VIII SA/Wa 240/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przywrócić termin do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. S. (dalej: "skarżący") na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Rozstrzygnięcie to doręczono skarżącemu w dniu [...] marca 2014 r. W dniu [...] kwietnia 2014 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wskazał, iż powodem przesłania skargi po terminie była błędnie ustalona data dostarczenia pisma od Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] ze względu na nieskuteczne dostarczenie przesyłki do firmy przez pocztę. Nadto podniósł, iż biuro jego firmy w dniach świątecznych czyli od [...]-[...] grudnia 2013 r. było nieczynne, a pierwszym dniem pracującym po świętach był [...] grudnia 2013 r. i ten dzień został uznany za datę wpływu pisma do biura i od tej daty został naliczony czas 30 dni na złożenie skargi. Skarżący zauważył, iż listonosz w dniu [...] grudnia 2013 r. powinien zostawić awizo na portierni (w skrzynce), a nie przekazać list osobie nieupoważnionej. Zdaniem skarżącego nastąpiło nieskuteczne doręczenie. W piśmie z dnia [...] maja 2014 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, skarżący wyjaśnił, iż przesyłkę od organu odebrał portier, zatrudniony w jego firmie na umowę o pracę, który w dniu [...] grudnia 2013 r. pełnił służbę. Jednocześnie wskazał, iż żaden portier nie jest upoważniony do odbioru poczty. Skarżący załączył kopię upoważnienia z dnia [...] sierpnia 2011 r. dla P. Z, która jest odpowiedzialna za odbiór korespondencji firmowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie, gdyż postanowienie o odrzuceniu skarżącemu skargi zostało mu doręczone w dniu [...] marca 2014 r. Od tej daty rozpoczął się zatem bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2013 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi: – wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; – uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu; – powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego; – równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4) . W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że zawarta w dyspozycji art. 86 § 1 p.p.s.a. przesłanka braku winy, warunkująca pozytywne rozpoznanie wniosku, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były przez niego nie do przewidzenia i nie do usunięcia. Kierunek wykładni sądowej tego przepisu wskazuje, że winę wykluczają przeszkody, których wnioskodawca nie był w stanie przewidzieć, ani im zapobiec. A contrario, negatywnej przesłanki zawinienia, która wyłącza możliwość przywrócenia terminu, należy upatrywać w zaniechaniu przez wnioskodawcę tym wszystkim czynnościom, które przy dołożeniu przez niego należytej staranności, zapobiegłyby konsekwencjom, jakie ustawodawca wiąże z upływem terminów do dokonania określonych czynności procesowych. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, iż skarżący przedstawił okoliczności, które uprawdopodobniłyby brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a zatem zasadnym jest orzeczenie o jego przywróceniu. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż odbiór zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2013 r. znak: [...] pokwitował w dniu [...] grudnia 2013 r. W. S., a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru brak jest jakichkolwiek adnotacji doręczającego, czy osoba ta była uprawniona do jej odbioru. Tymczasem z oświadczenia skarżącego wynika, iż osoba ta jest zatrudniona na stanowisku portiera oraz, że nie jest upoważniona do odbioru przesyłek pocztowych. Zdaniem Sądu, z okoliczności sprawy wynika skuteczne podważenie przez skarżącego prawidłowości doręczenia dokonanego w trybie art. 43 k.p.a. Zatem należy uznać, iż okoliczności te w dostateczny sposób uprawdopodabniają brak winy w uchybieniu terminu i uzasadniają jego przywrócenie. W konsekwencji, działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.