VIII SA/Wa 239/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. oraz L. R. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 7 marca 2022 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. oraz L. R. (jako wspólnicy spółki cywilnej [...]) skierowały do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora [...]Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: organ, Dyrektor ARiMR) z 19 stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności. Jednocześnie w skardze skarżące zaskarżyły postanowienie organu z 13 stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; Strona skarżąca wniosła skargę na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego, wydane na podstawie art. 98 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm., dalej: k.p.a.). Postanowienie to zostało wydane w toku postępowania administracyjnego wszczętego przez Dyrektora ARiMR w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu aktów i czynności, od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a. zaskarżony akt nie jest postanowieniem, na które przysługuje zażalenie, albowiem nie jest ono ani postanowieniem w sprawie zawieszenia postępowania, ani też postanowieniem w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania (zob. wyrok NSA z 27 lipca 2020 r., sygn. akt II GSK 3420/17, LEX nr 3037313). Nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, ponieważ po jego wydaniu postępowanie administracyjne toczy się nadal. Zaskarżone postanowienie nie rozstrzyga też sprawy co do istoty, albowiem sprawa administracyjna, w toku której zostało ono wydane, dotyczy ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności, a zawieszenie lub odmowa zawieszenia postępowania prowadzonego w tej sprawie nie należy do jej istoty, jest kwestią wpadkową. Tak więc w przepisach prawa powszechnie obowiązującego nie sposób znaleźć adekwatnej podstawy prawnej uzasadniającej dopuszczalność takiej skargi. Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, zatem skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.