VIII SA/Wa 230/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot /sprawozdawca/, Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant Michał Sikorski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2008 r. sprawy ze skargi V. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia różnicy podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za marzec 2007 roku postanawia: zawiesić postępowanie sądowe w sprawie. I. Pismem z 11 czerwca 2008 r., Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2008 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z [...] stycznia 2008 r. Organ I instancji określił Spółce nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za marzec 2007 r. do zwrotu na jej rachunek bankowy w innej (mniejszej) kwocie od deklarowanej przez Spółkę i ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe za marzec 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: II. Postanowieniem z 31 lipca 2007 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I FSK 1062/06, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (dalej: "ETS") pytanie prejudycjalne, na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego: 1. Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej? 2. Czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego? 3. Czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.)? III. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na uwadze treść powyższego przepisu, Sąd uznał, że w sytuacji, gdy w innej sprawie, ale dotyczącej tego samego problemu prawnego co w sprawie niniejszej, Naczelny Sąd Administracyjny wystąpił już ze stosownym pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, to zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego. I to bez konieczności występowania do ETS z ponownym pytaniem prejudycjalnym dotyczącym wykładni przepisów prawa wspólnotowego wymienionych we wskazanym wyżej postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 lipca 2007 r. (I FSK 1062/06). Wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. ustawodawca nie wymienił wprost ETS, jednakże zdaniem Sądu nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w związku z postawionym przez NSA w innej sprawie pytaniem prejudycjalnym, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny. Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. IV. W świetle art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., sąd administracyjny może zatem zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich. Ustawodawca, używając sformułowania "może", pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku postępowania przed ETS na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym. W przedmiotowej sprawie taka przesłanka zaistniała, ponieważ wykładnia przepisów prawa wspólnotowego dokonana przez ETS, na użytek sprawy o sygn. akt I FSK 1062/06, będzie miała istotne znaczenie także dla wyniku niniejszego postępowania, z uwagi na tożsamy problem prawny występujący w obu tych sprawach. Ponowne występowanie do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, tym razem w sprawie niniejszej, z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym wykładni przepisów prawa wspólnotowego na tle przepisów krajowych regulujących instytucję dodatkowego zobowiązania podatkowego, tj. w sprawie budzącej istotne wątpliwości prawne, należy uznać za sprzeczne z zasadami ekonomiki procesowej. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.