marki [...] materiałów niebezpiecznych dopuściła się nieprawidłowości. Nieprawidłowości te zostały stwierdzone podczas kontroli drogowej ww. samochodu i wykazane w protokole kontroli nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. Z protokołu kontroli, o którym mowa wynika, że dokumenty okazane do kontroli przez kierującego pojazdem nie zawierały informacji, o których mowa w lp. 1.1 pkt 4 załącznika do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych. Kontrolowanym pojazdem, w imieniu przedsiębiorcy (Spółki) przewożono ładunek towaru niebezpiecznego UN 1965 węglowodory gazowe, mieszanina skroplona i.n.o., numer nalepki 2.1. w ilości [...] kg w [...] butlach i [...] kg w [...] syfonach, co nie jest sporne, zaś okazane do kontroli dokumenty przewozowe nie zawierały prawidłowej nazwy przewozowej, grupy pakowania oraz kodu ograniczenia przewozu przez tunele, jak i numeru UN. Z okazanego do kontroli dokumentu nr [...] oraz dokumentów WZ dane te nie wynikały. Tym samym wystąpiły podstawy do nałożenia na skarżącą kary pieniężnej, o której mowa w art. 107 ust. 1 i 2 oraz ust. 4 pkt 1 powołanej ustawy w zw. z lp. 1.1pkt 4 załącznika do ustawy w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy zmieniającej. Wysokość kary pieniężnej wskazana w ww. punkcie załącznika wynosi [...] zł. W ocenie Sądu stanowisko organów orzekających w sprawie zasługuje na aprobatę, a dokonane w sprawie ustalenia faktyczne są wystarczające do prawidłowego zastosowania w sprawie przepisów nakładających na skarżącą przedmiotową karę pieniężną, zaś ich ocena jest zgodna z treścią art. 80 k.p.a. Postępowanie administracyjne nie narusza reguł określonych m.in. w treści art. 7, art. 77 k.p.a., a uzasadnienie decyzji wyczerpuje treść art. 107 § 3 k.p.a. Powtórzyć należy, jak słusznie wywiodły organy, że powołany przepis 5.4.1.1.1 załącznika A do umowy ADR określa jakie informacje powinien zawierać dokument przewozowy, na podstawie którego jest wykonywany przewóz drogowy towaru niebezpiecznego. W przypadku informacji dotyczących przewożonego towaru w dokumencie przewozowym należy wskazać informacje, które bez żadnych wątpliwości pozwolą stwierdzić jaki towar jest przewożony. Takimi informacjami są m. in.: numer towaru poprzedzony literami UN, jego prawidłowa nazwa przewozowa, nalepki i grupa pakowania, o ile została przypisana do danego materiału oraz całkowitą ilość przewożonego towaru. Przepis ten określa także kolejność zamieszczenia danych informacji w dokumencie przewozowym. W przypadku informacji wskazanych przy literach (a), (b), (c), (d), (k) informacje te muszą być zamieszczone w dokumencie przewozowym tylko w takiej kolejności jak wskazano w tym przepisie, a pomiędzy tymi informacjami nie mogą być wpisane inne informacje. Przepis 5.4.1.4.1 załącznika A do umowy ADR dopuszcza zamieszczenie w informacji w innych dokumentach stosowanych w praktyce lub wymaganych na podstawie innych przepisów. Wówczas te dokumenty także muszą znajdować się w pojeździe podczas wykonywania przewozu towarów. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych protokołu kontroli z [...] czerwca 2018r., w chwili kontroli kierujący przewoził ww. ładunek niebezpieczny. Okazane przez niego dokumenty przewozowe nie zawierały jednak prawidłowej nazwy przewozowej, grupy pakowania oraz kodu ograniczenia, jak i numeru UN. Zatem nie spełniały wymogów określonych rozdziale 1 działu 5 załącznika A do umowy ADR. Odnosząc się do zarzutów skargi, wskazać należy, iż okoliczność nie okazania dokumentu, z którego wynikałyby informacje dotyczące ładunku przez kierującego pojazdem w czasie kontroli nie jest sporna. Spółka twierdzi zaś, iż pojazd był wyposażony w taki dokument, ale z nieznanych przyczyn kierujący tego dokumentu nie okazał. Uwierzytelniona kserokopia tego dokumentu została doręczona organowi I instancji przy piśmie z dnia [...] lipca 2018 r. Powyższe okoliczności zdaniem Spółki powinny skutkować zastosowaniem art. 109 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych. W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja Spółki, wskazująca na zaradność odstąpienia od nałożenia kary na podstawie art. 109 ww. ustawy. Czynności z kontroli zostały udokumentowane. W jednym z kluczowych dowodów w sprawie jakim jest protokół z tej kontroli, opisano czynności z dnia zdarzenia. Z jego treści wynika zaś niewątpliwie, że kierujący nie okazał do kontroli dokumentów przewozowych określonej treści, a w szczególności dokumentu dołączonego przez skarżącą do akt sprawy w toku prowadzonego postępowania. Twierdzenia Spółki, iż kierowca dokument posiadał, a z nieznanych przyczyn go nie okazał nie są wiarygodne, biorąc pod uwagę zawodowy charakter wykonywanych przez kierowcę czynności. Zgodnie z art. 109 ust. 1 nie nakłada się kary pieniężnej, o której mowa w art. 107 i art. 108, jeżeli: 1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że odpowiednio uczestnik przewozu lub podmiot prowadzący kursy nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek działania osób trzecich lub wskutek zdarzeń i okoliczności, którym podmiot nie mógł zapobiec, albo 2) za stwierdzone naruszenie, na odpowiednio uczestnika przewozu lub podmiot prowadzący kursy została nałożona kara przez inny uprawniony organ. Trafnie zatem orzekające w sprawie organy uznały, iż w okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzą okoliczności wskazane w ww. przepisie, uzasadniające jego zastosowanie. Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że poczynione przez organy obu instancji ustalenia w zakresie stwierdzonych podstaw do nałożenia kary pieniężnej wynikają z prawidłowo zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez te organy ocena tego materiału, w kontekście zastosowanych przepisów cyt. ustawy oraz ww. umowy ADR - nie budzi zastrzeżeń. Brak jest więc usprawiedliwionych podstaw, aby podważać zasadność i prawidłowość wydanych w sprawie decyzji. Organy Inspekcji Transportu Drogowego obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, co koresponduje z treścią art. 7 i art. 77 k.p.a. Zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy wymagane art. 107 § 1 k.p.a., w szczególności decyzja zawiera uzasadnienie prawne i faktyczne skonstruowane zgodnie z przepisem art. 107 § 3 k.p.a. Stan faktyczny opisany w decyzji nie wymagał czynienia dodatkowych ustaleń. Natomiast w uzasadnieniu prawnym przytoczono przepisy prawa i wyjaśniono podstawy prawne decyzji. Z kolei sam fakt, że nałożona kara pieniężna jest rozstrzygnięciem niekorzystnym dla skarżącej, nie przesądza o tym, iż w sprawie doszło do naruszenia powoływanych w skardze przepisów. Brak jest także podstaw do dopatrywania się wadliwości zaskarżonej decyzji z powodu umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie nr [...]. Jak wynika z decyzji wydanej w postępowaniu oznaczonym ww. numerem, z dnia [...] listopada 2018 r., organ I instancji umorzył postępowanie wobec Spółki w zakresie naruszenia z lp. 1.1 zał. 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2200 ze zm.), to jest wykonywania transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji. Organ I instancji uwzględnił bowiem wyjaśnienia Spółki, iż kierowca jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę, na dowód czego przedstawiono umowę kontrolowanego kierowcy. Zaskarżona decyzja została zaś wydana w związku ze stwierdzeniem innego naruszenia, polegającego na nie okazaniu do kontroli dokumentu przewozowego odpowiadającego wymogom art. 11 i art. 13 ust. 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych oraz przepisów 5.4.1.1.1. i 5.4.1.4.1. zał. A do umowy ADR, które powinny znajdować się w pojeździe. Z ustaleń dokonanych w postępowaniu nie wynika zaś, aby dokument przewozowy o wymaganej treści podczas kontroli w pojeździe się znajdował. Dołączenie dokumentu zawierającego takie dane w toku postępowania pozostaje bez wpływu na stwierdzone podczas kontroli naruszenie. W takim stanie rzeczy, wydane w sprawie decyzje należy uznać za prawidłowe, zaś zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione. Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa materialnego i procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy i uzasadniałyby uwzględnienie skargi. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) Sąd oddalił skargę, orzekając, jak w sentencji wyroku.