VIII SA/Wa 226/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze sprawy ze skargi J. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: odrzucić skargę Zgodnie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru skarżący odebrał decyzję w dniu 24 stycznia 2017 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 23 lutego 2017 r. tj. po upływie trzydziestu dni od daty doręczenia decyzji skarżącemu. Z akt sprawy wynika, że skarga została wysłana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 21 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego). Wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V z dnia 23 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 28 lutego 2017 r. przesłał skargę do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności podnieść należy, iż stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zauważyć należy, iż począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r. skargę do sądu administracyjnego wnosi się wyłącznie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem, co jednoznacznie wynika z brzmienia przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a. Ustawodawca uregulował, zatem zasadę pośredniego trybu wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie przewidując jakiegokolwiek od niej wyjątków. Obowiązujące przepisy nie wprowadziły żadnej możliwości konwalidowania błędnego wniesienia skargi, a tym samym podstaw do jej przekazania przez sąd organowi, którego działanie lub bezczynność zostały zaskarżone. Ponadto, jeżeli skarga została zaadresowana i skierowana do sądu, to wymaga procesowego załatwienia, do zakresu, którego nie należy przekazywanie jej pismem innemu podmiotowi (postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2007 r. sygn. akt II GSK 213/07). Przepis art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazywał, iż w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy p.p.s.a. (tj. do 31 grudnia 2005 r.), skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. Przepis ten, zatem na okres przejściowy dopuszczał bezpośredni tryb wnoszenia skargi i w tym kontekście regulował sposób obliczania terminu jej wniesienia. Miał charakter edukacyjny, a wraz z utratą jego mocy obowiązującej skargę do sądu administracyjnego wnosi się wyłącznie za pośrednictwem organu administracji publicznej. Niezachowanie prawidłowego trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego musi, zatem skutkować jej odrzuceniem. Termin i tryb wnoszenia skarg do sądu administracyjnego jednoznacznie wynikają z treści obowiązujących przepisów p.p.s.a., o czym z resztą organy administracji publicznej mają obowiązek pouczać strony postępowania w skarżonym do sądu akcie z zakresu prawa administracyjnego. Rozpatrywana przez Sąd skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 28 lutego 2017 r., a więc po upływie terminu przewidzianego do wniesienia skargi. Z tego też względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.