VIII SA/Wa 228/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Andrzej Kuna, , , po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Oddział Regionalny w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak: [...] w przedmiocie podziału nieruchomości p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu [...] września 2006 r. (data sporządzenia skargi) skarżący – [...] Oddział Regionalny w L. złożył, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2006r, znak: [...] w przedmiocie podziału nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ podał, iż dokonując kontroli zaskarżonej decyzji własnej pod kątem zarzutów skargi, istnieje prawdopodobieństwo, że zaskarżona decyzja w części utrzymującej w mocy pkt 2 decyzji organu I instancji wydana została z rażącym naruszeniem prawa (błędne podanie numeru działki i nazwy ulicy przy której jest położona). W związku z powyższym organ wszczął z urzędu postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji własnej z dnia [...] sierpnia 2006 r., znak: [...]. W dniu [...] listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesił postępowanie sądowe do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2006r, znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta R., dotyczącej zatwierdzenia podziału nieruchomości położonych w R., przy ul. [...], [...] oznaczonej jako działka nr [...], stanowiącej własność Skarbu Państwa, w użytkowaniu wieczystym "[...]" Spółki z o.o. z siedzibą w W. oraz działki oznaczonej jako działki nr [...], stanowiącej własność Skarbu Państwa, w użytkowaniu wieczystym [...] z siedzibą w W. W uzasadnieniu decyzji podano, iż w sprawie zachodziła konieczność uprzedniego zakończenia postępowania toczącego się z urzędu przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w R. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r., znak: [...]. Brak rozstrzygnięcia w tej sprawie stanowiło zatem przeszkodę uniemożliwiającą rozpoznanie sprawy z przedmiotowej skargi. W związku z treścią pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2007 r. informującego, iż wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji SKO z dnia [...] sierpnia 2006 r., znak: [...] zakończone zostało decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., znak: [...] i decyzja ta jest ostateczna, zostało podjęte przez tut. Sąd zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) (tak: Tadeusz Woś – Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, str. 495). W niniejszej sprawie w wyniku wszczęcia z urzędu i przeprowadzeniu przez organ II Instancji postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji własnej z dnia [...] sierpnia 2006 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] czerwca 2006 r., znak: [...], wydano decyzję, w której stwierdzono nieważność w/w decyzji. Powodem wszczęcia i przeprowadzenia postępowania była okoliczność, iż w decyzji SKO utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji w punkcie 2 tejże decyzji, wpisana została jako działka podlegająca podziałowi nr [...], podczas gdy faktycznie w decyzji organu I instancji wpisana była działka o nr [...], ponadto działka ta położona jest przy ul. [...], a nie przy [...]. Błąd w decyzji SKO z dnia [...] sierpnia 2006 r. nie mógł być sprostowany w trybie art. 113 kpa, bowiem numer działki podlegającej podziałowi odnosi się do meritum postępowania. Przedmiotowa skarga [...] Oddział Regionalny w L. dotyczy decyzji, wobec której organ II instancji stwierdził nieważność z urzędu, dlatego postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Ze względu na powyższe na podstawie 161 § 1 pkt 3 i § 2 ppsa Sąd orzekł, jak w postanowieniu.